Thy Catafalque - Rengeteg (2011)

Erg sterke plaat: Black Metal, met een soort Ambient invloeden.

Het beste album dat er tot nu toe in de jaren 10 is verschenen. Om te janken zo mooi.
Hier wat meer woorden die eraan zijn vuilgemaakt: Lords of Metal ezine - lordsofmetal.nl

Ik wilde eigenlijk Thy Catafalques nieuwste, Vadak, gaan luisteren, maar kwam op Bandcamp Rengeteg tegen en ben blijven hangen. Erg mooi album.

Rond 2011 bestaat de Hongaarse black metal/avant-garde-sensatie Thy Catafalque officiëel gezien nog slechts uit één man, teweten Tamás Kátai. Hij is, m.u.v. de gast-artiesten, de constante factor gebleken en ironisch genoeg lijkt het wel alsof zijn creatieve geest overuren heeft gedraaid het afgelopen decennium, getuige de naar verhouding behoorlijk aantal albums die hij onder de Thy Catafalque-vlag heeft uitgebracht. Vooral sinds het album Sgùrr zijn er in relatief korte tijd aardig wat albums verschenen en ze zijn allemaal ook nog eens buitengewoon goed te noemen.

In 2011 is het dus exit voor János Juhász, maar zijn vertrek lijkt, in ieder geval voor het songmateriaal, geen negatieve invloed te hebben op Thy Catafalque. Sterker nog, album nummer vijf Rengeteg,die volledig op het conto van Tamás Kátai is geschreven, mag met gemak het sterkste album tot nu toe genoemd worden.

Zelf vind ik Rengeteg gewoon een klassieker: een ongelooflijk bruut, explosief album die vooral qua productiemaatstaven een enorme sprong voorwaarts genomen heeft. Vergeleken met dit album klinkt voorganger Róka Hasa Rádió eigenlijk maar heel bescheiden.

Het bewijs hiervan kondigt zich meteen al aan als opener "Fekete Mezők" uit de startblokken schiet. Niet alleen vind ik deze opener één van de allerbeste tracks ooit geschreven door Thy Catafalque, het laat in alle opzichten qua productie en bruutheid binnen de muziek een ongelooflijke kracht en intensiteit horen. Even los van het harde, muzikale geweld, klinkt de muziek ook nog eens onvoorstelbaar pakkend en schuilt het geheim vooral, dat de muziek je niet loslaat. Het is zo intens meeslepend en onderhoudend, dat het ademloos luisteren is naar de muur van overdonderend gitaargeweld, de (geprogrammeerde) drums, de snerpende, maar ook heldere en vooral ook mooie vocalen. Alleen deze album-opener al, is eigenlijk het oorverdovende bewijs, dat Rengeteg als album één van de meest invloedrijke en beste uit de discografie van Thy Catafalque zal blijken te zijn. En eerlijk gezegd is daarmee ook niets gelogen, want de rest van de nummers zijn van gelijkaardig niveau.

Zo staat er ook "Kék Ingem Lobogó" op, één van de allerbeste en zeker onder fans, één van de meest geliefde nummers van Thy Catafalque. Dit nummer is echt één groot feest. Het meeslepende, op de cello gespeelde thema, is zo godvergeten pakkend en prettig in het gehoor liggend, dat dit gegeven het nummer naar ongekende hoogten tilt. Echt, als Rengeteg slechts had bestaan uit dit nummer en de album-opener, was het ook al goed geweest.

Maar de verwennerij is ongekend, want er staat zo veel fraais op dit album, niet te filmen! "Kel Keleti Szél" en "Trilobita" zijn ook van die typische Thy Catafalque-anthems. Onweerstaanbare thema's en prachtige zanglijnen zorgen voor memorabele muziek, in die typische combi wat zo kenmerkend is voor Thy Catafalque: metal, folk en electronica in een bijzonder avant-garde-jasje. Hoe uniek kan je het hebben...!

De contrasten tussen rust en geweld binnen de muziek, zijn ook op Rengeteg terug te vinden. Na het atmosferische en prachtige "Kő Koppan", is het langste nummer van het album "Vashegyek" weer heel andere koek. Meeslepend, behoorlijk bruut, maar soms ook heel erg mooi, laat "Vashegyek" eigenlijk alle muzikale facetten van het album horen verwerkt in een song van veertien minuten.

Duistere ambient-klanken domineren de eerste 2 minuten van "Holdkomp", maar zodra het electronische ritme zich aankondigt, duurt het niet lang of het nummer knalt erin en dendert op een prachtige wijze aan me voorbij met een onweerstaanbaar thema die duidelijk de Hongaarse folk-touch herbergt.

"Az Eső, Az Eső, Az Eső" is andermaal een prachtig voorbeeld van ongekend mooie zanglijnen, prachtige, vooral door keyboards dit keer gedomineerde thema's, wat gezamenlijk zorgt voor een wat bedaarder nummer.

"Tar Gallyak Végül" heeft muzikaal weer meer haar op de tanden en is een muur van atmosferisch gitaar- en keyboardgeweld, wat zelfs vrij snel epische proporties aanneemt. Helaas duurt het nummer gevoelsmatig aan de korte kant, ook al lijkt de aanzet die wordt gegeven juist, dat er naar een prachtig crescendo wordt toegewerkt. Maar vrij snel is het alweer voorbij en is het opveren geblazen bij het slotnummer van het album, teweten "Minden Test Fű". En als je dacht dat het niet bruter kon, haalt Thy Catafalque met dit nummer alles uit de kast. Brute riffs en snelle tempowisselingen in combinatie met ijzingwekkende grunts spelen een muzikaal spel met elkaar, maar de omslag naar een wat meer traditioneel gedeelte wat tevens als coda wordt ingezet om het album af te sluiten, had als contrast niet groter kunnen zijn.

En zo kan ik alleen maar concluderen dat Rengeteg één van de allerbeste Thy Catafalque-albums is. Het album verveelt geen moment en is van begin tot eind een wilde achtbaanrit vol verrassingen. Maar ook al lijkt de muziek soms als een stuiterbal het ene na het andere uiterste op te zoeken, het blijft als geheel toch een ongelooflijk consistent, onderhoudend, boeiend en meeslepend album. Tamás Kátai is gewoonweg een geniaal songwriter en dat bewijst hij met een meesterwerk van een album. Een topper van de bovenste plank die daarom niet te missen valt. Aanrader voor de gedurfde luisteraar.

Lekker bezig de laatste dagen, CorvisChristi. Ik onderschrijf vrijwel alles wat je schrijft over het album, je hebt het allemaal heel mooi verwoord.

Rengeteg is mijn favoriete Thy Catafalque album, en ik tel nog een medestander boven ons. Hoe vaak ik dit album al wel niet geluisterd heb en nog altijd nieuwe elementen ontdek in de muziek. Je ervaart het iedere keer net even anders naar mijn idee. Ik overweeg soms om er 5,0-sterren aan te verbinden, maar ik heb nooit de aansluiting gevonden met 'Holdkomp', en 'Az Eső, Az Eső, Az Eső' doet voor mij ietsje onder aan de rest van het album. Desalniettemin is dit album heel belangrijk geweest voor mijn smaakontwikkeling. Het heeft de deuren geopend naar meer ingenieuze, bijzondere muziek, ofwel avant-garde muziek/metal. Misschien dat het optreden morgenavond mij kan motiveren om mijn stem te verhogen, maar dit is op moment van schrijven een van de sterkste 4,5-sterren die ik heb gegeven. 'Fekete Mezők', 'Vashegyek' en 'Minden Test Fű' zijn trouwens mijn favorieten.

Dank voor je bericht Apollo!

Tja, de laatste tijd ben ik helemaal 'into' Thy Catafalque. Het is toch wel één van de meest bijzondere bands die ik ooit heb mogen leren kennen. De muzikale aantrekkingskracht van deze band is er eentje van een heel hoog kaliber.

Overigens ben ik ook naar het eerste optreden in Nederland geweest afgelopen donderdag in De Effenaar. De band was in topvorm en heeft me alleen maar meer getriggerd me meer te verdiepen in hun muziek.

Inderdaad is het zo dat er bij iedere luisterbeurt steeds meer valt te ontdekken binnen hun muziek en dat maakt het mede daardoor zo ontzettend goed!

Hopelijk heeft het optreden je ervan overtuigd Rengeteg te verhogen in waardering. Persoonlijk vond ik het stiekem een klein beetje jammer dat ze "Fekete Mezők" en "Kék Ingem Lobogó" niet gespeeld hebben, maar buiten dat was Rengeteg toch ook behoorlijk vertegenwoordigd binnen de setlist. Overduidelijk een fan-favoriet dit album. Meer dan terecht uiteraard!

Het moet allemaal nog even bezinken, want wat een fenomenaal optreden was dat zeg! Ongelooflijk wat een vertoning van vakmanschap en talent op dat podium. Een extra pluim voor de zanger met het knotje, wat een strot! Ik wist overigens niet dat een van die zangeressen ook een brute grunt in huis had, daar stond ik echt van te kijken. De setlist was duidelijk zorgvuldig samengesteld, al rekening houdend met voldoende afwisseling qua albums als qua stijl, maar ook de doorloop op het podium. Het geluid vond ik trouwens perfect afgesteld. En ook de lichtshow was heel sterk. Ja, ik heb veel lovende woorden over voor het optreden van gisteravond. Zeer knappe prestatie voor een eerste tour. De hoop op 'Fekete Mezők' en 'Kék Ingem Lobogó' had ik al laten varen omdat ik uit nieuwsgierigheid al naar de setlist had gekeken. Hopelijk voor een volgende keer. Wel jammer dat het niet uitverkocht was, dat had ik Tamás gegund. Gelukkig heb ik het een en ander bij de merchtafel gekocht ter ondersteuning van deze geniale band.

Fenomenaal was het zeker. En inderdaad de zanger met het knotje wist mij ook behoorlijk te overtuigen.

Ik vond het ook geweldig dat ze "Csillagkohó" van Tuno Ido Tárlat gespeeld hebben, ook al waren dat slechts de laatste paar minuten van dit intense dijk van een nummer. En zangeres Ivett Dudás verzorgde inderdaad grunts op dit nummer gezamenlijk met Bálint Bokodi (de man met de knot). Dudas Ivett zit overigens als vaste lead-vocaliste in de Hongaarse metal-band Tales of Evening.
De andere zanger is overigens Gábor Dudás (familie van...?) en is ook zeker niet de minste.
Martina Veronika Horváth, die ook in het voorprogramma te zien en te horen was, is ook al jaren dé vaste zangeres voor Thy Catafalque, volgens mij sinds Geometria.

Het is zo mooi om deze band live aan het werk gezien te hebben. Overigens, om nog eens na te genieten, is deze korte registratie zeker de moeite waard om nog eens te zien:

https://www.youtube.com/watch?v=KnAq5dFHE9o

En onlangs heb ik, ook als voorproefje op het live-optreden, de blu ray van Thy Catafalque - Mezolit (2022) - MusicMeter.nl gekeken en deze is ook echt waanzinnig goed!

De setlist was voor mij een volkomen verrassing, dus dat mijn twee favorieten van Rengeteg helaas schitterden uit afwezigheid heeft dit optreden er gelukkig niet minder om gemaakt. Maar met zo'n vurig enthousiasme en een setlist om de vingers bij af te likken, was dat ook echt niet mogelijk.

Waar een Europees minitourtje al niet goed voor is: dertien jaar lang staat er bij het beste album sinds 'Blackwater Park' maar een paar ieniemienielullige opmerkingetjes, maar nu worden er encyclopedische epistels geschreven. Mooie verhalen!
Nooit durven dromen en hopen dat bijna tien jaar na mijn berichtje hierboven ik Thy Catafalque daadwerkelijk live heb gezien, want destijds zat Tamás in zijn uppie in Schotland te stoeien met dit solostudioproject: "Live spelen? Never!"
Niet dat we elkaar (van gezicht) kennen, maar dan heb je op een andere plek gestaan dan ik. Helaas was het geluid helemaal vooraan namelijk volkomen ruk: gitaar, bass en de muziek op tape sneeuwden volledig onder het drumgeweld. Het leek wel een drumclinic. Zelfs de zang kwam er nauwelijks overheen. Schrale troost: wat een beest van een drummer! 't Leek wel alsof ik Gene Hoglan te keer hoorde gaan. Maar ik ging ontgoocheld, licht gedesillusioneerd en chagrijnig naar huis. Ook al hoorde ik van anderen dat ze mijn geluidfrustratie niet deelden, toch lag er de hele rit naar huis maar een woord op mijn lippen: godverdomme....

Gelukkig was de herkansing in Baroeg een verademing! Het geluid in Baroeg was lichtjaren beter, althans: nu was vooraan het geluid óók goed. Die zaal is anders qua opzet, dus waar ik qua akoestieke malaise tegenaanliep in de Effenaar, daar speelde dat geen rol in Baroeg. Dus daar wel HELEMAAL uit mijn plaat gegaan. Jammer dat het publiek i.t.t. de Effenaar niet een kleine circlepit wilde, of überhaupt een beetje wilde moshen/dansen/springen: nouja, dan maar in mijn uppie.

Tracks #1 en #5 zijn ook mijn favoriete nummers van deze plaat en ik had heimelijke hoop dat in ieder geval #1 op de setlist zou staan (die spelen ze wel vaker live, i.t.t. #5), maar die hoop was ijdel. Ik heb o.a. mijn 'Rengeteg' lp door Tamás laten signeren, want in oktober 2011 kreeg ik daar een download van om te recenseren en sindsdien is Tamás & Co. uitgegroeid tot mijn favoriete band.

NB: de celliste was een bonus voor alleen de Nederlandse optredens. Terwijl de rest van de band meteen na Baroeg de bus indook voor een 13-uur durende rit naar Kopenhagen, ging de celliste (Michaela Bos, een Nederlandse) met de tram naar huis.

Dit meesterwerk wordt aankomende 19 september uitgebracht met 4 exclusieve bonustracks die, gezien de prijs waarvoor het album (in ieder geval de CD) als pre-order bij Season of Mist aangeboden wordt, het de moeite waard maakt voor de fans, om deze opnieuw aan te schaffen.