Ezy & Isaac - Soul Rock (1974)

Soul Rock staat noch voor soul, noch voor rock. Soul Rock staat voor plezier! Dat de beide Brazillianen niet de beste zangers denkbaar zijn, neem je maar voor lief. Soul Rock kent, ondanks hij hier en daar zijn tekortkomingen heeft, geen dieptepunten en er valt van begin tot eind goed naar te luisteren - ook vanwege de bijna altijd aanwezige funk. Het opvallendste nummer is toch wel de enige (échte) ballad, Sad to See You Go Away, dat dankzij de toevoeging van al die achtergrondzangeressen een soort van With a Little Help From My Friends-gehalte krijgt (waar op zich niets mis mee is natuurlijk) maar al met al niet goed weet te overtuigen. Al het andere, allemaal uptempo’s, varieert. Zo is Bawagbe echt heel erg vet. Swingende Afrobeat ten top! Wat mij betreft had 't album gevuld mogen worden met meer van dit. Het lijkt wel alsof hun vocalen hier ook het beste uit de verf komen. Got to Move, het enige nummer dat hier een beetje op voortborduurt mag zich ook scharen onder de hoogtepunten. Take Off!!! en Not All Bad - Not All Good vind ik overigens twee uitstekende nummers om deze plaat te openen: lekkere pretentieloze funk die de vibe van Soul Rock gelijk goed neer weten te zetten. Bad Day en in mindere mate All We Need Is Love met de melige tekst zijn al snel weer een stuk minder. De vocalen - en dan met name de meerstemmige gedeelten - zijn echt heel slecht. Dat is jammer, want vooral Bad Day is geen slecht liedje. Maar ach, met wat enthousiasme kom je al een heel eind, zo bewijzen Ezy en Isaac.

Oei, op het eerste gehoor klinkt dit echt superslecht. Bovenstaande quote vind ik dan ook een mega-understatement. Ik heb het gevoel naar een aflevering van de Muppetshow te luisteren. Oh nee wacht, die zingen nog beter...

Even door de zure appel heen bijten... al begrijp ik het volkomen.

De zure appel is op en helemaal tot en met de pitjes. Een waarschuwing vooraf: de zangkunst van beide heren zullen het in onderstaand stuk redelijk van langs krijgen. Nog steeds blijft het hinderlijk opvallen dat Ezy en Isaac voor geen meter kunnen zingen. Ik ben niet iemand die snel gaat zeiken over de zang van artiesten buiten Madonna om: ik kan het immers niet beter. In dit geval durf ik wel te beweren dat mijn strot in de buurt komt van de zangkunsten van deze 2 clowns. Clowns bedoel ik dan niet zo negatief als het misschien overkomt, want na een flink aantal luisterbeurten klinkt Soul Rock toch best wel catchy. Dit is te wijden aan de vrolijkheid die dit album uitstraalt (op de ballade na). Muzikaal is het allemaal best wel lekker. De 2 "zangers" zijn eigenlijk meer MC's die met wat kreten en mislukte pogingen om te zingen de boel opleuken. Eigenlijk is dit gewoon een skihut-achtig soulalbum. Zet een groep zatte mensen in een ruimte en vervolgens dit album op repeat. Het resultaat zal een meebrallende meute zijn die qua zangkunsten niet veel onderdoen voor dit duo. Ik kan niet aangeven op welk nummer de vocalen het verst door de mand zakken; het is eigenlijk overal even erg. Geen idee hoeveel Cubaanse sigaren deze mannen geroken hebben, maar jaren voor opname van dit album waren hun stembanden onder het niveau van de gemiddelde vroegtijdige afvaller van The Voice. Grappig is de vrouwennaam die ze gebruiken in hun ballade Sad To See You Go Away: Gil (Girl). Bawagbe is het sterkste nummer, omdat de mislukte vocalen hier het minste opvallen. All We Need Is Love valt op wegens de aanwezigheid van country-klanken. Eigenlijk best zonde dat deze 2 heren TOTAAL NIET kunnen zingen. Zelfs met vocalen die so-so waren, was dit best een leuk album geweest. Vreemd ook dat Japsuh dit album aan heeft gedragen, want hij houdt niet van hiphop. Deze 2 heren zijn in mijn ogen gewoon 2 MC's die schaamtegevoel totaal ontberen en, tegen beter weten in, zang uitproberen.

Erg interessante organische instrumentatie die er met veel focus uitdruipt! Ik heb me eigenlijk op geen enkel moment gestoord aan de zang, zelfs niet eens afgevraagd of de heren konden zingen. Daarvoor zat de groove te strak. Zodra het tempo wat naar beneden ging verslapte de aandacht wel snel. Deze twee 'clowns' zijn dan ook op hun best als ze zich helemaal kunnen uitleven, en daarom heb ik het wel voor het geinige in o.a. Not All Bad - Not All Good en Don't Step on My Shoes! Met dit duo kon je wel pret beleven, blijkt alleen al uit die fantastische hoes!