Dan Mangan - Oh Fortune (2011)

off topic bericht verwijderd.

Mooie hoes trouwens.

Daar is tie dan eindelijk, na een overweldigend optreden in Rotown waren mijn verwachting blijkbaar veel te hoog. Want deze plaat is precies het tegenovergestelde van dat optreden. Wat wel raar is. Het lijkt of Dan niet echt meer van die geweldige spitsvondige teksten kan bedenken die op zijn vorig album er zo uitsprongen. Daarbij helpt de meer rock-aanpak ook niet echt, waardoor dit nu meer doorsnee wordt.

En daarom 4 sterren vrij logisch inderdaad.

tja voordeel van de twijfel, zeg maar. Positief beginnen. 4 betekent voor mij dat ik 'm voorlopig vaak draai daarna komt pas de echte waardering

Zijn eerste 2 albums waren kwalitatief hoogstaande albums vol met typische "singer/songwriter sound". Mooie stem, gitaartje, the usual.

Het is allemaal wat vuiler geworden, maar op het eerste gehoor past hem dat juist wel goed. De nummers zijn op zichzelf wat minder dan van de vorige 2 albums, maar door het "schmutzige" sausje heeft het toch wat eigens. Zeker voer om meerdere malen te beluisteren.....

Deze cd geeft niet pas zijn schoonheid weer na een aantal luisterbeurten. Ik weet nu nie echt of de nummers echt minder zijn dan op zijn andere cd's. Ze zijn wel wat zwaarder en hebben daarom iets meer tijd nodig om te rijpen, maar dat vind ik nooit zo erg.

Meneer Mangan heeft een aardige stem, lekker om naar te luisteren.
Het talent om catchy folksongs te schrijven heeft hij ook.
Soms komt het alleen iets te geforceerd op mij over, moet je nu per se een elektrische gitaar er in squeezen? Zonder kan hij prima, dat weten we.

Maar voor de rest natuurlijk een prima album, titels zijn ook uitnodigend!

Vind deze veel nicer dan nice nice very nice...

Mooi album van deze Canadese singer songwriter. Onderscheid zich van de grote bulk aan releases door wat meer muzikale variatie en gebruik van instrumenten. Up tempo nummers afgewisseld wat meer rustige nummers. Elektrisch gitaarspel is wat dominanter als ik gewend ben in dit genre en dat bevalt me wel. Niks mis mee.

Oh Fortune is rijker georkestreerd dan Nice, Nice, Very Nice.
Ik denk dat ik dat wel kan waarderen, hoewel het 'soberdere' (voor zover je daarvan kunt spreken) op NNVN ook wat heeft.
Qua teksten is dit album een stuk minder interessant dan de voorganger vind ik.
De composities zijn aardig en het luistert lekker weg, misschien mede dankzij de stem van Dan Mangan. Die is wat onalledaags, maar heel herkenbaar en mooi!

Doe mij toch Nice, Nice, Very Nice maar. Deze geef ik een ruime voldoende: 3,5*

Geen klassieke singer/songwriter plaat in de zin van jezelf op akoestische gitaar of piano begeleiden maar rijk georkestreerd. Er wordt gebruik gemaakt van blazers, strijkers en elektrische gitaar. Naar mijn mening telkens erg smaakvol en in dienst van de nummers.

Het stemgeluid van Dan Mangan, met lichte rasp, vind ik erg mooi. De nummers zitten goed ik elkaar, mooie melodieën en soms net even wat meer pit (Post-War Blues) dan van een singer/songwriter gewend bent.

About as Helpful as You Can Be Without Being Any Help at All is mijn favoriet maar de andere nummers doen er niet veel voor onder. Sterke plaat!

Verre van een standaard "singer-songwriter plaatje". Stem erg mooi, lekkere variatie in de nummers, gebruik van vele instrumenten. Niet alles pakt me, maar zeker een leuk album te noemen.