Big Country - Driving to Damascus (1999)

Een album dat echt meer aandacht verdient dan het hier krijgt, een band die meer aandacht verdient dan hier gegeven wordt ...
'Fragile Thing' is zo'n nummer dat je bij de strot grijpt. De tekst is ook zo mooi.

Prima CD van deze Schotten, maar het nivo van de vorige 2 albums wordt naar mijn mening niet gehaald. Al werd deze plaat destijds wel binnengehaald als een mogelijke comeback-plaat door de sterke single Fragile thing.

Er is ook een special edition met de bonustracks Shattered Cross en Too Many Ghosts. Weet iemand of dit andere versies zijn dan op het Raphaels album ?

Maar helaas dacht Stuart daar op 16 december 2001 anders over.
Een groot verlies.

Bij Big Country - John Wayne's Dream:

dit album is met de zelfde nummers als het vorige album,
Driving to damascus, alleen met vier extra nummers,

maar van Driving to Damascus is ook een versie
uitgebracht met ook deze vier bonus tracks!

Wederom een prima plaat van Big Country en doodzonde dat het hier bij bleef.
Fragile Thing is een mooi nummer, maar eigenlijk vind ik alle 16 nummers ( inclusief bonustracks ) goed.
Ik ga het album zeker van de week nog eens beluisteren.
Voorlopig 3.5 sterren

Nog even een aparte positieve vermelding voor de nummers Your Spirit to Me & John Wayne" s Dream.
Ik hoop dat de doorstart met de nieuwe zanger Mike Peters een succes gaat worden en de mannen eventueel ook naar Nederland zal brengen, zou toch mooi zijn.

"A return to form" en "Comeback-plaat" waren termen die bij de release van deze plaat door de pers werden gebruikt. Sorry, maar als echte Big Country fan hoor ik dit dus echt niet.
Het typische geluid is bijna nergens te horen (behalve op het erg mooie 'Trouble the Waters') en de BC-factor is dus bijna alleen de stem van Adamson. En die zit naar mijn mening op veel nummers te ver naar voren in de mix.

Als geheel vind ik dit dus een tegenvaller na de 2 geweldige vorige albums, die voor mij wél een "return to form" waren.

Nummers die nog een voldoende halen zijn 'Driving to Damascus', 'See You', 'Fragile Thing', 'The President Slipped and Fell', 'Trouble the Waters' en 'Your Spirit to Me'.
Maar de rest is B-kantjes materiaal hoor. Jammer dit te moeten zeggen van Stuart's zwanenzang.

Ze hebben wel meer van die 'albums' uitgebracht, waar bij mij de logica ontbreekt.

Wat dacht je van het woord: uitmelken van fans ??

Het aantal versies van Driving To Damascus (met enkele steeds wisselende extra nummers) is beschamend.

Komt het er dan niet gewoon op neer dat dit album van de site mag en dat "John Wayne's Dream" eventueel als alternatieve titel aan "Driving to Damascus" toegevoegd kan worden?

Prima CD van Big Country. Met deze CD lieten ze een een vernieuwend eigentijds geluid horen en bewezen ze nog jaren mee te kunnen. Helaas heeft de geschiedenis ons anders geleerd. Dit was de laatste reguliere plaat van Big Country.

Opvallend dat "Driving to Damascus" 3,53 * scoort en deze, een identiek album met 4 bonustracks, maar 2,91

Voor de geïnteresseerden: een mooi verhaal over opkomst en ondergang van Big Country, gereconstrueerd aan de hand van reacties van de mensen die erbij betrokken waren (behalve Stuart Adamson zelf natuurlijk).
Ik vind dit zelf een nogal tegenvallende plaat, ook na The Buffalo skinners en Why the long face. Maar het lijkt erop dat Adamson zelf er hier nog wel in geloofde. Maar het album verkocht voor geen meter, mede als gevolg van het rigide beleid rond het niet opnemen van de single Fragile thing in de UK-hitlijsten.

Het schijnt dat de bijzondere verpakking een vouwtje teveel telde, waardoor het nummer niet als een reguliere single gold. Daardoor ontbrak het aan airplay en dus aan de albumverkoop. Het zou zomaar eens 'the straw that broke the camel's back' kunnen zijn geweest voor Adamson - het laatste zetje dus...

Al was het natuurlijk in de eerste plaats de alcoholverslaving, in combinatie met zijn al na twee jaar gestrande huwelijk, die hem naar de afgrond zou voeren. Het verhaal van de laatste weken voor zijn dood is onthutsend...

Absoluut een prima plaat van Big Country.

Zwanenzang van een in mijn ogen unieke en uiterst sympathieke band.
Het geluk gehad de groep diverse malen in de originele bezetting live te zien optreden.
Damn Stuart!
RIP.