Bonnie 'Prince' Billy - Seafarers Music (2004)

Zo te zien ben ik de eerste. Een erg mooie simpele plaat. De man durft hier fouten te maken. Ik heb zelf ook een tijd gitaar gespeeld, en de mooiste dingen kwamen uit mijn gitaar als ik ‘s avonds op bed maar wat improviserend pingelde. Zo klinkt deze cd ook. Een pure rauwe, toch erg transparante en haast spirituele cd. Erg mooi om laat onderweg naar huis in de trein eens rustig te beluisteren. 4,5*

De man staat gewoon op Pukkelpop deze zomer. Ongeloofelijk! Allen daarheen!

Will Oldham is echt super live. Ik zag hem eens in Oslo en duizenden mensen zongen alles mee. Kippevel. Het viel me ook op dat er nog best veel humor in zijn teksten zit.

Ja, daarom zal hij waarschijnlijk wel passen op een Pukkelpop podium...

Dat is echt super als hij op pukkelpop komt... Ik volg hem al sinds het begin (Palace Brothers) maar heb nooit de kans gehad om hem live te zien. Het is moeilijk om te weten te komen wat hij allemaal uitbrengt aangezien hij via zoveel kleine labeltjes muziek uitbrengt, en vaak in gelimiteerde oplages.....

Ja, Pukkelpop klinkt als een goed festival voor meneer Oldham. Volgens mij gaat dat wel klikken.

Verbazingwekkend leuk schijfje met mooi, gebroederlijk gitaarwerk. Ook zonder de zang van Will Oldham uitstekend te doen

Leuk om eens op te zetten, maar ik geloof niet dat ik dit nog heel erg vaak ga draaien. Daarvoor is het overige werk van Will Oldham gewoon te uitgebreid en te briljant (uitzonderingen daargelaten).

Vandaag voor het eerst ontdekt, en weer een pracht plaatje van Oldham, ook zijn onbekendere werk blijken gewoon pareltjes te zijn.

Heerlijk gepingel.
Normaal ben ik niet zo van het instrumentale maar dit is niet te geforceerd.

4*

Waar ik normaal altijd erg gecharmeerd ben van de stem van Oldham, weet hij me instrumentaal óók te overtuigen.

Een half uurtje getokkel op de gitaar, niet eens zo hoogstaand, maar alles gewoon erg intens en gevoelig. En tóch, ondanks dat hij zijn herkenbare stemgeluid achterwege heeft gelaten, is het spel absoluut herkenbaar als werk van Oldham, en da's toch wel verdomd knap van 'm.

Ik zie 'm al zitten - op zo'n oude stoel, half donker, tokkelend, plukkend en denkende, terwijl de kamer zich vult met een heerlijke walm van muzieknootjes, kalm en teder.. En zo kabbelt de avond rustig, doch erg fijn voorbij..