John Frusciante & Josh Klinghoffer - A Sphere in the Heart of Silence (2004)

Meest experimentele van de extreem productieve periode van frusciante in 2004. Alleen voor het ultra-korte My Life alleen is de aanschaf van deze plaat al gerechtvaardigd en dan doe ik de rest van de nummers flink tekort

... en alleen 'Sphere' zelf moet daaronder leiden (slecht!). De anders nummers zouden zelfs als 'dance' kunnen gezien worden, en toch blijft Frusciante zijn eigen stijl trouw. Al is het niet zijn beste cd, toch is het een bewijs van het genie van deze singer-songwriter. Desondanks knap.
3,25*

3,25* Ik ben benieuwd hoe je dat voor elkaar hebt gekregen. :+

Maar is dit een album met duetten? Want er staan toch echt twee artietsen op de voorkant, maar daar hoor ik verder niemand over.

Ja dat is Josh Klinghoffer, hij drumt in Ataxia en wat albums van John. De laatste tijd komt hij ook veel meespelen met RHCP op hun tour.

Mijn mening het minste van de reeks3/5

Ik vind het genre ook niet echt kloppen.
Volgens mij is dit meer Electronic dan Rock.

Niet helemaal mijn muziek, maar daarom des te opvallend dat ik het wel kan waarderen. Is toch die Frusciante-melancholiek denk ik. Perfect om een beetje bij weg te ijlen, maar ik vind het niet nodig dit album als meesterwerk te betitelen. Mede door Afterglow (wat overigens gewoon lekkere dance is en - buiten het gitaargebruik - niks met rock te maken heeft) geef ik 3,5 ster.

apart album.
Ik hoop niet dat hij helemaal deze kant opgaat met zijn albums

Ik ben helemaal niet van de techno,En ik moest deze plaat ook een aantal keer luisterren voordat ik hem mooi vond,Maar nu luister ik hem regelmatig.Het zit muzikaal echt geweldig in elkaar.En ik vind dat de geweldige muzikant josh klinghoffer ook wel wat meer aandacht verdient!!Maar ik hoop inderdaad ook niet dat hij helemaal deze kant opgaat,Maar dat lijkt me sterk......

Ook weer een interessant, doch ook weer niet geheel geslaagd album van Frusciante. Overigens een duo-plaat met Josh Klinghoffer, moet dat niet even aangepast worden?

4 en 5 zijn de toppers
7 is een zeer geslaagd buitenbeentje.

ik luister net my life, ik weet niet op wat voor rare feestjes jij bent verzeild geraakt, maar ik kan toch moeilijk voorstellen dat hier een dj roept en daar gaan we weer, voetjes van de vloer, en dat we vervolgens 'my life, my life' horen

Een zeer goed experimenteel album van de twee heren, wat me eigenlijk nog iedere luisterbeurt blijft verbazen. Naar mijn mening komt de combinatie van de verschillende stijlen heel goed bij elkaar, wat voor een intense ervaring zorgt.

Dit album verdient veel meer aandacht dan het nu krijgt!