Brian Bennett - Voyage: A Journey into Discoid Funk (1978)

Onderschat album met een dromerige sfeer.
Solstice is een heerlijk nummer (zie link).

Onderschat? Ik kende het bestaan van dit album tot voor kort niet eens, terwijl ik toch een redelijk grote Shadows-fan ben, en bekend met enig solo- en andersoortig werk van de groepsleden.

Dit mag je dus inderdaad wel andersoortig noemen, zeg. De drummer van The Shadows legt zich hier toe op - zoals de subtitel al doet vermoeden - een broeierig soort jazz-funk met ook duidelijke disco-invloeden, met veel synths en veel spacy geluidseffecten. Past helemaal in de tijd waarin het werd uitgebracht ('78), maar ik kan me ook voorstellen dat je tracks van dit album zou kunnen horen op die loungefeestjes die tegenwoordig wel populair zijn. Deze plaat klinkt nl. ook anno 2016 best 'vet': stevige bas- en drumpartijen die ook aardig als breakbeats gebruikt zouden kunnen worden.

Hoewel je vanuit een negatieve benadering zou kunnen zeggen dat Brian Bennett zich op deze plaat liet meevoeren door wat op dat moment trendy was, kun je ook zeggen dat het een gedurfde stap voorwaarts was (of opzij voor mijn part) ten opzichte van wat hij daarvoor had gedaan. Opportunisme dat goed heeft uitgepakt, zullen we maar zeggen

Vind ik ook.
Ben de laatste paar weken een beetje "random" in de Disco (geschiedenis) aan 't rondpluizen en kwam deze tegen. Aanrader.
Zie ook dat deze 2 maand terug weer op heruitgebracht is. En das niet de enigste Disco-plaat die in een jaar tijd weer is verschenen.
Wie weet word de Disco weer vet!

Dat zou ik wel leuk vinden, als oldschool-liefhebber. Er is de laatste jaren sowieso een disco-revival aan de gang, merk ik. Tenminste vooral de elektronische variant, zoals die van Giorgio Moroder, Bobby Orlando, Cerrone e.d. Je had in de jaren zeventig natuurlijk ook veel van die 'violen-disco', die werkt nu echt niet meer. Al heb ik nog wel een voorliefde voor de Philly-sound (O'Jays, Harold Melvin etc.).

Veel hangt af van het geluid van de (kick-)drums, het soort synthesizer (bij voorkeur analoge Moogs) en de arrangementen. Als die niet al te gedateerd klinken, kun je er anno 2017 nog wel mee voor de dag komen. Deze plaat is daar eigenlijk wel een mooi voorbeeld van. Behoorlijk obscuur, maar eigenlijk wel een van de sterkste voorbeelden in het specifieke genre van de sci-fi-disco. Ik vind dat ik 'm eigenlijk wat te laag gewaardeerd heb en doe er bij herbeluistering een halfje bij.

Ik ben zelfs wel benieuwd naar die heruitgave, maar het is een piepklein Amerikaans labeltje en als importplaat wordt er al gauw rond de dertig dollar danwel euro voor gevraagd. Al zie ik 'm bij Kroese zowaar voor 19.,95 euro staan. Ik twijfel nog even verder...

Dat kan je gerust zeggen, als je ziet hoeveel Disco-verzamelaars en heruitgaven van obsure Disco platen er de laatste 3 jaar zijn verschenen.
Zelf heb ik nooit iets met disco gehad toen ik jong was. Integendeel, als jongeling en metal-fan was Disco een NO-NO. De uitzondering was Supermax "Love Machine" maar die gast had dan ook lang haar .
Maar ondertussen kan ik een goede Discotrack wel waarderen.
De laatste paar weken ben ik veel aan't "digitale crate digging", op zoek naar obscure plaatjes en deze was een echte uitschieter.

Disco is alweer een jaar of twee, drie uitermate populair ja, zeker in Nederland - binnenlandse DJ's als I-f en Hunee profiteren daar vol van. Wat mij betreft een grote verbetering, de hele avond techno is toch geen reet aan... Dit werd mij laatst aangeraden, klinkt erg goed!