Met de titel Absentie laat Crooks er geen twijfel over bestaan: hij is zich bewust van de marginale rol die hij de laatste jaren heeft gespeeld. Als derde lid van Boyz in de Hood opereerde hij immers steevast in de schaduw van grote broers Hef en Adje, zowel op het podium als op cd. Nu is het tijd voor de 19-jarige MC om op eigen benen te staan. En niet met een mixtape of een EP: Crooks dropt meteen een volwaardig album.
Een dappere keuze, zeker omdat alle twaalf de beats van de hand zijn van een andere relatieve nieuweling: Soundseduction. Maar vanaf de eerste noten van Absentie blijkt al dat die twee elkaar aanvullen. Over dikke bassen en stuiterende drums vertelt Crooks zijn straatverhalen. Productioneel is het daardoor niet heel verfrissend, en soms zou Soundseduction er goed aan doen zich nog iets meer van zijn Amerikaanse voorbeelden te onderscheiden, maar het talent is bij elke beat duidelijk hoorbaar. Neem alleen al de eerder gedropte video Voel Me Vies, waar een rustige drum en een snerpende synthesizerlaag genoeg zijn om een geslaagde, licht grimmige sfeer op te roepen.
Hetzelfde kan worden gezegd over de raps: de potentie is duidelijk hoorbaar, de uitwerking kan veelal beter. Crooks heeft een ontspannen, lichtelijk lome flow, die bij vlagen aan die van Hef doet denken. Ook tekstueel vertonen de twee overeenkomsten: shoutouts naar Hoogvliet, praatjes over vrouwen, het harde leven dat ze leiden en vooral veel opschepperij. Leuk, alleen missen Crooks’ coupletten soms het venijn dat ze echt onderscheidend maakt. Vooral tekstueel kan het allemaal wat scherper. "Het gaat goed als de stacks binnenkomen//Jij maakt moves als dit in je dromen" (Wat Dan), "Ze kennen ons, ze willen eten//Schrijf geschiedenis, jou zijn ze morgen al vergeten" (C.R.O.O.K.S.). Op zich niet veel mis mee, behalve als je al nummerslang naar zulke punchlines luistert. Af en toe snijdt Crooks wel een interessant onderwerp aan - het opgroeien in de schaduw van zijn broers, het jeugdige leven in de hood - maar hij durft het nooit aan de diepte in te gaan. Dat zorgt ervoor dat er niet veel rek in de tracks zit, te meer omdat de beats telkens min of meer hetzelfde klinken. In dat kader is het ook een goede keuze geweest om op Absentie slechts twaalf nummers te zetten.
Het moge duidelijk zijn: op dit debuut staat veel talent en van Crooks en Soundseduction zullen we ongetwijfeld meer horen. Maar dat maakt deze release nog niet meteen indrukwekkend. Echte uitschieters zijn er eigenlijk niet, bijna alle nummers hebben iets van elkaar weg, wat de hele rit nogal eentonig maakt. Als visitekaartje van Hefs label Team Vieze is Absentie weliswaar geslaagd, maar als volwaardig debuut blijft het te weinig hangen. Aan de andere kant: welke andere 19-jarige MC komt al met zo'n sterk album op de proppen?
Bron