The Lloyd McNeill Quartet - Washington Suite (1970)

Fluit is mijn minst favoriete instrument in de jazz. Maar wat is dit een geweldige plaat. Het zegt genoeg over de kwaliteit in ieder geval.

Ik wist dat het er moest zijn, maar wist niet precies waar te zoeken. Dankzij je jaarlijstje gevonden

Fluit en jazz blijft lastig, maar hier wordt een balans gevonden. Avant-garde en klassieke elementenzoals je dat b.v. bij Eric Dolphy ook hoort. maar allemaal relaxt en rustig zonder dat je dan weer in slaap valt.

Blij mee, gaat gekocht worden!

Fluit is misschien wel mijn één van mijn favoriete instrumenten, zij het in klassiek, rock of jazz.

In de jazz ben ik al een aantal erg fijne fluitspelers op het spoor gekomen, waaronder mijn helden Dolphy en Lateef, maar ook softfunkster Bobbi Humphry of lui die zo nu en de fluit oppakken zoals James Spaulding of Clifford Jordan.

Ook moderne fluitisten als Tenderlonious en Chip Wickham leveren met regelmaat klasseplaten af.

Lloyd McNeil, die bevriend was met zowel Pablo Picasso als Eric Dolphy kan ik aan mijn rijtje toevoegen.

Hier brengt Lloyd McNeil ons een plaat die echt wonderschoon is. Jazz die hangt tussen de fusion en de neoklassiek in. Ik ben blj dat de echte avantgarde achterwege is gelaten en hier echt gekozen is voor een melodieuze benadering.

Ik dank Soledad voor deze prachtige ontdekking en ik dank Soul Jazz voor de reissue.