Enter Shikari - A Flash Flood of Colour (2012)

Ow wat gaaf.. Ik zie hier heel erg naar uit.
Zal het een mix worden van de vorige albums of zullen ze weer een nieuwe weg inslaan ??

Kan niet wachten .

de nieuwe single klinkt weer super, hoewel toch aardig anders dan sssnakepit.

Sssnakepit en Ghandi Mate klinken wel weer goed! Bizarre muziekstijl waardoor ik het niet vaak opzet, maar áls het opstaat is het toch altijd wel leuk

Is dat riffje niet gewoon een gepimpte versie van Drowning Pool's Bodies (Let the Bodies Hit the Floor)? Verder heb ik nooit goed geweten wat ik met deze band aan moet: veel ideeen, die op zich goed gecombineerd worden, maar het werkt bij mij voor geen meter. Beetje flauw allemaal.

heb er wel weer zin in sssnakepit klinkt gewoon vet en ghandi mate ghandi klinkt ook aardig aparte muziek stijl maar ik houd er wel van

Stream! Te gek album.

meltdown is absoluut het hoogte punt van dit album !

Op zich wel een redelijke album. Beetje dezelfde sound zoals ik al van Enter Shikari gewend was.

3,0 Sterren.

het derde album van Enter Shikari en tevens het eerste album van 2012 waar ik erg naar uitkeek.
het album klink weer typisch als de vorige, maar toch weten ze (net zoals de vorige) toch een andere sound mee te geven.

- We beginnen met System, de intro begint bekent maar gaat al snel over op iets nieuws.
het is een lekkere intro waar verder eigenlijk weinig over te zeggen valt, afgezien van de (zoals altijd) fantastische tekst.
- Hij loopt mooi over in Meltdown, waar ze meteen het tempo oppakken en beginnen met een (van de vele) breakdowns.
Wat opvalt is het vele gebruik van electro (wat tevens voor het hele album geld)hoewel ze op het vorige album er ook al veel gebruik van maakte is het hier allemaal wat duidelijk aanwezig en het klinkt wat vrolijker.
- Dan Sssnakepit de eerste single, en ook meteen een echt Enter Shikari nummer, lekker opbouw en heerlijke breakdown. Hoewel weinig bijzonder toch een erg lekker nummer.
- Search Party begint redelijk rustig maar gaat snel over op een iets steviger geluid.
Ook hier herken je weer het (hoge) party gehalte. Naarmate het einde vordert komt de hardheid toch wat terug, we moeten natuurlijk nog wel even knallen voordat we verder gaan, en dat doen ze dan ook goed. Opnieuw een lekker nummer.
- Arguing With Termometers is een echte knaller, snel en hard, met natuurlijk de gebruikelijke breakdowns (die opnieuw bol staan van de electro geluiden).
Natuurlijk is het een party nummer, maar niet eentje die je snel vergeet. Samen met snakepit toch en van de hardere nummers.

- dan Stalemate wat een heerlijk rustig nummer lijkt, in feite is het nummer een lange opbouw, ook hier blijkt de kracht van de tekst weer te werken.
Uiteindelijke is dit een echt party nummer, waar we rustig op mee springen.
Als we dan de climax bereiken zijn we nog niet helemaal klaar, we eindigen weer rustig onder piano begeleiding.
- Ghandi Mate, Ghandi is het perfecte voorbeeld voor de nieuwe sound van Enter Shikari.
Veel electro geluiden met de gebruikelijke breakdown, maar ook hier weten ze de hardheid weer terug te vinden, een kleine rust tussen door zorgt voor een kleine adem pauze, maar dan gaan we snel weer door. Opnieuw een erg fijn nummer, wat tevens een van mijn favoriete is.
- Warm Smiles Do Not Make You Welcome Here, de titel klinkt niet erg uitnodigend.
Eigenlijk opnieuw een party nummer, die toch telkens een stapje verder gaat, en lekker knallend afsluit. Ook dit is een van de favoriete.

- Dan krijgen we Pack Of Thieves we krijgen weer veel trance achtige dingen te horen, als we over gaan op het gitaar werk, krijgen we meteen weer een party gevoel, dit is niet iets wat je zo op cd moet luisteren, nee dit moet je live meemaken, dat is het idee dat ik krijg als ik dit hoor.
En dat vind ik eigenlijk niet eens zo erg .
- Hello Tyrannosaurus, Meet Tyrannicide, het ene laatste nummer begint met een nogal vreemd gitaar stukje, het klinkt allemaal erg interessant. Als we dan eenmaal erin komen komen we erachter dat weer een echte knaller is, lekker hard en onnavolgbare muziek, we komen zo langzamerhand aan het eind van het album maar voordat we stoppen gaan we nog ff een keer goed er tegen aan, en wel met dit nummer.
Ook hier merken we dat ze door ontwikkelen qua sound, want hoewel het gelijkenissen heeft met ouder werk, komen ook hier de electro invloeden uitgebreid terug.
- Als aflsuiter hebben we het nummer Constellations, een mooi rustig ballad achtig begin, wat zowaar gevoel en emotie over brengt. Het nummer luid het einde van het album in en geeft ons een nog een mooie afsluitende boodschap mee.


Come and join the party
is het begin van Sssnakepit en het geld dan ook volledig.
hoewel het album erg goed en fijn klinkt, blijft Enter Shikari een band die je live moet zien.
en met dit album willen ze je uitnodigen om eens lekker mee te komen feesten.

wat ikzelf een van de mooie dingen vind van Enter, is dat ze qua sound door blijven ontwikkelen, waardoor elk album dus zijn eigen sfeer, feeling en geluid krijgt, maar zo blijven ook de shows altijd leuk.
en een van de sterke punten van Enter komt ook hier weer terug, de lyrics.
ze zijn niet altijd even hoogstaand maar tenminste niet zo standaart, en ze hebben altijd een bedoeling.

het album staat vol met geweldige nummers, de paar hardere nummers worden mooi afgewisseld met wat rustigere stukken, en tekstueel gezien zit het weer super in orde.
een dikke 4*

Denk nu maar niet dat dit een haatstem is, ik vind dit echt een afgrijselijke band. De combinatie Electronic en Post Hardcore (Metal, ja hoor) kan goed werken maar hier wordt de bal echt compleet misgeslagen. Muzikaal is het echt om te huilen en komen ze niet verder dan wat riffjes en breakdowns met een geinig electronicastukje er door heen. Dan lijkt het experimenteel. Tel er dan nog bij op dat de zanger echt slecht is en ik kom uit op de laagste beoordeling. Ik heb hier echt compleet niks positiefs over te zeggen.

ik weet niet als je into de metalcore bent, maar anders kan ik je Woe, is Me aanraden.
is zeg maar de stevigere versie van Enter Shikari.

Net wat van dat Woe, is Me geluisterd. Lijkt vrij goed te beginnen maar dan komt die cleane zang en kan ik niks anders doen dan:



Steviger inderdaad maar waarom moet het dan weer zo zeikerig? Doodsonde. Ik stap steeds verder van de Metalcore af, na 2 jaar lang dezelfde Breakdowns te horen ben ik het echt spuugzat.

Fraaie documentaire zit erbij de Limited Edition ... Hoe ze aan geluiden en komen en wat ze daar allemaal voor gedaan hebben bijvoorbeeld , echt boeiend , het is echt een groeialbum ... Like It !!!

Hmm, ik kan dit best waarderen.
Een filosofische, intelligente insteek en een pissed-off attitude.( en daarbij ook nog een scheutje humor)
Ik hou wel van de teksten, lekker kritiek leveren op het systeem. Heerlijk.
Het Britse accent in de praatstukjes vind ik bijzonder verfrissend in het album.
Gewoon een album, wat ik in 1 keer kan afluisteren. Dat heb ik zeker niet gauw.

De elektronische invloeden zijn soms wel irritant bij de eerste luisterbeurten. Maar het is een groei plaatje. Goede schijf.

Het begint aardig, maar dit album houdt mij niet de volledige speelduur bezig. Het duurt mij wat te lang. De mix van dance elementen met hardcore is best aardig, maar werk niet overal. Vooral in het begin werkt het goed. Aardig maar niet meer dan dat.

De mix van hardcore en electronic levert bij dit album echt muziek op die voor geen meter klinkt. Ik kan hier niet zoveel mee en zal dan ook geen andere albums van deze band luisteren.
Helaas een mindere kennismaking.
Moet ook kunnen