Void Settler - Swamp Rat (2011)

Net 1x gehoord en beetje all over the place op deze manier. Er is niet veel in de verdeling veranderd geloof ik. Void Settler is Hardcore, Labyrinth is ambient/soft IDM, Sandling is Industrial/experimiental.

Die Sandling tracks zijn nogal vreemd dus misschien is dat een beetje veranderd. Nummer 3 van Labyrinth is erg mooi, erg rustig. De Settler tracks zijn erg stotterend. Vooral nummertje 7, die komt echt hikkend tot stilstand, maar je hebt altijd het idee dat hij nog verder wil.

Beetje lastig om hier wat zinnigs over te zeggen voor de eerste keer, mar er had wel wat meer Void Settler op gemogen van mij, 1 trackje meer ofzo.

Vind dit een moeilijk album om te beoordelen, mede omdat ik nauwelijks bekend ben met IDM en ook omdat het zo'n vaag album is. De Sandling tracks zijn vooral erg vreemd.

Void Settler is vooral Techno, met Industrial Hardcore invloeden en vooral een eigen twist. The Gallows is best genietbaar. De melodie klinkt niet verkeerd en het is echt iets nieuws (voor mij althans).
Hydraulic Ringtail Smudge (hoe komt 'ie erop ) heeft een cool intro'tje en daarna is het vooral frisse Techno/ Industrial met wat effecten op de valreep. De laatste minuut maakt een totale omwenteling en is erg kalme Ambient.
Void's meest gewaardeerde track onder de (Industrial) Hardcore liefhebbers is Swamprat. Swamprat Indeed. Ik zelf vind hem niet zo bijzonder. Het is natuurlijk weer iets anders dan de generieke Hardcore, maar het nummer heeft een gebrek aan variatie, ondanks de glitches en tempowisselingen. Wel is de beat goed gemaakt, lekker fijn distorted laagje erover.

Labyrinth, vooral Ambient inderdaad. Geen vergelijkingsmateriaal, maar ik vond Journal of a Spirit Mountain wel goed klinken. Erg rustgevend nummer dat ik vooral leuk vind om te horen na het stappen o.i.d.. Wel een schrijnend contrast natuurlijk, eerst Hardcore, daarna Ambient. Enfin, ik vind de synths die gebruikt worden prima in het gehoor liggen. Na de eerste minuut komen de tikjes en snares erbij en de melodie komt tussendoor even boven. Vind deze ook heerlijk klinken. Jammer van de laatste anderhalve minuut, slechts wat geneuzel wat me weinig kan boeien. Zal vast en zeker een gedachte achterliggen, maar dat doet me niet veel.
Candelabra is al een heel stuk minder aangenaam. Die pingeltjes en radiatorgeluiden vind ik wat te hard vergeleken met de achtergrondmuziek en verpesten het een beetje.

Dan Sandling, de vreemde eend in de bijt. Vind het lastig om hier een mening over te vormen. Enerzijds vind ik het zo absurd dat het niet goed kàn vinden, anderzijds is het ook zo dat ik het niet kan luisteren zonder een lach om m'n gezicht.
Neem nou de vocals is The Dirt, hoe in godsnaam komt de beste man er op? De muziek zelf zou ik niet dagelijks willen horen, maar het is wel leuk om dit zo nu en dan te luisteren als je zin in iets anders hebt.
Nomadirr heeft echt zo'n sprookjesachtige setting, vooral door die intro waar een verhaal verteld wordt. De melodie die halverwege het nummer boven komt drijven is ook erg origineel. Toch niets wat ik te vaak moet horen.
En denkende dat het niet veel gekker kan, krijg je bij Truhl Marketiere een ware verassing voor je neus. Door dat gegrom en gegorgel kan ik mijn lach onmogelijk onderdrukken bij het horen van die vreemde artistieke kunstwerkje. De melodie op de achtergrond doet me sterk denken aan Age of Empires om de een of andere reden.

Wel enorm creatief, deze drie stijlen. Niet iets om te vaak te horen dus. Niet makkelijk om aan te wennen. Ik becijfer altijd vooral op hoe genietbaar een album is, dus wat dat betreft is het niet enorm hoog. Toch petje af voor de producties en vooral de creativiteit van Djarvi Moris!