Elton John - The Big Picture (1997)

Prachtig album alweer van de man.

Dit album is in zijn geheel heel goed, wat voor Eltons albums vanaf de jaren '80 eerder uitzonderlijk is. Een 4.

2x een versie van Something About The Way You Look Tonight?

Klopt, en dat was echt wel lang geleden, mooi album, geheel akkoord!
Recover Your Soul, Something About The Way You Looked Tonight en Live Like Horses als de uitschiters op een verder prima album, echt!

****

Dit album was mij aanvankelijk geheel ontgaan. Toen ik er wat van gehoord had ben ik hem onmiddellijk gaan kopen. Het nummer Something about the way you look tonight is 1 van zijn lievelingsnummers. Maar eigenlijk zijn bijna alle nummers op deze CD super! Ik krijg vooral rillingen van The end will come.
Zijn er soms meerdere versies van in omloop?? De CD die ik heb bevat 11 nummers en in een andere volgorde dan hier aangegeven!
Candle in the wind en You can make history staan er bij mij niet op en Something about the way you look tonight maar 1 keer.

"if the river can bend"", wat een prachtnummer, dat had wel wat langer mogen duren van mij! Verder een kwaliteitsalbum!

Hoewel op sommige punten nog niet helemaal goed, vind ik dit met afstand zijn beste plaat sinds 'a single man'.

Dit vind ik een behoorlijk sterk album. Mijn favoriet van hem eigenlijk. Kan mij helemaal niet zo vinden in zijn jaren 70 werk. Zijn stem ligt me daar ook niet zo, met de jaren is deze een stuk krachtiger en karakteristieker geworden en hiermee een stuk meer in mijn straatje. Tel daar deze uitstekend gepolijste composities bij op en je hebt een album dat toch wel erg prettig in het gehoor ligt.

Ik heb de cd-versie met 11 nummers, zonder Candle In The Wind dus. Mr Elton doet waar hij het beste in is. Mooie, pure ballades schrijven. Aanrader is echt " I Can't Steer My Heart Clear Of You. Verder ook echt mooi zijn Live Like Horses, Long Way From Happiness en The Big Picture. Er zijn ook nummers waarbij de aandacht verslapt als January, Recover Your Soul en vooral Love's Got A Lot To Answer For. En het enige echte uptempo nummer Wicked Dreams vind ik ook geen recht doen.

Nog steeds mijn favoriete Elton.

Ken geen ander album van hem met zoveel nummers bij elkaar die mij weten te grijpen.

Rijke, sprankelende composities, en daarnaast ook prachtige teksten van Bernie.

Zo'n nummer als de titeltrack, van ongekende kracht.

Nummer als January, hierboven genoemd als een zwakkere broeder, vind ik overigens ook ijzersterk.

Heerlijk album. Mooie balans tussen meer balladachtig en wat stevigere stukken waar Elton's machtige stemgeluid op fijne wijze het gehoor binnen komt bulderen.

Degelijke plaat van Elton. Ik heb een versie met 11 tracks en in een compleet andere volgorde dan hier vermeld staat. Het is soms wat zoet en wee ,maar de composities zijn sinds langere tijd weer voldoende. Mooie sobere muzikale invulling en teksten beschouwend zijn . If The River Can Bend vind ik de topper hier . Voor de rest degelijke muziek die niet stoort maar me ook nergens doet opveren .
3 en halve ster

In de biografie van Elton beschrijft hij hoe Bernie dit Elton's meest verschrikkelijke album noemt, nog slechter dan Leather Jackets. Ook Elton zelf was het er niet mee eens, maar vond het ook zeker niet tot zijn beste behoren.

Mwah, zo slecht is deze niet - zeker een stuk beter dan Leather jackets. Het past een beetje in de lijn van zijn betere jaren-tachtig albums, zoals The fox, Jump up en Too low for zero, maar ook op voorganger Made in England. De productie is nogal gladjes en het album kent relatief veel ballads. Het is vooral degelijk, zonder dat het echt goed wordt.

De aardigste nummers zijn de single Something about the way, If the river can bend, Long way from happiness, de titeltrack en Live like horses. De laatste is ook als single uitgegeven, maar dan in een vreselijke duetversie met niemand minder dan Pavarotti. Die staat hier gelukkig niet op...

Diverse mensen hebben hierboven al gemeld dat ze een andere versie hebben. Dat klopt, ik ook. De originele versie is (gelukkig) zonder die remake van Candle in the wind. Dat nummer was wel heel bepalend voor het relatief grote verkoopsucces van dit album, want het werd in 1997 enigszins meegesleept in de fenomenale verkoop van de CD-single. Maar die remake staat hier dus niet op. Er zal later wel een versie in omloop zijn gebracht waar dat nummer op staat, maar dan moet het dus als bonustrack worden aangemerkt. Ik zal even een correctie indienen.

EDIT: Op Discogs kom ik overigens geen enkele versie tegen met Candle in the wind als bonustrack. Wel een Japanse versie met een ander extra nummer: Elton John - The Big Picture (1997, CD) | Discogs. Kan het zijn dat dit album tijdelijk met een extra CD-single werd aangeboden? Die praktijk ben ik eind jaren negentig wel vaker tegengekomen? Iemand die daar duidelijkheid over kan verschaffen?

Gekke Bernie ook. Daarom lees ik dus geen biografieën. Ik vind dit toch echt het album waar als geheel de woorden van Bernie en de muziek en vocalen van Elton het mooist samenkomen. Ik zie niet in hoe je niet tevreden kunt zijn met wat hij deed met titelnummer om maar even wat te noemen. Maar goed.

Een redelijk album van Elton John en schrijfmaatje Bernie Taupin. Het klinkt allemaal bijzonder aangenaam en professioneel, met mooie stukjes orkest en koortjes, maar echte uitschieters ontbreken. Daardoor is het een beetje anoniem en kabbelt het voort zonder dat je opveert.

Natuurlijk kan dat ook aan mij liggen. Ik ga dit werk dan ook niet vergelijken met de meer vlammende platen uit de eerste helft van de jaren '70, want dan blijkt dat de jaren '90 voor deze artiest anders verliepen dan zijn geïnspireerde beginperiode.
Een gearriveerde artiest, dat mag zo zijn en eigenlijk ook normaal dat hij hier in rustiger vaarwater terecht kwam in het bloeitijdperk van de CD.

Heel aardig zijn: If the River Can Bend, The Big Picture en Recover Your Soul, maar eigenlijk geldt dat voor de overige nummers ook: heel aardig en goed beluisterbaar. Spannend wordt het hier niet.