Atlas Sound - Parallax (2011)

Er zijn een aantal nummers van dit album gelekt, die klinken, stuk voor stuk, goed!

Can't wait...

Die hoes...wat een gedrocht.

David Bowie?

Ik vind de nummers die tot dusver uit zijn, nog niet heel bijzonder. Bradford Cox gaat mij, na het vrij matige Halcyon Digest, toch niet weer teleurstellen?

Halcyon Digest teleurstellend?!?

Dat album was juist geweldig!

Helemaal mee eens! Ik ben net begonnen met The Shakes en het lijkt verder voort te borduren op de lichte klanken van Desire Lines, wat erg positief is!

fijne fijne plaat

Wat is deze man een genie. IK heb het gevoel dat hij wat meer zelfvertrouwen heeft gekregen want hij verstopt zijn stem niet meer zo erg onder een dikke laag melodien. Vooral mona lisa eigenlijk is het hele album geweldig deze komt zeker in mijn jaarlijst te staan

Omdat het openingsnummer verraste, verder gaan luisteren. Vind ik het beter dan het werk van Deerhunter? Er is meer ruimte voor een wat persoonlijk geluid en experiment. De hoes - vrij smakeloos - past goed tussen jaren 80 dingetjes.

Wat jojoot deze plaat heen en weer tussen een enerzijds eeb paar aanstekende songs (de opener The Shakes, Parallax, My Angel is Broken) en anderzijds (voor mijzelf iets té) zware, vervreemdende, 'gitzwarte' en beklemmende tracks (bijvoorbeeld The Amo, Modern Aquatic Nightsongs en Doldrums). In het nummer Terra Incognita weet Cox beide - de voor mij zelf moeilijk verenigbare - werelden echter op een knappe, gebalanceerde en uitdagende wijze met elkaar te versmelten!

Het wat lichtere Mona Lisa vind ik zelf ook nog zeker goed te pruimen! Flagstaff weet vanuit het eveneens lichte begin mijn aandacht te trekken en te behouden! Het mond uit in een soundscape en gaat daarna (gelukkig?) weer even terug naar de basis van het nummer.

Bowie wordt is sommige recensies aangehaald, maar ik zou ik hoor zelf toch (eerder?) ook vleugjes Velvet Underground in een nieuw Jasje gemixt met Cox' zwarte soundeffects (bijvoorbeeld Praying Man, en heel lichtjes in My Angel is broken).

Ondanks Cox met deze nieuwe Atlas Sound muzikaal gezien (wederom) interressante experimentele wegen bewandeld "is het 'm toch niet helemaal voor mij." : het geeft me bij tijd en wijle een nogal een beklemmend gevoel, waardoor het geheel me niet helemaal weet te beklijven. Met afsluiter Lightworks weet Cox het album gelukkig wel enigzins 'twinkelend' te beindigen!

Toch: na twee keer luisteren nu de hoogste tijd voor iets wat e een meer opgewekt gevoel weet te geven!

Te Amo en Terra Incognita.

Leuke ontdekking. Hier ga ik mij vannacht eens op storten.

The Shaker klinkt al erg fijn

Ik ken het nummer Te Amo. Het is erg vergelijkbaar met Deerhunter vind ik. is het hele album Deerhunter-achtig? Dat zou goed nieuws zijn!

Maar verdomme! Het IS gewoon Bradford Cox Was nog een paar nummertjes aan het checken op Youtube en ik vond het té goed en té herkenbaar om het niet te kennen. Bij het tweede nummer (Lightworks) viel het allemaal op z'n plaats: overduidelijk Deerhunter.

Deze plaat wordt gekocht!

Groeier van jewelste. Zalige mix tussen acoustische singer-songwriter en psychedelische elektronica op z'n Animal Collective. Terra Incognita is voor mij het beste nummer. Zalig relaxerend nummer dat doet denken aan zorgeloze warme zomerdagen. In koude winterdagen zoals vandaag smaakt dat des te zoeter

Dat kan Cox als de beste: een sfeer scheppen. Héérlijk plaatje

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik deze week dit album besproken, beluister het hier.

De man heeft zo iets authentieks. Alles wat ie maakt lijkt zo erg vanuit het hart te komen. Ook Parallax herbergt weer de nodige pareltjes. De melodieen zijn soms zo raak, dan is het genieten geblazen. Luister bijvoorbeeld eens naar het eind van Terra Incognita...

Meteen bij de platenzaak meegejorist.

Hij is echt gegroeid. Ik heb het nooit zo met dat zaaien en oogsten, maar ik moet eraan geloven. Te Amo is de absolute favoriet... Een heerlijke nachtelijke compagnon deze plaat! Samen met Wilco -voor mij- de beste albums van het afgelopen jaar.

Deerhunter las ik ook nog. Is dat vergelijkbaar?

Blue88, dit IS Deerhunter praktisch. Dit is een zijproject van Deerhunter/Bian Cox. Ik vind Brian Cox als Deerhunter zelfs een stuk beter dan Atlas Sound. Zeker checken!

... enfin, BRADFORD Cox natuurlijk

Bedankt! Dan ga ik zijn laatste twee eerst opzoeken. Ben zeer benieuwd

Deerhunter is wel degelijk Cox MET andere leden. Ik hoor wel verschil tussen Deerhunter en Atlas Sound. Deerhunter bevat namelijk ook songs gezongen door Lockett Pundt, die klinken toch wat meer richting Shoegaze/Indie rock

Welke nummers van Deerhunter zijn door Lockett Pundt gezongen?

Desire Lines en Fountain Stairs. Meer kan ik ook niet bedenken.

Ik vind het wel een aangenaam album, maar het is toch niet van het niveau van Deerhunter. Er staan enkele nummers op die me niet veel doen. Er staan natuurlijk ook heel wat erg aanstekelijke popsongs op. Mona Lisa is daar het beste voorbeeld van.

Mona Lisa is toch wel een van de fijnste popliedjes van het afgelopen jaar. Maar ook de wat duistere kant van Atlas Sound is fantastisch. In tegenstelling tot het bericht hieronder vind ik dat Cox solo toch wel degelijk wat toevoegt aan het oeuvre van Deerhunter en niet in de laatste plaats met dit album.

Voor de liefhebbers van deze nummers: check zijn soloproject Lotus Plaza eens (zijn nieuwste album gaat zeer snel verschijnen, of is net verschenen). Het borduurt verder op het hypnotiserende stijltje van vooral Desire Lines, wat lichtere shoegaze.

Inderdaad. Een grote stap vooruit in tegenstelling tot zijn vorige solo album 'The Floodlight Collective'. Dat had erg veel weg van Bradford Cox zijn werk. Hij leek nog niet helemaal zijn geluid te hebben gevonden. Zijn nieuwe nummers zijn zeker een stap vooruit voor hem.

Goeie soloplaat van Bradford Cox die dicht aanleunt bij de 4* maar aangezien niet alle nummers hetzelfde niveau hebben en bijv. een Flagstaff niet past bij de rest van het album toch maar een stevige 3,5*.