LeAnn Rimes - Lady & Gentlemen (2011)

In navolging van het album LeAnn Rimes uit 1999 verschijnt nu, twaalf jaar later, LeAnn Rimes’ tweede album dat alleen maar covers bevat. De lady (LeAnn) zingt allemaal nummers van haar eigen favoriete singer-songwriters, die in dit geval toevallig allemaal gentlemen zijn; dat verklaart de titel. Terwijl ze in het verleden zich vooral vergreep aan klassiekers (Purple rain en Me and Bobby McGee bijvoorbeeld), zingt ze ditmaal, vooral voor ‘ons’ Europeanen, de wat onbekende(re) nummers, met uitzondering van Help me make it through the night, die iedereen wel zo’n beetje moet kennen. Toch eigenlijk wel een mooie, goede keuze, en ook een behoorlijk veilige keuze voor een album dat alleen maar covers bevat.

De selectie nummers zijn zorgvuldig uitgekozen, want hoewel de originele versies van deze nummers allemaal té gedateerd klinken om tegenwoordig te beluisteren (met uitzondering van Help me make it through the night), zijn deze uitvoeringen op 'n mooie wijze vertaald in een country-jasje anno 2011. De mooiste momenten zijn o.a. de twee Merle Haggard covers I can’t be myself en The bottle let me down, Wasted days and wasted nights van Freddy Fender, He stopped loving her today van George Jones, en ook Swingin’ van John Anderson, dat heel erg, eh… swingt! Technisch gezien covert ze ook zichzelf met Blue. Ze nam het oorspronkelijk op in 1996, het betekende zelfs de doorbraak voor haar, maar ook dit nieuwe jasje maakt het nummer niet mooier. Het blijft een draak van een nummer! Twee gloednieuwe nummers treffen we aan in de vorm van Crazy women, een fijn uptempo nummer dat prima past in de nadagen van deze zomer. Dan is er (ook) nog Give, een mid-tempo ballad waarvan vooral de melodie van het refrein mooi is, maar te lang duurt om 'm op repeat te zetten. 't Is dan ook écht een bonustrack.

Wat mij betreft is het een geslaagd album geworden. De nummers zijn smaakvol ingekleurd voor wat betreft de instrumentatie, al had het wat mij betreft net iets ‘natuurlijker’ mogen klinken. Het klinkt naar mijn smaak een tikkeltje gelikt, en dat lijkt me bij het country-genre nou niet bepaald de bedoeling. De productie wordt overigens verzorgd door Vince Gill, Darrell Brown en LeAnn zelf. LeAnn’s stem heeft overigens na al die jaren niets aan kracht ingeboet, al is ze natuurlijk pas 29; haar zangkunsten blijven helaas onderschat. Wasted days and wasted nights is m’n persoonlijke favoriet; wat een mooie versie!

Mooie country album, prachtige stem van Leann. Al vind ik sommige covers wel wat makkelijk gekozen. Ik luister er toch wel graag naar...