Eligh & Amp Live - Therapy at 3 (2011)

Leuke plaat, doet sterk denken aan GreyCrow. Dus flink wat elektronische invloeden en ook de stemvervormer is zo nu en dan aanwezig.

Dit is echt fijn, ga hem gelijk bestellen!

Ben hem nu aant checken omdat hij volgens R&P doet denken aan greycrow, hetgeen ik een prima album vond en het klinkt inderdaad weer goed

Ik vind Eligh echt een fijne rapper. Producties sluiten ook goed aan op hem!

Met dit album zet Eligh de lijn die hij inzette op Grey Crow door. En dat is een goede zaak. Greyc orw was een van mijn favorieten van 2010. En dit album is ook zeker een van mijn favorieten van dit jaar.

Klinkt op het eerste gehoor wel wat minder dan GreyCrow, maar zeker de moeite waard!

Beautiful Addiction vooral grieves

Op Therapy at 3 komen twee artiesten samen die de afgelopen tijd op een totaal ander kwaliteitsniveau zaten. Rapper Eligh bracht in 2010 het sterke GreyCrow uit, waarvan ik destijds zei: “Eligh alleen kan op den duur vervelen, maar in combinatie met de frisse beats en refreintjes doet hij dit geen moment.” Producer Amp Live (van Zion I) bracht in hetzelfde jaar Murder at the Discotech uit met veel experimentele discobeats. Dit werk omschreef ik als een plaat waarbij de ene na de andere afzichtelijke productie de revue passeert. Twee scenario’s lijken mogelijk: Amp Live die zijn niveau opschroeft, of Amp Live die Eligh mee de afgrond insleurt.

Gelukkig blijkt al snel dat het type producties op Therapy at 3 van een andere orde is dan op Murder at the Discotech. Probeerde Amp Live daar krampachtig hiphop te vermengen met jaren tachtig-disco, nu combineert hij subtiele electronicbeats met rustige samples. Dat levert op Guides bijvoorbeeld een bedaard pianoloopje op, een wazige stemsample die de woorden ‘just clap’ herhaalt en een drumritme dat sterk aan een hartslag doet denken. En hoewel de samplekeus op de overige nummers sterk varieert, is Guides wel representatief voor wat Amp Live op Therapy at 3 heeft te bieden. Rust is het sleutelwoord, nergens probeert de producer de raps van Eligh te overstemmen.

Daardoor krijgt de rapper de ruimte om de hoofdrol te vervullen. En dit doet Eligh met verve. Bewees de rapper op GreyCrow al vliegensvlug rappen te combineren met een goede articulatie, op Therapy at 3 doet hij dit weer. Eligh heeft weliswaar een wat nasaal stemgeluid, en kan zodoende zeurderig overkomen, toch zorgt hij voor vermaak door zo nu en dan van een stemvervormer gebruik te maken. Daardoor hoef je als toehoorder zelden een heel nummer naar dezelfde stem te luisteren. Naast de autotune zorgen ook de gastartiesten voor vocale afwisseling.

Een nadeel van Therapy at 3 is dat het zo sterk overeenkomt met het evenzo licht-elektronische GreyCrow, waardoor het niet al te origineel is. En waar het voorgaande soloproject werd gesierd door gastbijdragen van onder meer Brother Ali en Aesop Rock, moeten Eligh en Amp Live dit keer genoegen nemen met rappers als Grieves en Basik. Ondanks deze gegevens blijft er een muzikaal sterk eindproduct over, waarop Amp Live zichzelf weer is en waar Eligh nog altijd de rol van bekwame rapper vervult. Die laatste moet dit keer alleen wel genoegen nemen met een lager cijfer.

Bron: Hiphopleeft