Trans Am - Futureworld (1999)

Er zijn van die momenten waarbij je denkt: "Aha! Nu gaat het gebeuren!". Je staat 's morgens fris & monter op, het zonnetje blaakt. Je vermoedt dat er zich een hallucinerend wervelende dag zal afspelen; maar voor je beneden aan de ontbijttafel bent ben je al twee keer van de trap gedonderd en blijken de ontbijtgranen op.

Buitengekomen verwenst een in menopauze verzinkende vrouw je naar de hel; omdat je gisterenavond (te vroeg!) je vuilniszakken op de stoep zette ... de potentieel mooie dag is verworden tot een goedkoop carbonnetje van een burgernachtmerrie

Bij de intro van "Futureworld" gromt een afgeklauwde saxofoon een paar schabouwelijke noten de wereld in ... een postapocalyptisch cd-universum kondigt zich aan ...

Helaas blijken die Blade Runner-achtige aspiraties te berusten op nummers waarop Mickey Mouse Minnie ten dans zou kunnen vragen.

Je hoort een groep die wat aanmoddert met een vocoder; een schamele poging onderneemt een masker van joligheid aan te meten (is dit de Daft Punk van de postrock misschien?).

Het is alsof één of andere gepatenteerde lolbroek (laten we hem Eugène noemen) op je toewandelt in clownskleren gekleed; en in je oor fluistert: Ik ken een mop! ...

Television Eyes noemt één van hen nummers ... ze hadden misschien deze langspeler beter Television Record getiteld.

Trans Am presenteert zich hier met gaarnte als het zittende eendje van de rockmuziek ... het moet al een héél harde dierenliefhebber wezen die zijn tweeloop niet gaat oppoetsen

Zachary, Zachary, wat een post toch weer! _o_

Mensen, laat jullie niet afschrikken door dat bericht van Zachary Glass. Deze mannen zijn namelijk enorm vaardige, vindingrijke muzikanten die geweldige a-typische rocknummers met een dikke knipoog en veel verwijzingen naar de popmuziekgeschiedenis spelen (oa ook 80's hair metal). En het is niet omdat er veel humor aan te pas komt dat het zomaar een trucje is: dit zijn echt goed opgebouwde en originele nummers. Luisteren die handel!

Ook fantastisch drumwerk op deze plaat die ik tegenwoordig erg vaak draai. Erg bijzondere band die allerlei muzikale paadjes bewandelt: krautrock, electro, (vroege) postrock, metal... En dat in heel eigen stijl - met af en toe een robotstem erbij die wazige Duitse teksten uitspreekt. Absurd maar geniaal.
Tip: rook er een jointje bij voor de optimale ervaring.