Masterplan - Masterplan (2003)

zeker sterk debuut. gewoon lekkere prog/powermetal met wat langzamere (maar stevige) nummers als "Crystal Night" of "Soulburn" en ook wat gewone snelle powermetal-nummers als 'Kind Hearted Light' of "Crawlin From Hell'. Enige minpuntje wat ik wil opmerken is dat deze plaat en opvolger Aeronautics (waarmee ik ben begonnen) op de een of andere manier een beetje op elkaar lijken, dus zal ik deze plaat ook 'maar' 4.5* moeten geven.

PS: mocht je deze band ooit live aanschouwen, neem dan oordopjes mee. die drums staan dan afschuwelijk hard

Ik heb ze live gezien. Kan niet zeggen dat de drums zo hard staan.

ach, het was mijn eerste concert (Bospop 2005), dus ik denk dat het even wennen was voor mij

Bospop 2005 was voor mij ook het eerste concert van Masterplan.

Ik heb de cd net afgedraait. Crystal night is echt een goed nummer. (Kon ik nog van bospop ) Ook de rest is erg cool. Ik weet niet welke beter is: aeronautics of deze. Enlighten me is ook een coole clip. Ik geef 4,5*

ik vind die gitaarrif tijdens de coupletten van Crystal Night ook echt supermachtig! en dan het drum- en zanggedeelte in het refrein ook. by the way, Bospop was gewoon mijn eerste concert in het algemeen

Het refrein is echt geweldig. Maar wat zijn jouw favorieten van deze plaat.

hmm, moeilijk. ik vind eigenlijk sowieso alle nummers een ruime voldoende scoren in ieder geval vind ik Crystal Night dus heel goed ik denk dat Crawlin From Hell ook wel in lijstje van favo nummers van deze plaat kan, ook weer zo'n lekkere gitaarriff. dan vind ik bijvoorbeeld die keyboards in Kind Hearted Light ook weer echt goed. Into The Light is erg mooi gezongen en Spirit Never Die en Enlighten Me klinken gewoon lekker. dus deze helft van de plaat vind ik denk ik het beste. en jij?

Is deze van dezelfde kwaliteit als Aeronautics? In dat geval moet ik hem namelijk zeker even checken.

absoluut dezelfde kwaliteit wees niet geschuwd om tot aankoop over te gaan

Spit never dies, enlighten me, crystal night, heroes, kind hearted light, sail on....

Deze vind ik beter dan Aeronautics, maar ik ben over deze plaat nu wel minder enthouisiast dan een paar jaar geleden. Het klinkt als een klok en de zanger is werkelijk formidabel, maar de muziek is in sommige nummers toch te gewone power metal. Masterplan wordt meesterlijk als ze het avontuurlijke pad kiezen en dat hadden ze iets meer mogen doen.

Krachtig album van masterplan.. net zo goed als zijn opvolger.. 4,5 wel verdiende sterren.. heerlijke metal!

Uitstekende plaat van Masterplan... heel dicht tegen de 4.5 aan en daarmee beter dan zijn opvolger, die bij mij op 4 sterren staat. Deze plaat blijft goed, terwijl de betere nummers op Aeronautics toch vooral in het begin staan.

Trouwens, sinds de eerste keer dat ik luisterde naar Kind Hearted Light kwam het me bekend voor. En ik weet pas sinds vandaag waar het zoveel van weg heeft... namelijk van het Gary Moore-nummer Out in the Fields. Iets wat overigens ook is toegegeven... maar van mij mogen ze. Een prachtnummer is het geworden, misschien wel hun beste!

Bleeding Eyes vind ik met afstand het beste nummer op deze cd

Inderdaad een vet nummer. Het doet mij denken aan Wicked Maraya op hun debuut Cycles.

tjongejonge dat ik dit nu pas ontdek, powermetal-liefhebber zijnde.
geweldige composities stuk voor stuk met ook een dijk van een zanger, die ik al een beetje kende van avantasia.

op een gegeven moment worden de zware gitaren, want deze muziek zit tegen de heavy aan, wat te veel maar elk nummer blijft goed geschreven en lekker hangen. 4,5je

Prima debuut. Ben niet zo'n groot fan van Jorn Lande (goede zanger, maar ik luister liever naar de originelen als Dio, Coverdale etc), maar de muziek maakt veel goed. In de tijd dat Helloween wat op een dood spoor zat na The Dark Ride was dit voor mij een aangename verrassing. De keyboard-riedel uit Kind Hearted Light is volgens mij echter goed afgekeken van het intro van Loud 'n Proud van Pretty Maids (staat op Future World uit 1987 mocht je geinteresserd zijn).

Ik vind Lande juist smaakmaker van deze standaard powermetalplaat. Uiteraard hoor je direct wie zijn voorbeelden zijn, maar hij weet met elk genre wel raad. In tegenstelling tot Dio en Coverdale.

Luister eens een keer naar The Devil's Hall Of Fame van Beyond Twiligtht. Daar grenst zijn kracht haast aan het onmogelijke.

Dit debuut had ik met een Tobias Sammett achtige zanger een stuk lager gewaardeerd, denk ik.

Probleem met Lande vind ik zijn wat overdreven, in mijn ogen niet authentieke manier vn zingen/presenteren. Het is wel een erg goede zanger, dat zeker. Alleen, ik ben er niet zo dol op. Als ik deze schijf draai (bij uitkomst aan een stuk, tegenwoordig max 1 keer per jaar en nooit meer helemaal) dan is het toch eerder de zang die mij doet besluiten de cd af te zetten dan de muziek. Raar, maar waar.

Masterplan laat op deze cd heerlijke powermetal horen met kwalitatief uitstekende nummers die af en toe ook nog een progressief randje hebben. De zang van Jorn Lande is geweldig en past perfect bij deze muziek. Mooiste nummers Enlighten Me, Soulburn en Crawlin from Hell.

Dit debuut van Masterplan smaakt naar meer! Jorn Lande is uiteraard een opvallend goede zanger, maar gek genoeg vind ik de beste zangprestatie op deze plaat in het nummer 'Heroes', waar Michael Kiske de vocalen voor het grootste deel verzorgt (kennelijk hadden Grapow en Kiske het weer bijgelegd). De link met Helloween gaat natuurlijk nog veel verder aangezien Grapow en Kusch veel van het 90s materiaal van de band schreven en dat is terug te horen. Dat de toetsen dan verzorgd zijn door een van mijn favoriete toetsenisten in de metalwereld Janne "Warman" Wirman van Children of Bodom is een leuk weetje en een aardige bijkomstigheid, want zijn eigen partijen heeft hij niet geschreven en hij speelt geen solo's. Maar dat staat niet in de weg van de prachtige nummers, vooral 'Spirit Never Die', 'Crystal Night', 'Soulburn', 'Heroes' en 'When Love Comes Close' zijn mijn favorieten.

There is no limit to what can be done!

Prima album, waarbij de invloed van Jorn natuurlijk zeer groot is. Nadat hij is vertrokken vond ik de band ook stukken minder en kon mij niet meer bekoren

Ik vond eigenlijk Aeronautics al wat tegenvallen. Scherpe randjes weggepoetst, vrolijker image en een verstikkende productie. Daar heeft het debuut allemaal geen last van.

Knaller van een powermetalplaat! Natuurlijk is het geen seconde origineel wat Masterplan laat horen maar dankzij het vakmanschap van de heren en dan met name zanger Jorn Lande stijgt dit toch behoorlijk boven het gemiddelde uit. Jammer dat de band met hun debuut direct hun beste plaat maakten. Aeronautics is nog prima maar daarna wordt het beduidend minder. Ach, wat maakt het uit. Dit album neemt niemand ons meer af ?.

Dit blijft zelfs na al die jaren nog een heerlijk album! Hier was ik al gek van vanaf 2005, als 15jarige en nu ik bijna de 28 aantik bevalt dit album mij nog steeds. Inmiddels op dubbel vinyl aangeschaft in een oranje kleurtje en blij mee! Wat een comeback for me, Jorn Lande samen met zijn bandmaten op een hoog niveau.

4 dikke sterren blijven zonder twijfel staan!
Crystal Night, Soulburn & Into the Light zijn mijn favorieten.

Goh ja Masterplan! De eerste 2 albums vind ik meer dan goed. Zeker binnen het powermetal genre zijn het mijns inziens een soort van classics. Toen dit debuut uit kwam waren er legio bands die in deze stijl opereerden. Maar Masterplan stak er met Grapow, Kusch maar vooral Lande toch echt wel bovenuit. Was ook rond de tijd dat ene Kiske zich na jaren eindelijk weer eens op het hardere pad begaf. Verantwoordelijk hiervoor was ene Tobias Sammett die met zijn Avantasia ook al een classic op de markt slingerde. Maar da's een andere discussie. Dit debuut van Masterplan kent eigenlijk geen slechte nummers. Van begin tot eind is het genieten. Schiet me gelijk de vraag door het hoofd; waar is het toch mis gegaan met Grapow en Kusch??

Wat ik begreep van de woorden van Grapow werd Uli Kusch ziek tijdens de opnames van Aeronautics (of er was iets anders, weet niet meer), waardoor hij maar één nummer had geschreven voor die plaat, en Grapow de rest had opgeëist. Grapow beweerde dat Uli bang was dat het geen gelijke inbreng meer zou betekenen. Eeuwig zonde.