Teitur - Poetry & Aeroplanes (2003)

Deze artiest komt NIET van Estland maar van de Faeroer.

De afgelopen maanden is deze grijsgedraaid hier. Ik hoor er een beetje Paul Simon, Jeff Buckley, Sting, John Mayer in. Geen misselijke vergelijkingen dacht ik zo. Kan er slechts één niemendalletje op ontdekken: You’re the Ocean. Voor de rest uitzonderlijk sterke popliedjes.

Laat You're The Ocean uitvoeren door een popsterretje en je hebt een nummer 1 hit!

You're the ocean is idd een echt boutnummer, standaard verwijderen uit m'n playlist of skippen op cd. Andere nummers supergoed luisterbaar!!

Deze cd doet me vooral erg denken aan Jack Johnson. En laat ik dat nu een heel aardige artiest vinden, dus deze is ook goed beluisterbaar. Het wordt na een aantal nummers wel wat eentonig. Maar desalnietemin 3,5*

Teitur is een artiest die mij weet te raken. Soms melancholisch, soms vrolijk, soms teneergeslagen. Het album blijft dezelfde sfeer uitademen, ondanks de verschillende emoties dat het bevat. Ik vind "Your The Ocean" eigenlijk wel een sterk nummer, met het wat dramatische begin en het goed in het gehoor liggend refrein. Top album, dat er qua artwork ook nog eens prachtig uitziet.

Wegens de vaag bekend-voorkomende naam en de erg mooie hoes, toch maar gaan luisteren naar deze in de Waaghals Nijmegen.
Heel erg mooie popliedjes, en zoals hierboven al ergens is gezegd, afwisselend vrolijk en teneergeslagen. Favoriet blijft no. 2. Toen ik die luisterde in de platenzaak wist ik eigenlijk meteen dat ik deze zou kopen. Moet ook wel aan Paul Simon denken. Onverwacht toppertje tussen mijn aankopen van de afgelopen tijd!

Erg mooie CD, waar I was just thinking en Josephine er voor mij bovenuit steken, erg mooie liedjes! Verder bleef de rest van de CD nog niet echt hangen, dus voorlopig: 3.5*

Lief plaatje. Doet me denken aan de Canadese band Stabilo.

wat is dat nou weer voor een land ? ergens in een andere planeet ofzo

Is gewoon een deel van Denemarken, snap ook niet waarom het als land wordt gezien. Dan kunnen we Texel ook wel apart noemen...

Het debuut van deze singer-songwriter Teitur Lassen, in die tijd volledig langs me heen gegaan. Vele jaren later zie ik dat ik 2 cd's van hem bezit, waaronder dus dit debuut, wat lovende kritieken kreeg en vele deuren opende voor deze artiest. Zo was Teitur in de Verenigde Staten zeer populair.

Wat als eerste opvalt de bijna perfecte productie. Niet vreemd als je weet dat Rupert Hine daarvoor verantwoordelijk is. Het klinkt bijna te perfect, want het schuurt bijna nergens. Op Teiturs debuut-cd, Poetry & Aeroplanes getiteld, grossiert deze nieuwe held van de neo-folk in mooie en ingetogen liedjes, stevig geworteld in de traditie van singer songwriters, waaronder James Taylor, Jackson Browne en Paul Simon. Ook de liedjes klinken soms akelig perfect en lijken dus gemaakt voor een groot publiek. Toch maken op mij juist die nummers indruk die vrij sober zijn gehouden, als Teitur alleen speelt met de akoestische gitaar, zoals in het machtig mooie 'I Was Just Thinking' en de Nick Drake-achtige depressiviteit van 'Let's Go Dancing'. Op deze wijze komt denk ik de echte Teitur meer naar boven.

Op zich een mooi album, maar het raakt me eigenlijk wat minder dan verwacht. Its mer schurend, iets minder perfect geproduceerd had voor mij wel gemogen. Ik begin met 3, 5 ster, wie weet wordt het nog 4 sterren.