Mayer Hawthorne - How Do You Do (2011)

Nice! The Walk kan je al luisteren op zijn website!

Yup, klinkt goed..Heb hier zin in...A Long Time is ook alvast erg lekker

Wat een heerlijk nummer is The Walk

The beluisteren op de luisterpaal van Radio 6!!!! Echt goed!!

Klinkt wel heel fijn dit!

Zalige soul platen, die komen er te weinig uit. Van die soul platen waarvan de zon spontaan gaat schijnen in huis. Mayer Hawthorne maakt zo'n plaat met How Do You Do. Het tweede album van Hawthorne staat, zoals single 'the Walk' al deed vermoeden, vol met zeer fijne liedjes. Ontspannen, vrolijk, swingend en wat gelikt. Heerlijke muziek.

Andrew Mayer Cohen maakt me vrolijk. Op het moment van schrijven is het ijskoud op mijn kamer. Een sjaal en handschoenen zijn bijna noodzakelijk om deze cd review te voltooien. De ijspegels hangen bijna aan mijn neus. Gelukkig bestaat er naast de verwarming nu ook de nieuwe plaat van Hawthorne. De plaat straalt warmte uit. Echt. De blazers klinken warm, de zang klinkt ook warm en naast dat alles swingt het bij vlagge de pan uit. De plaat nodigt uit tot dansen, stilzitten is dan ook vrijwel onmogelijk. Heel fijn.
Je hoort het: 'How Do You Do' is een lekkere plaat. Heel fijn, dat zeker. Maar 'How Do You Do' is ook totaal niet origineel of creatief. Wat Hawthorne doet is al tig maal eerder gedaan. Verassend is het dan ook zeker niet. Wel zijn de liedjes goed uitgevoerd, staan er geen missers op How Do You Do en is het schijfje goed geproduceerd. Het feit dat het album niet creatief/origineel is mag de pret dan ook niet drukken. Het tweede album van de 32 jarige Amerikaan is dan ook vooral een feestje voor het oor.
De muziek is vaak op het randje van glad en gelikt, maar storend is dit niet. Het luistert allemaal bijzonder lekker weg. Mijn favoriete nummer is Finally Falling. Heer-lijk nummer, Hawthorne op zijn best. Dieptepuntje nummer is in mijn ogen Can't Stop. Het nummer met Snoop Dogg valt een beetje uit de toon, is niet super, maar ook niet slecht. Als geheel is 'How Do You Do' een waardig tweede album geworden, die je, als je dit jaar niet echt de zomer gevoelt hebt, echt moet gaan luisteren.

Bijzonder fijne, maar niet originele plaat.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Het megazoete en zwaar gelikte sausje breekt het kleine beetje "soul" net zo hard weer af. Jammer, want echte soul moet uit je ziel komen, niet van de producer. Dit is pop en niet eens van een boeiende vorm.

Muzikaal merk ik wel een groei, de arrangementen hebben duidelijk meer aandacht gekregen! Alleen ben ik nog steeds niet bepaald onder de indruk van het songmateriaal. Het klinkt allemaal best plezant, maar een echte gedachtengang zit er niet achter. Het blijft allemaal op de vlakte en mist wat cachet. Een paar nummers die een beetje uit de band springen, zoals Just Ain't Gonna Work Out dat deed, ontbreken hier ook en da's toch wel een gemis op een eentonig album als dit.
En Mayer als zanger, tja... Wat eens als charme begon, wordt met elk nummer meer onuitstaanbaar.

Mayer Hawthorne is terug en dat is altijd nieuws. ‘A Strange Arrangement’ werd goed ontvangen, maar deed mij persoonlijk erg weinig. Zijn cover-EP daarentegen vond ik meer dan prima. En nu is er dus een nieuw volledig album ‘How Do You Do’
De beste man laat op dit album in ieder geval weer horen van vele stromingen in de soulmuziek te houden.

En afwisselend is het album dan ook wel te noemen. We horen van alles voorbij komen. Van Philly soul tot G-Funk, van onversneden funky soultracks tot aan de zo bekende Smokey Robinson-achtige Motownsoul. Maar leuk hoor, dat dit alles zo mooi voorbij komt, het haalt het allemaal net niet bij de zo gelauwerde voorgangers. Het is veelal eigenlijk gewoonweg saai wat Mayer brengt, vooral op vocaal vlak. In eerste instantie lijkt het mooi dromerig te zijn, maar uiteindelijk wordt het saai en oninteressant.
Voor de liefhebbers een korte impressie per nummer:
‘Get to Know You’ – Je kan het bestempelen als mooi dromerig. Maar naarmate het nummer vordert is het toch vooral erg saai en glijerig.

‘A Longe Time’ – De zanglijnen doen we denken aan een klassieker, maar kan me maar niet bedenken welke. Dit is wel een fijn nummer, vooral door het wat meer funky karakter. Past prima bij Mayer.

‘Can’t Stop’ – is opvallend wegens de “zang” feature van Snoop Dogg. Prima energiek nummer

‘Dreaming’ – fingersnapsong.

‘The Walk’ – nikszeggend

‘Finally Falling’ – Discosoul

‘Hooked’ – Motown swing

‘Stick Around’ – vergelijkbaar met Hooked

‘The News’ – Gyspy, Ubervrolijk, fijne blazers. Olijk.

‘You Called Me’ – superswingend. Favorietje

‘You’re Not Ready’ – zonder aandacht te trekken gaat deze voorbij.

‘No Strings’ – moderner

Ik zou zeggen, als je er van houdt, doe er je voordeel mee. Maar ik denk dat ik Mayer Hawthorne voortaan maar laat liggen.

Ik vind zijn stem hier toch beter te pruimen dan op zijn debuut album.
Zit toch zeker wel progress in.
Verder is het een lekker en aanstekelijk album, met A long time als topper.

Heerlijk stilistisch en soms erotisch, of op zijn minst licht-seksueel, getint album. Klinkt soms wel een beetje plastic, niet echt soulvol.