Megafaun - Megafaun (2011)

Eerste luisterbeurd is weer goed. Ik heb deze band leren kennen omdat ze op take root komen. En ik ben gelijk fan. Hele eigenzinnige folk. Op youtube hebben ze aangegeven dat ze elkaar kennen van een Jaz jeugdkamp. Dat zegt veel over ze want ze zijn ongelovelijk muzikaal en verweven allerlei stijlen op een subtiele manier in hun muziek. Het blijft daardoor ook altijd interessant. Ik verwacht dan ook weer dat dit minimaal een 4* cd gaat worden.

Na een aantal luiserbeurten en het geweldige optreden op Take Root waar ze veel nummers van dit album speelden kan ik niet minder geven dan 4,5 ster voor deze geweldige cd en band.

Hier ben ik het wel eens met blonde redhead,
ben zeer zeker onder de indruk geraakt van deze band tijdens takeroot, baal er dus ook enorm van, dat ik het optreden halverwege heb verlaten om Ron Sexsmith ook te gaan zien/ luisteren.
Wat een deceptie was dat nl..

Wat een goede energie hebben deze gasten op het podium, veel klopt er aan deze band..
Hier ga ik zeker weten nog meer naar luisteren..

ik moet meteen aan Midlake denken en een beetje Fleet Foxes, al luistert dit wat gemakkelijker. De harmonies zijn fijn. Ik hou daar van...

Hij is misschien zelfs nog sterker dan Gather, Form & Fly, die ik al werkelijk prachtig vond. Op het eerste gehoor zeer mooi en ontroerend.

Ik snap het niet dat deze cd niet nog meer aandacht heeft gekregen. Ik vind hem nu ook nog stekerd dan Gather form & Fly die duidelijk meer aandacht kreeg.

Deze plaat (en Megafaun überhaupt) verdient inderdaad veel meer aandacht. Ik had niet verwacht dat ze Gather, Form & Fly zouden overtreffen, maar het is ze gelukt. Grote kans dat dit voor mij één van de beste platen van 2011 is.

Naar verluidt de oude muziekcompanen van Justin Vernon voordat deze een berghut betrok om 'For Emma, Forever Ago' op te nemen.

Juistem, fijne muziek! Wat vind je ervan Chameleon Day?

Ik vind nog helemaal niets. Moet het album nog beluisteren. Ben wel benieuwd.

Wat vind jij ervan?

Heb het album nu bijna twee keer geluisterd en heb nog geen verregaande conclusies getrokken. Wel vind ik dat het retrojarenzestigwestcoastgeluid de authenticiteit en de relevantie niet laat verdwijnen. Het zijn ambachtelijk gebrouwen nummers waarin niet alleen elk bandlid meezingt maar het leadzanggedeelte á la The Band evenredig wordt verdeeld over de bandleden. Deze zangers zijn niet inwisselbaar maar hebben ieder een duidelijk eigen geluid. Zo zingt de drummer bijvoorbeeld het nummer Second Friend (dit weet ik aangezien ik ze heb zien spelen in de bovenzaal van Paradiso). Het album heeft minder experimenteerdrift dan het eerder aangehaalde Gather, Form Fly maar misschien zijn juist daardoor de liedjes afzonderlijk wel weer sterker.

Megafaun heeft niet de pretenties van een band als Fleet Foxes maar dat is ook helemaal niet erg. Ze doen gewoon 'hun ding', doen dat erg goed en halen er op het podium ook duidelijk plezier uit. Vernieuwend nee? Vermakelijk, absoluut!

De psycho retro uitstapjes richting a la Jefferon Airplane bijv. hadden voor mij niet zo gehoeven en beter in die tijdsgeest gelaten. Het doet veel af aan het luisterplezier, dat er wel degelijk is voor mij. Maar die zitten toch meer in de uitgewerkte liedjes met mooie zang en melodielijnen. Door die wisselwerking met die losse rommel, hinkt mijn waardering bij dit megafaun op 2 gedachtes, helaas valt het die andere kant uit, omdat het voor mij te chaotisch en onsamenhangend klinkt.

Eén van de fijnste cd's van 2011, en ik ben dan ook erg blij dat ik ze (eindelijk) live ga zien (3 februari in Doornroosje )

Ze komen ook in de vera morgen ben beniewd.

Ik kan het goed begrijpen mij mij geeft het juist wat extra's. Doordat ze de freakmomenten gebruiken komt nog duidelijke naar voren hoe goed de melodieen zijn. Juiste doordat ze deze afwisseling op een juiste manier te gebruiken vind ik het zo'n bijzondere band. Live was het overigens meer gericht op de melodieen dan op de psychedelische stukken. Dat beviel mij ook alleraardigst.

Wat een ge-wel-dig optreden gisteren in Doornroosje. Fantastische band, en ik besefte weer eens hoe geniaal deze plaat is. Halfje erbij, 5*!

Tegenvallend zoetsappig album met een hoop 'samenzang'. Vind ik erg storend. Album wordt nergens spannend en kabbelt maar wat voort. De verrassende wendingen in het album werken op m'n zenuwen. Werd aangetrokken door een vlammende recensie in een Duits audioblad. Spijt. Moeilijk genre waar ik al vaker mee op m'n bek ben gegaan. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Instrumentale Isadora is nog te pruimen. Productie van het album is wel goed. Klinkt als een klok.

Hier staan echt wel pareltjes op. Onderschatte band!