Een jaar na Stoneage Romeos bewezen Hoodoo Gurus met Mars Needs Guitars! dat hun uitstekende debuut bepaald geen toevalstreffer was. De band klinkt in 1985 steviger en wat gecontroleerder, maar de humor, garagerock, sixtiesinvloeden en vooral Dave Faulkners sterke gevoel voor melodie zijn nog volop aanwezig. Nieuw achter de drums is Mark Kingsmill, die James Baker na het debuut had vervangen. “Bittersweet” is direct een van de hoogtepunten en behoort voor mij tot het beste dat Hoodoo Gurus heeft gemaakt. Ook “Death Defying” en het geweldige “Like Wow-Wipeout!” laten horen hoe gemakkelijk de band stevige gitaren met pakkende refreinen kon combineren. “Poison Pen” en “In the Wild” zorgen ervoor dat de eerste helft van het album bijzonder sterk is.
Ook daarna blijft er genoeg te genieten. “Hayride to Hell” is wat donkerder, “Show Some Emotion” lekker compact en “The Other Side of Paradise” opnieuw een sterk gitaarnummer. Het korte titelnummer laat de humoristische kant van de band horen, waarna “She” het album afsluit. Persoonlijk plaats ik Mars Needs Guitars! nét onder Stoneage Romeos. Het debuut heeft voor mij iets meer charme en eigenzinnigheid, terwijl deze opvolger wat strakker klinkt. Het verschil is echter klein. Met “Bittersweet”, “Death Defying” en “Like Wow-Wipeout!” staan hier voor mij enkele absolute Hoodoo Gurus-favorieten op.