Marten de Paepe - Boskoop (2011)

Johan Borger wist mij eerder al te veroveren met het album Sometimes dat vol stond met verstilde liedjes die net zo goed uit de VS hadden kunnen komen.
Een mooi album maar dat niet alleen: ook een blijvertje. Ik mag het immers nog steeds graag opzetten. Niet zo vreemd als het zo tijdloos klinkt allemaal.

En aangezien Johan (alsmede zijn broer) in de band zitten van Marten de Paepe is de link makkelijk gemaakt.
Marten heeft een krachtiger stem dan Johan maar juist dat haast fluisterende van Johan deed mij wel wat. Gelukkig niets ten nadele van de Paepe want buiten dat zijn stem wat voller klinkt heeft zijn stem ook een prachtige warme klank.
De nummers ademen allemaal eenzelfde flow maar kennen genoeg variatie om het boeiend te houden. Voeg bij het zeer aangename stemgeluid de verzorgde begeleiding en je mag concluderen dat er wederom schitterende muziek uit Nederland komt waar we de vakbroeders uit de Verenigde Staten helemaal niet voor nodig hebben.

Want zeg nu zelf; zo'n nummer als In Your Dreams is toch schitterend! Of wat te denken van het duistere intro op Island in the Sea. Prachtig.

Ik krijg er soms een Jayhawks gevoel bij terwijl het er niet echt op lijkt. Neil Young? Klein beetje.
Het doet me kwalitatief denken aan de band Daryll-Ann die ook dit soort mooie liedjes konden toveren.
U begrijpt het al: dit jaar gaat Boskoop album nummer 4 uit Nederland zijn die het goed doet bij mij (competitie in de vorm van Johan Borger die in het zelfde genre opereert en de meisjes Roosbeef en Eefje waar we later Spinvis aan toe kunnen voegen).

Het kan soms zo simpel zijn om toch zo puur mogelijk te kunnen genieten.... aanrader!!!

Ik ken dit album al een tijdje, maar was het steeds vergeten op te zoeken of het al op MM stond. Blijkt aERo al een dijk van comment te hebben gegeven waar ik weining aan toe kan voegen. Ook ik vind de plaat van Johan Borger erg goed, maar wist niet dat hij in de band van Marten de Paepe speelde; erg leuke achtergrondinformatie.

Wat mij betreft minstens zo goed als Tim Knol, dus aandacht geven die hap. Waarschijnlijk moet je in Nederland daarvoor bij DWDD aanschuiven, een programma dat het presteert om Ryan Adams, Bryan Adams te noemen. Een fout die de plaatselijke D.J op 60-plus alleenstaanden bijeenkomsten niet eens meer maakt. Het blijft moeilijk om als groeibriljant tot wasdom te komen in de muziek, zeker in Nederland waar we liever hapklare koek voorgeschoteld krijgen.

De pessimist in mij zit na te denken of hier misschien nog wat filllers op staan, maar eigenlijk heb ik met elk nummer wel een klik gekregen, iets wat zelfs mijn grote helden (met releases dit jaar) bij lange na niet allemaal gepresteerd hebben (Wilco, Steve Earle, dEUS etc.). Dus dit kan niet anders dan 4 sterren worden en een top 30 notering in mijn megalomane album top 100 aan het eind van dit jaar. Maar voordat ik overga tot stemmen wil ik nog even een extra luisterbeurtje toevoegen om wat meer aandacht aan de lyrics te geven, maar dat zit ook wel goed, zo gravend in mijn geheugen.

Jammer dat deze man niet meer aandacht krijgt. We 'zeuren' met z'n allen graag dat er weinig echt goede muziek uit Nederland komt (wat de Belgen veel beter doen) maar in de vorm van deze cd hebben we toch echt iets heel moois in handen.

Precies! Dit stijgt ver boven de middelmaat uit. Hoop echt op een doorbraak voor gasten als Marten de Paepe en de al eerder genoemde Johan Borger. Maar ook de nieuwe plaat van Tommy Ebben mag in dit rijtje gezet worden; allemaal muziek van zeer hoog niveau en grensoverschrijdend.