ADX - Division Blindée (2008)

Tien jaar na het vorige studioalbum Résurrection en zeven jaar na het livealbum Live: VIII Sentence verschijnt dan opnieuw een studioalbum. Het voelt aan als een tweede comeback na de periodes 1985-1990 en 1998-2001. Voor wie hierover meer wil weten kan ik de uitstekende franstalige site France Metal Museum aanraden.

Tien jaar later zijn er ook veranderingen in de line-up waarbij oudgedienden Philippe Grelaud (zang) en Didier Bouchard (drums) drie nieuwe mensen mogen verwelkomen: Pascal Betov (gitaar), Bernard-Yves Quérel (gitaar) en Claude Thill (bass).

Veranderingen zijn er niet echt in de stijl, het gaat nog altijd om French Full Throttle Metal, ook wel Speed Metal, in een moderne productie. Begin en einde van het album bevatten een kort instrumentaal intro en een kort instrumentaal nummer. Rode draad in een aantal teksten lijkt oorlogen en conflicten te zijn, ze worden nog steeds in het Frans gezongen. Leidraad in de songs is het opgedreven tempo met heel veel plaats voor gitaar en gitaarsolo's, mooi voorbeeld hiervan is het titelnummer. Laat ik nu net daarvan houden.

ADX kan ik altijd smaken om het gitaarwerk, niet altijd om de kwaliteit van hun songs. Dit is echter een degelijk album met het gevoel van de “eighties” maar met het moderne geluid van de 'noughties”, naar het einde toe vind ik het een beetje inzakken (La Parodie du Fou, Livide). Aangename verrassing na het matte Résurrection van 1998.

Apart he, dat er de nodige Franse metalbands zijn die zingen in hun moerstaal.
Welke Duitse of Nederlandse metalband zingt er nu niet in het Engels maar in de eigen taal?
Het titelnummer beluisterd, klinkt helemaal niet verkeerd. Pittig gitaarwerk.