Four Tet - Everything Ecstatic (2005)

Dit album viel me nogal tegen na de prachtige platen Pause en Rounds.

Inderdaad, dit valt zwaar tegen. Pas bij 'And the patterns' begint het ergens op te lijken, en het tweede nummer dat er positief uitspringt is (tekenend voor het album) de afsluiter. Verder is het hier en daar best aardig (hoewel ondermaats voor Four Tet-begrippen) maar soms ook echt strontvervelend. Die opener, gloeiende! Wat een draak is dat zeg!
2* voorlopig, maar ik ga 'm zeker vaker draaien om een beetje te doorgronden waar Four Tet nou eigenlijk heen wil met dit album.

Misschien maar goed dat dit het eerste album van Four Tet is dat ik luister, want ik vind het zo slecht nog niet. Ben het toch met Yak eens dat het album inderdaad niet best op gang komt. Smile Around the Face vind ik best leuk, maar de nietszeggende nummers Fuji Check en Clouding en het ronduit vervelende Sun Drums and Soil zorgen er voor dat je er dan nog lang niet in komt. And Then Patterns is een erg toepasselijke naam om de tweede helft mee in te luiden, want dan bloeit het album plotseling op. De nummers krijgen echt mooie melodieën, die vaak zo uit een muziekdoos lijken te komen. Die tweede helft doet de balans zeker positief uitslaan, maar ik twijfel nog tussen 3 en 3,5*.

Ik heb hem weer 's opstaan en hij valt me nu toch wel mee. Ik snap nog steeds niet echt wat Kieran Hebden voor ogen had, maar een voldoende kan er toch wel vanaf. Nu maar hopen dat de volgende plaat weer wat beter is.

Na het geweldige optreden van Four Tet in Paradiso, afgelopen donderdag, heb ik best veel naar dit album geluisterd en ik ga het beter en beter vinden. Ik doe er weer een halfje bij, maar de rek is er volgens mij nog niet uit. Blijft een feit dat ik de wonderschone melodieën wel een beetje mis (of goed verborgen zijn).

Persoonlijk vind ik het geweldig wat Four Tet hier doet. Nog een paar keer doorluisteren voordat er een stem volgt, maar lijkt me al beter dan Rounds.

Eerste maal dat ik de opener luisterde moest ik hardop lachen, gezien de reacties hier heeft Four Tet wat hij wou. Verder een erg sterk nummer

Alleen al voor Sun Drums And Soil zou ik het hele zootje in mijn een geluk platenkast willen, wat dat de rest behoorlijk in de buurt komt bij 'prachtig!'.

szynell.

Het zijn wel duidelijk nummers die ik vaker moet horen, want na de eerste keer dacht ik echt: wat krijgen we nou dan toch weer! ik dacht eerst aan twee sterren, maar het verdient er denk ik wel meer.

Ik ga nog wel eens uitgebreid beschrijven wat ik van dit album vind, maar ik begin het langzamerhand toch wel een bijzonder fijn album te vinden. Op een bepaalde manier doet het me denken aan freejazz...

Gekgenoeg vind ik 'And the patterns' het eerste mindere nummer, terwijl Yak het daar juist interessant begint te vinden. Misschien moet ie bij jou ook in de herkansing, Yak?

Ik heb 'm gister vluchtig beluisterd. Man, wat een vage zooi. Ik hoop dat ik het nog wat ga vinden.

Maar dat zal wel, als ik de reacties hier lees.

tuuuuuuuuuuuuuuurlijk wel!

dit album is mij ook behoorlijk tegengevallen na het prachtige 'rounds' dat veel , veel , beter was , ofwel is het nieuwtje ervan af een beetje , maar ja , ik leg 'rounds' nog eens op

Bij mij is deze plaat alleen maar verder gegroeid. Het is nu zelfs zo erg dat ik niet meer begrijp wat ik ooit zo geweldig aan Rounds en Pause heb gevonden. Geweldige plaat dit!

Voor mij is dit meteen raak. Een heerlijk vrij, extatisch gevoel. Alles klopt.

Jullie missen echt iets. Ik zal 'm nog maar eens luisteren Yak aan je reactie te lezen!

Pas bij 'And the patterns' begint het ergens op te lijken zei je. Ja, dan begint het terughoudend te worden. Loom en minder sprankelend, hoewel het niet echt slecht is.

Gelukkig begint het met High Five weer lekker te freaken (daar ligt de kracht van dit album!). Een lekkere jazzjam ontstaat waarbij Four Tet zich heeft laten inspireren door Nannou van Aphex Twin.

Het ronduit vervelende Sun Drums and Soil zie ik dat Ghola lang geleden geschreven heeft. Man! Dat nummer is de shit!

Lekkere waardering krijg je dan hier voor een album waar rock & roll en jazz uitstekend naar voren worden gebracht in een electronisch jasje.

Ik zal 'm nog eens opzetten.

Sun Drums and Soil, wat een topper!

Te gek, te raar, te afwijkend. Z'n vorige albums pakken me meer, hier gaat het mooie ten koste van het experimentele.

Even heel wat anders dan Rounds, maar het viel me behoorlijk mee (ik had hier eerst wat paniekberichten gelezen, en daarna pas het album geluisterd). Normaal gesproken houd ik meer van melodische muziek, maar ik vind dit nog best leuk eigenlijk. Lekker extatisch allemaal. Moet nog zien of ik Rounds nog net zo leuk vind (misschien is dat album hetzelfde lot beschoren als bij herman)... 4*

Ik had eerst ook hetzelfde als Bas, maar nu ben ik toch echt wel meer fan van de 'nieuwe' Four Tet. Ook zijn platen als Kieran Hebden met Steve Reid zijn erg de moeite waard, maar veel met Rounds ed. heeft het niet meer te maken.

Door de jaren heen heeft deze zich voor mij toch bewezen als de beste Four Tet. In het begin onbegrijpelijk en niet om doorheen te komen, maar nu geniaal en het oude werk ver achter zich latend.

four tet verdiend alleen al om het feit dat hij gewoon zijn ding doet extra credits. hij laat zich niet leiden door oude successen, maar doet gewoon waar hij op dat moment zelf zin in heeft.

deze plaat lijkt bijna een uiting van alle muzikale energie die hij kwijt moest na de wat ingetogenere eerdere platen.
in zijn geheel niet eens extreem veel anders kwa stijl, toch zijn de luisteraars, zoals ook hier, meteen een beetje de draad kwijt.

en dat verbaasd me wel een beetje, want deze plaat is zeer melodieus, geweldig ritmisch, en dus onmiskenbaar four tet.
de beste tracks zijn misschien wel de meest afwijkende platen, zo vind ik de opener a joy steengoed (beetje amon tobin).

er is ook een dvd release van dit album, essenteel als je liefhebber van deze plaat bent. daar staat onder andere turtle turtle up op in een dik 16 minuten lange extended versie, dat nummer is fenomenaal. deze track heeft een feel als een soort van kruizing tussen jazz en spacey hiphopscratch a la qbert. vette shit.

Deze klinkt zo op het eerste gehoor een stuk beter dan Rounds. Erg vermakelijk plaatje.

Sleep, Eat Food, Have Visions, wat een nummer

Sun Drums and Soil wat een fantastische combi van jazz, Indiase invloeden en electronische beats. Dit album vind ik behoorlijk onderschat binnen de discografie van Four Tet.

Toch wel een behoorlijke groeier! Ik heb hem net voor de derde keer beluisterd en mijn stem gaat van een 3,5 naar een 4,5. Stuk voor stuk geweldige nummers met schitterende melodieën en ritmes.

Het beste werk van Four Tet solo.

Nog weer eens opgezet en opnieuw snap ik waarom ik dit weinig draai. Krijg hierbij hetzelfde gevoel als bij Holden - The Inheritors (2013)

Steeds moet ik denken dat ik essentiële uitleg in de muziekles heb gemist. Zal het nog wel eens proberen, maar dit lijkt NMD. Tobin werd genoemd en dat is knappe hink-stap-sprong muziek, maar daarmee kan ik meer. Funny ...

Na hernieuwde draaiing, bij dezen een bevestiging van mijn vorige bericht: tjeemigdepeemig wat een ultieme pielplaat; heb zojuist de mandarijn die ik aan het pellen was helemaal tot moes gedrukt. Er zitten aardige stukken in, maar eigenlijk zou op de inlay moeten staan: album van de rode-waasheffingslijst .

Misschien is Sleep, Eat Food, Have Visions wel een ideale track voor een DDPC (digitale depri pogo contest). Misschien moet ik dit wel gewoon afboeken.