Georgia Anne Muldrow - Owed to Mama Rickie (2011)

“Na die honderd albums die ik in een jaar uitbreng, kan er vast nog wel eentje bij.” Ik weet 't bijna zeker dat Georgia Anne Muldrow dat dacht toen ze opnamesessies voor Owed to Mama Rickie afrondde. Net als het merendeel van haar andere projecten, weet ook dit album de middelmaat niet echt te ontstijgen maar een beluistering kan af en toe geen kwaad. Georgia Anne Muldrow blijft immers een interessant figuur in de industrie. Hier en daar staat er wel een verassend goed nummer tussen. Zo getuigt More & More, met een gastbijdrage van Bilal, gewoonweg van genoeg professionaliteit. Wat dat betreft had dit zo op een major release van een bekende zanger(es) kunnen staan. De productie steekt heel goed in elkaar, en de tekst en melodie zijn mooi ofwel: het totale plaatje klopt. De remix is zelfs nog veel beter; deze heeft iets meer minimalistische hip-hop invloeden gekregen en creëert daarmee nóg meer sfeer.

Whollyspirit met de dreunende, haast hypnotiserende beats en de relaxte Ez Duz It en ook Moonsong Lullabye zijn drie andere hoogtepunten op deze plaat. Die twee laatsten zijn om bij weg te dromen! Ze weten de diversiteit mooi te accentueren. De instrumentale intermezzo Dubby Time had wat mij betreft wat langer mogen duren; naast de toffe sound voelt het nu ietwat verloren aan op 't album vanwege de geringe speelduur van net geen anderhalve minuut (deze past overigens ook niet helemaal tussen het overige materiaal, maar dat deert niet). Het enige mindere moment vind ik haar eerbetoon aan Dudley [Perkins], Love Letter. Gelukkig duurt dit ‘ding’ slechts een kleine twee minuten, want ik houd nooit zo van dit soort liefdesverklaringen en ook de manier waarop ze het inzingt staat me niet zo aan (alleen al hoe ze zijn nam uitspreekt). Verder 'n leuk “tussendoortje”, of hoe je dit in haar geval ook wilt noemen.

Ik ben benieuwd hoeveel albums er van haar zullen verschijnen in 2012.

Moeders. Naar het schijnt komen we er allemaal vandaan. En die van Georgia heet Rickie. Nu haar eigen gezin steeds meer lijkt uit te breiden speelt familie steeds een belangrijkere rol en daar draait het op dit album voornamelijk rond. Gelukkig wordt de meligheid grotendeels vermeden (een uitzondering als Love Letter daargelaten) en krijgen we de typische funky Muldrow-beats. Het concept zorgt ervoor dat dit haar meest doordachte album is sinds Umsindo en ook echt als een volwaardig album klinkt. Het niveau is constant, maar de indruk toch minder blijvend. Het songmateriaal is niet bepaald verpletterend, het nummer dat nog het meest in het oog springt is de remix van More & More dat muzikaal ver verwijderd is van de rest van de plaat. De beat wordt ingewisseld voor heerlijk soulvolle instrumentatie, met een aanstekelijke orgel op kop! Hier mag ze gerust een keer een heel album op verder bouwen!

Haar uitgebreide discografie kent eigenlijk slechts een handvol volwaardige albums, het andere handje is vaak eveneens genietbaar, maar eerder een samenraapsel van pogingen. Owed to Mama Rickie is zonder twijfel weer eens een volwaardig album, alleen minder essentieel als een Olesi of Umsindo. Daarvoor beklijven de songs te weinig. Dat kan ze beter. Wel is het mooi om te zien dat ze tussen al haar projecten door haar focus weet te behouden om een concept als dit tot een goed einde te brengen.