The Jezabels - Prisoner (2011)

In de eerste dagen van PinguinRadio hoorde ik een nummer een paar keer langskomen en wilde meteen weten welke band dit was. 'Endless Summer' ademde ruimte, zinderende hitte en melancholie - een beetje 'Boys Of Summer' down-under, maar dan heel anders. Het deed me denken aan All About Eve, House Of Love en Do-Ré-Mi, maar dan anders. Die gitaar, die rollende drums en die hoge stem bij vlagen, het boeide me enorm. Gitaar, drums, piano en stem, het maakt lekkere muziek down under. Het album is een staalkaart van hun kunnen, mooie melancholische nummers met die rollende drums, ruimtelijke gitaar, piano in plaats van bas en die stem. Down under al best groot, door veel toeren en EP's in eigen beheer uitgebracht. Nu de rest van de wereld met dit album. Dit kan nog een hele mooie herfst worden met zulke muziek, het verdient het om gehoord te worden.

Heerlijk nummer dat Endless Summer. Doet mij soms denken aan De Wijdse Grote Gebaren Uit De Jaren 80. Maar het wordt gelukkig nergens pathetisch. En de dynamiek maakt het helemaal af. En inderdaad, kan zo maar groot worden.

Groots opgezet met strijkers en synths en galmende mooie vrouwenstem. Echt een 80's sound.
Zeer knap gemaakt, maar op mij komt het wel pathetisch over en de nummers lijken erg op elkaar.

Het heeft inderdaad de wijdse gebaren uit de jaren 80, misschien dat dat me ook zo bevalt. Mijn muzieksmaak is toen het meest gevormd. Het gaf me soms wel een déja-vu gevoel.

Ik vind dit album wat wennen in vergelijking met hun EP's maar songs zoals City Girl en Long Highway zijn weer typisch Jezabels liedjes. Ga eerst nog wat meer luisteren vooraleer ik een defenitief oordeel vel.

Feit blijft wel dat deze band gewoon niet in staat is om een slecht nummer te maken

Een beetje hysterisch klinkt het wel: de zang van zangeres Hayley Mary is daar al behoorlijk verantwoordelijk voor en tel daar dan die breed uitwaaiende synths in combi met de gitaren bij op en je kunt er gewoon niet meer omheen: bombast en drama verpakt in een album genaamd Prisoner.

Een leuke tip van user Vince vega die perfect aanvoelt waar ik wel mee uit de voeten kan. Ik heb nu eenmaal een zwak voor dit soort pathetiek (jazeker dat vind ik dus wel het geval). De dramaqueen in mij kan dat blijkbaar niet vermijden

Over de houdbaarheid op lange termijn hiervan ben ik nog niet helemaal zeker: op zich is dit allemaal best wat vermoeiend.

Ook via Pinguin Radio voor het eerst gehoord.
Ik heb normaal geen zwak voor dit soort (vrouwelijk) pathetiek maar deze cd kan mij erg bekoren. Heerlijke bombastische drums en gitaren en synthesizers die alles lekker dicht plamuren. De zang van Hayley Mary valt hier tussen prima op zijn plek alleen zogauw ze de hoogte in gaat tikt ze bij mij al snel de irritatiefactor aan.
Hoogtepunten: opener "Prisoner", "Try Colour" met mooi einde en "City Girl".
Voorlopig op repeat bij mij.

Voor het eerst bij 3 voor 12 radio gehoord. Endless summer. Erg goed nummer, daar wilde ik wel meer van horen. Toch maar is een album gedownload. Dat smaakte naar meer. Uiteindelijk ook de cd gekocht. Een promo. Hij wordt steeds beter en met 55 minuten een mooie lange plaat, dat zie je niet vaak!
Hoogtepunten voor mij: Endless Summer, Rosebud en Long Highway

Weltschmerz

Een lekker onbevangen, uitwaaierend gitaarpop album. Fijne combinatie van indie rock, dreampop en postpunk. Tot nu toe veruit het beste album van The Jezabels. Als favorieten staan momenteel gemarkeerd: Rosebud, Try Colour, City Girl. Als je het mij vraagt een album dat ook over tien jaar nog fier overeind staat en de tand des tijds gaat doorstaan.