David Lynch - Crazy Clown Time (2011)
mijn stem
60 stemmen
Verenigde Staten
Electronic / Pop
Label: Sunday Best
-
Pinky's Dream (4:00)
-
Good Day Today (4:39)
-
So Glad (3:35)
-
Noah's Ark (4:54)
-
Football Game (4:20)
-
I Know (4:04)
-
Strange and Unproductive Thinking (7:31)
-
The Night Bell with Lightning (4:59)
-
Stone's Gone Up (5:22)
-
Crazy Clown Time (7:00)
-
These Are My Friends (4:58)
-
Speed Roadster (3:55)
-
Movin' On (4:14)
-
She Rise Up (5:18)
0
geplaatst: 18 december 2011, 00:22 uur
Ik was het vorig jaar al zat, toen de eerste nummers hiervan verschenen. Vraag me af hoe het gemiddelde hier zou zijn als dit niet David Lynch, maar een onbekende muzikant was geweest...
0
Ponty Mython
geplaatst: 18 december 2011, 01:21 uur
Ik vind Good Day Today erg matig en een vrij slechte Moby rip-off, maar net zoals de films van Lynch drijft dit album voornamelijk op sfeer en surrealisme. Als iemand anders dit had gemaakt had ik 'm ook een 4* gegeven, want de rest van het album zit verder prima in elkaar.
0
geplaatst: 30 mei 2022, 12:01 uur
Wat is de overeenkomst tussen Adagio for strings (Samuel Barber), Wicked game (Chris
Isaak) en Rammstein (Rammstein)? Het zijn allemaal muziekstukken of liedjes die een groter
publiek bereikten doordat zij een prominente rol speelden in één van de films van de
Amerikaanse regisseur David Lynch. De manier waarop evergreen In dreams werd toegepast
in de moderne film noir-klassieker Blue Velvet (1986), leidde zelfs tot de opvallende
comeback van jaren zestig-icoon Roy Orbison. Dat Lynch ook zelf graag muziek maakt, is
een publiek geheim. Afgelopen maand bracht de zestiger zijn debuutplaat Crazy clown time
uit.
De blues heruitgevonden voor de 21ste eeuw, zo wordt het veertien stukken tellende album
middels een sticker aangeprezen. Een wat al te pretentieuze slogan, want Lynch doet op Crazy
clown time niets wat hij al niet eerder heeft gedaan. Sluipende ritmes, galmende gitaren en
hypnotiserende teksten vol donkere nachten, tienerdromen en ruisende naaldboomwouden.
Vervormde stemmen uit een vervloekte jukebox in de schaduw van Elvis. Mensen die Twin
Peaks, Lost Highway of Mulholland drive hebben gezien (en gehoord) zullen er niet van
schrikken.
De muziek voor de serie Twin Peaks bedacht Lynch met zijn huiscomponist Angelo
Badalamenti. Die vulde de vervreemdende bluesskeletten aan met brede, bitterzoete strijkers à
la Barber en dromerige jazz. Die ingrediënten ontbreken op dit solowerk. Verwacht dus geen
Laura Palmer’s theme -achtige schoonheid, hoewel er momenten zijn (These are my friends,
So Glad ) dat er een geest dergelijke pracht om de hoek schuilt.
Het lange, monotone Strange and unproductive thinking irriteert eerder dan het fascineert, en
zo zijn er wel meer momenten dat een hallucinatieve tred de muziek tragisch, koud en verlaten
doet aanvoelen. Momenten van gelukzaligheid en optimisme zijn er gelukkig ook; het
opbeurende Good day today zou -in een mooiere, vreemdere wereld- zo een hit kunnen zijn.
(Friesch Dagblad, 2011)
Isaak) en Rammstein (Rammstein)? Het zijn allemaal muziekstukken of liedjes die een groter
publiek bereikten doordat zij een prominente rol speelden in één van de films van de
Amerikaanse regisseur David Lynch. De manier waarop evergreen In dreams werd toegepast
in de moderne film noir-klassieker Blue Velvet (1986), leidde zelfs tot de opvallende
comeback van jaren zestig-icoon Roy Orbison. Dat Lynch ook zelf graag muziek maakt, is
een publiek geheim. Afgelopen maand bracht de zestiger zijn debuutplaat Crazy clown time
uit.
De blues heruitgevonden voor de 21ste eeuw, zo wordt het veertien stukken tellende album
middels een sticker aangeprezen. Een wat al te pretentieuze slogan, want Lynch doet op Crazy
clown time niets wat hij al niet eerder heeft gedaan. Sluipende ritmes, galmende gitaren en
hypnotiserende teksten vol donkere nachten, tienerdromen en ruisende naaldboomwouden.
Vervormde stemmen uit een vervloekte jukebox in de schaduw van Elvis. Mensen die Twin
Peaks, Lost Highway of Mulholland drive hebben gezien (en gehoord) zullen er niet van
schrikken.
De muziek voor de serie Twin Peaks bedacht Lynch met zijn huiscomponist Angelo
Badalamenti. Die vulde de vervreemdende bluesskeletten aan met brede, bitterzoete strijkers à
la Barber en dromerige jazz. Die ingrediënten ontbreken op dit solowerk. Verwacht dus geen
Laura Palmer’s theme -achtige schoonheid, hoewel er momenten zijn (These are my friends,
So Glad ) dat er een geest dergelijke pracht om de hoek schuilt.
Het lange, monotone Strange and unproductive thinking irriteert eerder dan het fascineert, en
zo zijn er wel meer momenten dat een hallucinatieve tred de muziek tragisch, koud en verlaten
doet aanvoelen. Momenten van gelukzaligheid en optimisme zijn er gelukkig ook; het
opbeurende Good day today zou -in een mooiere, vreemdere wereld- zo een hit kunnen zijn.
(Friesch Dagblad, 2011)
1
Ponty Mython
geplaatst: 30 mei 2022, 18:32 uur
Arjan Hut schreef:
Afgelopen maand bracht de zestiger zijn debuutplaat Crazy clown time uit.
Afgelopen maand bracht de zestiger zijn debuutplaat Crazy clown time uit.
Dit album is toch al wat ouder hoor.
* denotes required fields.
* denotes required fields.