Phife Dawg - Ventilation: Da LP (2000)

Phife was voor mij altijd het hoogtepunt van A Tribe Called Quest. Bescheiden, komisch, heerlijke flow, de absolute hoogtepunten van de klassieke Tribe albums kwamen voor rekening van de Phife Foot Assassin.

Mijn verwachtingen voor z'n solo-album waren dan ook hoog. Te hoog, want het klonk allemaal nogal ongeïnspireerd. Een paar tracks (als de Pete Rock-beat Alphabet Soup) redden het nog een beetje, maar het beste post-Tribe solo-album was helaas voor Q-Tip.

Hm, denk ik toch anders over. Ik vind de Phife Footer absoluut een sympathieke MC, maar wat mij betreft kunnen zijn rhymes niet tippen aan de "ghetto poetry" van Q-Tip. Bovendien was de productie van Ali Shaheed en Q-Tip natuurlijk ook een erg belangrijke factor.

zonder q-tip geen ATCQ.

Zoals ze zelf zeggen: the leader: Q-tip, Q-tip! (Push It Along)

maar ze flow is wel heel netjes en relaxt

Bij sommige mc's hoeft de flow niet per sé top te zijn, omdat hun aparte stem al grotendeels die flow voor zijn rekening neem; Phife Dawg is daar een van. Niet de beste hiphop die er is, maar wel ruim voldoende. D.R.U.G.S, 5 Horsemen, Lemme find out vind ik de betere nummers op dit album. Het is niet mainstream, maar ook niet underground. Laten we het maar b-boy-style noemen.

3*

Toch wel een fijn album die ik voor 1 euro in mijn bezit heb gekregen

Voor 1 euro vind ik het ook een fijn album
Maar voor mij is Phife in Tribe geweldig, maar solo echt een stuk minder

Terwijl hij toch in Clap Your Hands rapt: "if I ever went solo, my favourite mc would be me."

Eigenlijk is dat een rare zin, want als hij in en groep zit kan zijn favoriete mc toch ook gewoon hemzelf zijn?

Ja, en zonder Phife ook geen ATCQ, ik vind Phife beter dan Tip, maar eigenlijk moet je die gasten niet vergelijken, want ze zijn samen gewoon het beste duo dat Hip Hop ooit gekend heeft, dat is het belangrijkste.

Redelijk zielloos album. Phife kan een album duidelijk niet alleen dragen. Hier en daar enkele leuke beatjes, maar verder te weinig memorabel. Voornamelijk dus lyrics-gewijs. De zeurderige battle-rhymes van Phife fleuren de soms verdienstelijke producties te weinig op.

Is geproduceerd door Hi-Tek, sample van Carl Douglas,creatiever werk dan DJ Premier met Classic deed.

Gun het nog ´n paar kansen, P Jay, het wordt geleidelijk sterker.

Opzich een prima album van Phife Dawg. Niet veel op aan te merken maar ook zeker geen uitschieter.

Gratis gekregen bij LP's die besteld heb, wat altijd goed is met zo'n album natuurlijk!
Begint als een leuk album maar vanaf de helft ga ik mee met de berichten die hier staan. Over het algemeen toch wel een leuk album als je het mij vraagt.

Vandaag weer eens beluisterd na een hele lang tijd. RIP.

Destijds in 2000 aangeschaft op vinyl bij Fat Beats Amsterdam. Heb het nooit een heel sterk album gevonden maar op een warme augustusdag 22 jaar (!) later klinkt Ben Dova eigenlijk nog gewoon heel lekker. Dit nummer en D.R.U.G.S. waren toen echt de tracks van het album en werd veel gedraaid of op mixtapes gezet. Leuk naslagwerkje voor later, dus nog niet mee naar de rommelmarkt.

Vind dit erg matig. Nooit een grote fan van Hi-Tek geweest maar stelt niettemin teleur. Een nummer als Beats, Rhymes en Phife; een ripoff van Sucka Nigga en daar dan niks origineels mee doen en ook nog eens zo'n tenenkrommend refrein. Ook Jay Dee en Pete (Lemme Find Out dan tenminste) stellen wat teleur. Enige aardige tracks zijn Flawless, de titeltrack, 4 Horseman en vooral Melody Adonis. Phife doet niet zoveel verkeerd maar kan niet verbloemen dat dit productioneel matig is.