M.O.D. - U.S.A. for M.O.D. (1987)

bubble butt wat een heerlijk nummer

Ja, en Anaal Ingespoten Doodvonnis/Ode To Harry/Spandex Enormity (taking up the whole front row En ga zo maar door!

Billy Milano had bij S.O.D. wat strakkere muzikanten in het orkest dan hier bij M.O.D. Het klinkt net wat rommeliger allemaal en inmiddels ook achterhaald. Wel wordt de S.O.D. trend van korte nummertjes met een flinke dosis maatschappijkritiek en onzin gewoon doorgezet. De leukste nummer zijn Aids, Ode To Harry en Hate Tank. De nummers over te dikke vrouwenachterwerken (Bubble Butt en Spandex Enormity) doen het ook altijd goed, maar eigenlijk stelt het allemaal weinig voor.

Analy Inflicted Death Sentence is een achterbakse tekst en Billy betrekt de Goede Heer ook nog eens bij dit wangedrocht van een nummer. Aren't you hungry heeft een misplaatste tekst, zeker met de huidige wereld voedselcrisis. Imported society ligt in het verlengde van S.E.O.D. en heeft voor ophef gezorgd. Bubble butt lijkt wat op Milano mosh en wat opvalt is dat de teksten van Manowar van hoogstaand niveau zijn, in vergelijking met die van Milano. Jim Gordon was drummer in Eric Clapton z'n band Derek and the domino's, bekend van Layla. J.Gordon heeft zijn moeder vermoord en Billy maakt er een liedje over.(Was wel wat voor Macabre geweest.)You're beat lijkt tekstueel een vervolg op Kill Yourself. That noise is een slap aftreksel van S.O.D. Vrouwonvriendelijke teksten zijn er te vinden op Ruptured nuptuals.(I'll kick you in the cunt.) Betere nummers van de plaat zijn Don't feed the bears, Let me out, Ballad of Dio en Thrash or be thrashed. Grote uitschieter is Short but sweet. Overige nummers zijn wel aantehoren M.U.V. het S.O.D. aftreksel Man of your dreams. Billy zijn begeleidingsband hield het snel voor gezien. Op de opvolgende platen heeft hij andere bandleden. Cross misconduct is een beduidend betere plaat dan dit. Later kwam S.O.D. weer bijelkaar. Dan Lilker & Scott Ian spelen ook een paar nummers in op deze M.O.D. plaat. 2,5 ster.

Grote uitschieter is Short But Sweet?

Heel geinig liedje, ja.

Mmm, ik kan een 7seconden durend liedje geen uitschieter van het album noemen, maar het nummer is wel leuk ja.
Ode to Harry vind je dan zeker ook leuk?

Met Scott Ian op gitaar, ben er niet enthousiast over, maar keur het ook niet af. Parents is wel goed. Niet echt eer uw vader en moeder, maar als Billyboy zo over z'n eigen denkt heb ik er vrede mee. Ballad of Dio is beter dan welke ballad van Stormtroopers of death dan ook. Get a real job is ook goed. Ook Brian kan zijn baan verliezen en op straat komen te staan. Dead men/ most/ captain crunch behoort tot de besten.Ik gun Billy z'n voedsel wel en het is hem ook aan te zien. Na al die jaren blijft Short but sweet nog steeds leuk. Hier ligt wel een punk cd met 101 bands die amper boven de 40 seconden uitkomen. Dat begint vanaf 8 sec. Veel nummers zijn beter dan Bushwackateas. Hate tank en I executioner zijn redelijk. Surfin'M.O.D. is leuker dan dit debuut. Dan gaan ze The Beach Boys spelen, en wat andere vrolijke deuntjes. Milano is dan ook oprecht grappig.

Ik heb toch aardig wat nummers van MOD beluisterd toen ik nog in de brugklas zat, het was op een of andere manier populair ruilmateriaal. Ik kon op dat moment nog niet zo goed overweg met het Engels, maar ligt dat nou aan mij of praat die vent gewoon ongelooflijk onduidelijk. Het is dat ik ooit in de jaren 90 de teksten op papier erbij had anders zou ik het nog steeds niet kunnen. Zeg nou zelf; dat imported society klinkt gewoon als gemompel, 'poorted 'cietieee. En trouwens, dat nummer schokkeerde mij eerder omdat je dat als Amerikaan niet kunt maken. Europeaan, ok dan zie ik nog wel in waarom je zoiets zou kunnen zingen, maar als Amerikaan? Nee dat is bot en dom! Aids was het beruchte nummer dat klasgenootjes graag nazongen en ook daar kon ik amper iets van verstaan. Net als ode to harry, jeetje zeg wat een mompelstem. Misschien was die bubblebutt wel zelfkritiek voor zo'n mompelzanger met obesitas.

wel eens wat research gedaan naar emigrantenexplosie in amerika offe?

Ik kan de teksten vrij duidelijk verstaan hoor

Ach, als je slechte zin heb dan zeker deze 1e M.O.D. opzetten...wat heerlijk afblazen! Of eigenlijk een vette woonkamer-mosh! Soms ben ik het met z'n teksten eens, vaak ook niet. Wil er ook niet te serieus mee bezig zijn met zo'n lp. Op zijn manier heeft ie 't, net als bij S.O.D. prachtig gedaan. Alhoewel de muzikanten bij S.O.D. muzikaal wel beter zijn dan de muzikanten op deze plaat...maar hier is 't ook niet beroerd. Lekker boos debuut voor M.O.D.....dat zeker! Voor de muziek en kwade sfeer 3.5 ster.

Heel bizar......Nuclear Assault teksten zijn mijn inziens, lees: "Fight to be Free" meer links en anarchistisch, en de M.O.D. teksten zijn met regelmaat conservatief en rechts! Zouden de heren van deze bands en projecten intens bevriend zijn geweest met elkaar? Lilker speelde met beide projecten/bands de bas, hoe zou die in het verhaal hebben gestaan? By the way: ik persoonlijk heb John Connelly keer ontmoet bij een Nuclear Assault concert...een uiterst sympathieke gast! (ik had eerlijk gezegd ook niet anders verwacht). Zou B. Milano in het echt zo'n botterik zijn? Of blijft het slechts bij smakeloze, en soms wel grappig overkomende zieke grappen?

Volgens mij heeft lilker enkel bij S.O.D. gespeeld en niet bij M.O.D.
Niet alsof ik er bij was afzo..

Nee, Lilker zat niet bij M.O.D.

Billy Milano staat wel als rechts bekend, maar dan wel op een nuchtere en relativerende manier. In interviews laat hij je op onderhoudende manier kennismaken met het leven in de straten van New York.
S.O.D. was vooral van Scott Ian Dt is niet echt een rechtse jongen. In de teksten S.O.D. werden de bizarre gedachten van Sargent D. vorm gegeven. Het was een parodie op het (extreem) conservatief Amerikaanse gedachtengoed. Toen Milano die lijn met M.O.D. voortzette, vielen enkele moraalridders er ineens over.

Ergens klein in het CD-boekje valt er te lezen: Thanks to SCOTT and DAN on Aren't You Hungry, Get a Real Job, Bubble Butt, Jim Gorden (drukfout, dat moet Gordon zijn), Hate Tank.
Op LP heb je deze info niet. Scott Ian speelt nog op een zestal andere nummers mee, Dan Lilker is dus op slechts vijf nummers gastmuzikant.
Bill Milano zal zijn botte kanten wel hebben, hij wil echter ook wel weer leuk en aardig bevonden worden, getuige het album Surfin' M.O.D.

Ah, opgehelderd. Dat wist ik niet.

Mwah...Milano bleert wel degelijk zijn opdringerige bekrompen botte "boodschappen" de wereld in bij S.O.D. en op deze eerste M.O.D. Op Surfin probeert ie mijn inziens beetje lollig te doen om het dus allemaal te bagatelliseren wat ie daarvoor keihard de wereld in schopt. De expressie kan goed zijn waarmee iemand zo zijn drol d'r uit gooit, maar inhoudelijk moet ik dat soort hersenloze nare geluiden niet ten koste van vele vele andere mensen...rechtse gast is het gewoon als ik zo veel van zijn teksten lees, die het wel even weet hoe anderen moeten zijn door zijn ogen. (hij kan zo in onze huidige regering..die redneck!) Nogmaals, de muziek en dus de expressie is oké. De rest vind ik kut met die gast.

Topper!!

Zo lang je sommige teksten links laat liggen is het toch gewoon een lekker album, die uitstekend in die tijd paste. Ik zet hem nog geregeld op.

De muziek is voor mij nog wel te doen. De zang van Milano trek ik erg slecht, dat zal mede komen door de rechtse teksten of doordat ik zelf te links ben. Drie sterren for old time's sake.