Manfred Mann - Mighty Garvey! (1968)

De traditional 'Big Betty' werd later als 'Black Betty' een grote (en enige) hit voor de rockband Ram Jam. Er was toen wel gedoe over die titel, want Black Betty is ook de naam van de zweep waarmee slaven afgeranseld werden.
Mijn meest favoriete songs zijn hier 'Every Day Another Hair Turns Grey', 'It's So Easy Falling', de Dylan cover en hit 'Mighty Quinn', 'Each and Every Day', het gave 'Cubist Town' en de hit 'Ha Ha Said the Clown'.

Het laatste album van Manfred Mann met Mike D'Abo in de bezetting. Op zich een zeer interessant album, al vliegt het qua muziekstijlen alle kanten op. Eclectisch zegt de één, stuurloos zegt de ander. In de Hitweek kreeg dit album destijds negatieve recensie. Sterker, in een zeer negatieve recensie eind 1968/begin 1969 in Hitweek van het 'Village Green' album van The Kinks werd Manfred Mann nog maar even weer aangehaald want die waren net als The Kinks zo gezapig geworden met hun Mighty Garvey album dat ook daar niet veel meer van te verwachten viel in de toekomst. Wel, 'The Kinks are The Village Green Preservation Society' is ondertussen uitgegroeid tot een echte klassieker. Het zou me niet verbazen dat 'Mighty Garvey' ook zijn eigen club navolgers heeft.
Aan de hits heeft het niet gelegen, want er staan twee geweldige hits op 'Mighty Garvey', nl. 'Mighty Quinn' en 'Ha Ha Said the Clown'. Tevens staat er met 'Big Betty' nog een heel aardig nummer op dat teruggrijpt naar de begintijd van de groep als R&B groep. De opener 'Happy Families (With Eddie 'Fingers' Garvey)' is een aardig up tempo rockertje. Met 'The Vicar's Daughter' ging het in de hitlijsten niet zo goed, maar net als 'Every Day Another Hair Turns Grey' toch aardige nummers. Ook 'It's So Easy Falling' ligt lekker in het gehoor. Interessant zijn 'Cubist Town' en 'Each & Every Day'.
Tegen het eind wordt het wel steeds maffer met 'Harry the One-Man-Band' en 'Happy Families (With Edwin O'garvey and His Showband)'. Bij het allerlaatste nummer ben ik zelfs naar de installatie gelopen om te kijken of ik nog wel naar een CD van Manfred Mann zat te luisteren.
Maar over het geheel genomen gewoon een heel aardig album. Het had van mij succesvoller mogen zijn. Met de populariteit van de groep was het toen nog niet gedaan. Na de release van Mighty Garvey scoorde de groep nog hits met 'My Name Is Jack', 'Fox On The Run' (1968) om in april 1969 uit elkaar te gaan met 'Raggamuffin' Man in de top 10.