Michael Brecker - Tales from the Hudson (1996)

Terwijl Jazz op dit forum veel aandacht lijkt te genieten de laatste tijd, valt me op dat men veel luistert naar Jazzmuzikanten uit de jaren 50/60 van de vorige eeuw. Niets mis mee, maar er is meer. Zoals M. Brecker. Daar waar veel jazzmuzikanten sinds de jaren 70 in een soort van Jazz/Funk; Jazz/Rock zijn vervallen, heeft Brecker er voor gekozen Jazz verder te ontwikkelen. Tales from the Hudson is daar een mooi voorbeeld van.
Deze man kan zo in het rijtje Sonny Rollins, John Coltrane, Parker.

Maar die rock in de jazz is/was toch juist een ontwikkeling van de jazz? Of dat nu nog zo is dat weet ik niet.

Maar goed als deze man in het rijtje kan met Coltrane, wat een uitspraak is. Dan ben ik benieuwd. Ik beluister nu Nearness of You. De laatste die ik hoor is Coltrane overigens

Nearness of you is een van de mindere platen . . .
Ik zeg overigens niet dat zijn spel lijkt op Coltrane (of Rollins of Parker), maar dat hij in dat rijtje past.

Is dit dan in jouw ogen zijn donkere periode zeker : Brecker aan de heavy funk in de 70s. Verdomd goeie funk, trouwens.

The Brecker Brothers hebben zo'n beetje overal meegespeeld. Zeker niet de donkere periode . . . .

.. ah gelukkig! Misschien moest ik die East River maar eens op de MuMe zetten.

Ik bedoelde meer de soloplaten van Brecker. In de jaren 70 gingen veel jazzmuzikanten een soort van Jazz/funk/rock spelen. niets mis mee overigens, maar het experimentele, gewaagde karakter van de jazz was daar vaak wel mee verdwenen. Brecker is in mijn ogen iemand die de draad wat dat betreft weer oppakt.