Skin - Skin (1994)

Voortzetting van Jagged Edge (Uk) minus de zanger Matt Alfonzetti. Nieuwe zanger is nu Neville Macdonald, die uit Kooga (- across the water '86) afkomstig was.
Nog steeds bluesrock als voorheen als in J.E , maar wel wat speelser en soms ook wat funkier/opzwepender.
In de tijd veel gepromoot op headbanger'sball en ook op de productie is niet bezuinigd
(keith olsen).

Er bestaat ook een lim edition met een bonusdisc met covers die zeker de moeite waard is.

Voor bluesrockers !!

Jemig dit is een vette plaat! Was 'm echt compleet 'vergeten'. Lang geleden op cassette gehad. Maar volgens mijn niet het hele album zo uit m'n hoofd. Een aantal nummers ergens achteraan geplakt om de ruimte te vullen. Zit 'm nu weer eens te luisteren en ben verbaasd en verrast tegelijk. Dit is echt een prima plaat vol met vette hardrock gedrenkt in blues. Thunder schiet me te binnen maar ook Gotthard, The Scream, Talisman en een band als Extreme hoor ik. De plaat is mooi geproduceerd. Zoals hierboven al gezegd; er is niet bezuinigd. Helaas is het er nooit uit gekomen. Verkeerde tijd (want 1994) voor dit soort muziek om de massa te bereiken. Jammer want dit album verdiend veel meer dan het volgens mij heeft gekregen.

Edit; ik lees net dat de band in de UK een aardige fanbase had verzameld toen dit debuut verscheen. Het album kwam zelfs in de top 10 aldaar en ook de singles scoorden prima in de hitlijsten. Dat is toch een hele prestatie. Ik haalde ze hierboven al aan maar ze vertonen dus overeenkomsten met landgenoten Thunder. Die zijn ook altijd wereldberoemd in de UK geweest terwijl de rest van de wereld helaas achterbleef.

Nou, dat laatste wist ik eigenlijk ook niet, dat dit album zo succesvol is geweest in het VK. Ik heb de originele CD nog, en ja, dit is alweer zo'n kraker, die mensen als vielip, Arjan Hut en andere liefhebbers van dit genre met enige regelmaat uit de mottenballen halen. Echt een wereldplaat. Ik ken Jagged Edge niet, de kennelijke voorloper van deze band, maar vind wel dat juist de zang van Neville MacDonald hier de kers op de taart is. Lekker groovy hardrock met blues-invloeden, en af en toe een funk-injectie.

Dat deze mannen kunnen spelen, bleek ook wel uit de bonus-CD die bij sommige versies zat. Daarop coveren ze een hele waslijst pop- en rockklassiekers in een live-setting en dat is een feestje op zich. Ik heb alleen de single-disc, maar overweeg nog wel eens om die dubbelaar aan te schaffen. Hij is opnieuw uitgegeven in die versie, dus er is gelukkig niet moeilijk aan te komen.

Het is echt genieten met deze plaat. Ik zie op MuMe dat er nog een volgend album is verschenen, maar volgens mij is deze band als een nachtkaars uitgegaan. Dat de zangeres van Skunk Anansie later op de solotoer ging onder haar eigen artiestennaam maakt het zoeken naar ander plaatwerk van deze band helaas iets lastiger...

Volgens deze link hebben ze nog wel meer platen uitgebracht. Toch maar eens wat gaan luisteren. Als het ook maar in de buurt komt van dit fantastische debuut dan is het al de moeite waard zou ik zeggen.

Wat betreft Jagged Edge; zeker gaan checken! Daarin zat Alfonzetti als zanger. Ook geen kleintje. Die ging dus verder met Skintrade (what's in a name) en maakte daar ook een prima album mee. Al is deze van Skin toch duidelijk de betere. Heb zelf de EP van Jagged Edge op vinyl en die is zeker fijn!

Nou, inderdaad zeg. Dat is bij elkaar nog best een heel oeuvre. Vaak op kleine labeltjes en zelfs in eigen beheer, dus die zullen wel moeilijker te vinden zijn dan het debuut. Enfin, eerst maar eens beluisteren via streaming of YouTube, en daarna, indien wenselijk, op jacht!

Ik zie trouwens net dat er van dit debuutalbum niet alleen een dubbel-CD, maar ook een 3CD-versie is verschenen. Met nóg meer live-covers (oa. Radar Love!), plus live-versies van hun eigen materiaal. Niet heel goedkoop, maar misschien een betere optie dan de 2CD-versie.