Brandy - Brandy (1994)

Aardig debuutalbum van een piepjonge Brandy (15 jaar als ik me niet vergis). Heb destijds gekocht alleen voor het nummer "I wanna be down"

produktie is ontzettend goed-redelijk volwassen sound voor haar leeftijd toen.
Begin van de drie zangeressen Brandy/Monica/Aaliyah die alle 3 heel jong debuteerden rond dezelfde periode en alle 3 zeer uiteenlopende richtingen opgingen

Ik heb hierover onlangs nog een stukje geplaatst op het forum: R&B-Teens.
Brandy, Monica, Aaliyah, maar ook Usher, passeren daar allemaal de revue.

Heel leuk stukje kemm
kan wel zeggen dat eind 1999 de leuke rnb ook was doodgebloed want de noughties rnb heb ik totaal langs me heen laten gaan, 1994 tot 1997 was DE periode met alle classics

Verrukkelijk plaatje is dit toch zeg! Geweldige productie ook, ook invloeden uit de echt oude Rhythm and Blues dat samen met die dan al geweldig stem een perfecte combinatie is.
Buiten de bekende nummers ben ik ook gek op die typische langzame, naar liefde smachtende fingersnap R&B nummers zoals "Brokenhearted" met haar kenmerkende runs en fills, daar ben ik volkomen zot op. "I'm Yours" sluit daar ook op aan, geen fingersnap maar wel die zalig langzame R&B waar de stem met de geweldige zangkunsten het belangrijkste instrument is. Zulke nummers mogen voor mij part 10 minuten duren, vervelen me geen seconde.
"Sunny Day" doet me dan weer weinig, vrolijk en zonnig maar pakt me toch niet, de langzame of de meer funky en jazzy aanpak van andere nummers pakt me veel meer.
Twijfel tussen een 3,5 en een 4 voor nu een 3,5... beter later te upgraden dan downgraden.

Ik vind het zo fantastisch om iedere keer een R&B-plaat gereviewd te zien door een user die zich MetalMike noemt.

Lastig subgenre lijkt mij ook, om de parels eruit te vissen. Ik ken niet veel platen uit het genre, en vooral de modernere (na 1980) daarin ben ik bevooroordeeld, omdat dat zo gegroeid is bij mannen van mijn generatie. Keep up the good work, misschien luister ik er nog eens eentje, naar aanleiding van je reviews.

Dat had ik zelf ook, enkel na de jaren 2000 was de aanwas in het genre dat ik altijd omarmde bijzonder mager qua niveau (en het geluid beviel me niet), ik ging als vanzelf een andere richting op. Enkel de oude goden spreken me nog aan. Pas de laatste jaren heb ik mijn aversie jegens dit genre kunnen laten varen en gaf ik me er aan over en heb het net zo omarmd, sterker nog... mijn liefde voor (comtemp.) R&B is vele malen groter dan voor Hard Rock/Metal bands die na 2000 zijn begonnen. Ik heb daar echt niets mee, geef mij maar veel liever de R&B vanaf 1994 tot en met nu, voel ik me veel meer in thuis. Veel minder gemaakt en zoveel meer puur.

Ik vind moderne metal en (hard-)rock ook maar weinig aan. Het is toch ook een productie/eindmix waarmee je bent opgegroeid en aan gewend bent, denk ik. Ik heb graag een brede smaak, maar qua jaartallen heb ik weinig tot geen favorieten van ná 2000. Uitzondering voor akoestische muziek, want daar is vaak de productie dan wel weer fijn.

Ik denk dat r&b/soul en nu-soul ook wel op zijn toppunt was in de jaren 1989-1999. Ook aanverwante genres als acidjazz, new jack swing etc. klonken erg fijn in die periode. Ik kon erg genieten van bijvoorbeeld Incognito en Band New Heavies die veel elementen uit de r&b/soul ook in hun muziek hadden.

Grote favoriet is denk ik wel Erykah Badu, maar nu wijd ik wel te veel af van Brandy, waar het hierover zou moeten gaan. Nu moet ik het wel gaan luisteren.

Ik zou bij de top van R&B/soul toch wel een D'angelo zetten die zijn beste platen na 2000 maakte

Brand New Heavies waren inderdaad verdomde leuk, de New Jack Swing had ook zeker wel zijn momenten hoor!
Probeer anders eens hier de eerste 2 nummers, niet alles is even sterk, maar je moet ook bedenken dat ze pas 14 of 15 was meen ik. Maar die twee nummers hebben ook echt de Rhythm and Blues feel van vroegâh, zou je zomaar wel eens kunnen bevallen...