Nils Petter Molvær - Baboon Moon (2011)

In eerste instantie uiterst herkenbaar werk van Nils Petter Molvær, maar waar hij op een enkel voorgaand album de etnische kant uitging, is dit veel meer een écht ECM-album: sfeer staat centraal. Zelf noemt Molvær - Baboon progrock. Whatever, ik lust er wel pap van

Bedenk: er is hier een trio aan het werk: naast gitarist Stian Westerhus de oude drummer van Madrugada, Erland Dahlen. Die twee zorgen voor een meer rock-achtige inslag. Voorheen werkte Molvær veel met Eivind Aarset samen, maar diens lyrische stijl (heel veel effecten) zou dit album wellicht te vol én te weinig gefocust hebben gemaakt.

Zou ik een referentie moeten noemen, is het wel het werk van Terje Rypdal eind 70's/begin 80's (Odyssee); ook een associatie met Sigur Ros is snel gewekt (Mercury Heart). Dit album heeft niet de onrust, de drive van een Khmer, Solid Ether of NP3 - geen d&B-achtige breaks, veel minder synkopé's.

Ik zet op 4* en hoop dat het album veel luisteraars zal krijgen. Meer info, zoals recensies, soundbites op YouTube en tour-schema (want live is Molvær een absolute aantrader) op:
http://www.molvaer.de/
Nils Petter Molvaer - nilspettermolvaer.info

Leuke tip van Mjuman. Jazz met invloeden uit rock en electronische muziek. Iets bombastischer dan ik van Molvear gewend ben, maar erg sterk. Vooral de afsluiter en titelnummer "baboon moon weet te imponeren.

Ik moet zelf ook wel denken aan Talk Talk, voornamelijk door het vele gebruik van de saxofoon.. bijzonder (prettig) album op het eerste gehoor

Ik neem aan dat je dan de Talk Talk bedoelt zo rond spirit of eden. Zo ja, dan kan ik me er best wat bij voorstellen. In die periode had Talk Talk veel jazzinvloeden.

't is een trompet - maar hij gebruikt iig bij live optredens een effect-box erbij, zodat ie tijdens het spelen de pitch kan veranderen. Soms doet zijn manier van spelen denken aan Miles Davis, het beetje verwaaiende en minimalistische van diens latere werk. Opvallend hoeveel muziek een trio kan produceren.

Veel ECM-platen ademen deze sfeer.

Ik bedoel inderdaad uit de tijd van spirits of eden.. moet zeggen dat ik nog lang niet heel de plaat heb gehoord, want had m opstaan tijdens t werk en moest dus even aanpassen aan de klanten

(Stom van die trompet , staat nu weer op en dan hoor je het inderdaad haha)

Wat bedoel je met ECM? Term zegt mij niets..

ECM is een jazzlabel waar Nils Petter Molvaer, maar ook een held als keith jarret zijn platen bij releaste.

Je zou kunnen kijken op de NL wiki van ECM, maar de info is beperkt en de lijst met artiesten verre van volledig. ECM heeft een reputatie op het gebied van kwalitatief hoogwaardige producties en moderne, sfeervolle jazz - tegenwoordig hebben ze ook klassieke muziek.

Voor mij is de back catalogue van ECM zoiets als een vink(wens)lijstje voor Sinterklaas. Onlangs 2 dubbels-lp's van Jarrett (wo Köln Concert) gekocht voor weinig en ze zijn pico-bello.
Jarrett is een van de grote namen; verder o.a. Jan Garbarek, Charlie Haden, Pat Metheny (vroege werk), John Scofield, Chick Corea, Arild Andersen, Bobo Stensen en persoonlijke fave Terje Rypdal - de laatste 3 Noor, net als Molvaer.

Er is idd een behoorlijke aansluiting bij postrock en de link met Talk Talk is niet zo gek - het laatste album verscheen immers op jazz-label Verve en beide laatste hebben een fikse jazz-feel.

Erg fijn album. Maar niet geschikt voor de zomer, meer voor een mistige novemberochtend.....maar dan wel een zondagochtend.

Mooi en sfeervol, een geluid waar op één of andere wijze veel Noorse artiesten een patent op hebben. Eivind Aarset, Thomas Feiner of Arve Hendriksen, om er maar drie te noemen.
Duister en introvert zonder enige commerciele knievallen.
Er komt veel moois uit Scandinavie, muziek, boeken, films, schilderijen etc. daarbinnen is Nils Petter Molvær één van de koplopers.

Het is zondagochtend (maar pas oktober en niet mistig) Idd een zeer sfeervol album van deze Noorse Nils. Komt uit een school waar meerdere grote noorse artiesten zijn doorgebroken. Het is typisch een album dat crossover jazz (bestaande uit diverse stijlen als jazz, Ambient, electronic) zo aantrekkelijk maakt. Gloedvol gespeeld. Heerlijk.

En het is weer zondagochtend. Ik luister deze in de tuin en geniet volop. De kraaien maken ruzie, auto’s en wielrenners passeren en geven dit album een sausje dat het -rekkelijk dat ik ben- prima kan hebben. Hoor ik daar een merel?