Jerry Goldsmith - Patton (1975)
mijn stem
11 stemmen
Verenigde Staten
Score
Label: 20th Century Fox
-
Patton March (1:45)
-
Fanfare and Patton Speech (5:43)
-
Main Title (2:18)
-
The Battleground (2:21)
-
The First Battle (2:54)
-
Attack (3:20)
-
The Funeral (1:59)
-
Winter March (1:58)
-
Intermission Music (2:11)
-
No Assignment (2:05)
-
German Advance (2:35)
-
The Hospital (3:22)
-
The Payoff (2:26)
-
Finale (2:24)
0
geplaatst: 15 april 2005, 19:25 uur
Goldsmith had na de eerste discussies met Schaffer de indruk dat alles de film nogal politiek, sociaal gekleurd was. Patton was een man die in religie geloofde, in reincarnatie om specifiek te zijn. Hij begon met het idee van een score waar naast een march alles religieus zou klinken, wat te zwaarlijvig was. Hiervoor in de plaats werd het een echoeiend glassandi trompet, niet een echte, maar voortgebracht uit een oud elektronisch orgel vergezeld van de naam Echoplex. Een zeer simplistisch idee, maar het werkt briljant, wat ook voor zijn ingevingen is gebruikt. Het wonderlijke thema voor Patton is echter zeer laag in volume, een mars voor Patton daarentegen iets meer. Deze march geeft zijn liefde voor strategische gevechten weer wat ondanks alles ook relatief ingetogen door Goldsmith wordt gebruikt. Aanvullend op Patton's thema wat bv. opduikt vlak na een gevecht terwijl hij de boel overziet, is er een march voor de vijand. Het thema van Patton fuseert met de Duitse march als de twee grootheden, Patton en Rommel, elkaar hebben ontmoet.
Goldsmith was trots op de plaatsing van muziek, zo'n half uur aan score in totaal voor een film van een kleine drie uur. Dit verdient wellicht het meeste lof, want de spotting die is tevens perfect. Dit gebeurde vaker wanneer samenwerkend met dezelfde regisseur; neem Papillon ook zeer selectief, maar toch alweer iets ruimer score werd ingezet, namelijk circa anderhalf keer zo lang. Wat dat betreft was Goldsmith een van die personen die voor het lage spotting gehalte was, waarvan nu nog componisten als John Barry leven.
Zijn Patton score werd befaamd, en dat zal voornamelijk niet in de eerste plaats door de score zelf komen, maar eerst door de film zelf. Later werd zowel aan Schaffer, George C. Scott en Goldsmith een aanbod gedaan door de studio voor de oorlogsfilm MacArthur, wat een voor alle drie bekend in de oren zou klinken. Echter de eerste twee hadden er geen behoefte aan, maar Goldsmith wel. Die wilde zien of hij kon wegblijven van de Patton manier van scoren. Het is de vraag of dit met een ander karakter en op een andere manier van scoren uitstijgt boven Patton. Goldsmith zelf kwam er niet uit, maar was wel ontevreden over de kwaliteit van MacArthur filmmateriaal. 5 sterren
Goldsmith was trots op de plaatsing van muziek, zo'n half uur aan score in totaal voor een film van een kleine drie uur. Dit verdient wellicht het meeste lof, want de spotting die is tevens perfect. Dit gebeurde vaker wanneer samenwerkend met dezelfde regisseur; neem Papillon ook zeer selectief, maar toch alweer iets ruimer score werd ingezet, namelijk circa anderhalf keer zo lang. Wat dat betreft was Goldsmith een van die personen die voor het lage spotting gehalte was, waarvan nu nog componisten als John Barry leven.
Zijn Patton score werd befaamd, en dat zal voornamelijk niet in de eerste plaats door de score zelf komen, maar eerst door de film zelf. Later werd zowel aan Schaffer, George C. Scott en Goldsmith een aanbod gedaan door de studio voor de oorlogsfilm MacArthur, wat een voor alle drie bekend in de oren zou klinken. Echter de eerste twee hadden er geen behoefte aan, maar Goldsmith wel. Die wilde zien of hij kon wegblijven van de Patton manier van scoren. Het is de vraag of dit met een ander karakter en op een andere manier van scoren uitstijgt boven Patton. Goldsmith zelf kwam er niet uit, maar was wel ontevreden over de kwaliteit van MacArthur filmmateriaal. 5 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.