Randy Newman - Live in London (2011)

Zoals hijzelf al zegt voorafgaand aan I'm Dead: Randy Newman is passé, evenals Bob Dylan en Leonard Cohen. Maar toch, you never retire from rock and roll. Ja, hij en al die andere dino's ZOUDEN allang gepasseerd moeten zijn, maar blijkbaar is het noodzakelijk om in het genre vast te houden aan het oude. Want, om me tot deze plaat te beperken - zijn eerste live-album in 40 jaar! - te beperken, de songs zijn ijzersterk! Tijdloze melodie, messcherpe, intelligente teksten, maar ook diep ontroerende. De uitvoering is smaakvol, want al heeft Newman een orkest achter zich, nergens slaat de bombast toe en op een aantal stukken begeleidt Newman zichzelf alleen met piano. Dat zie je vooral ook in zijn vroege werk, die mooie tussenvorm tussen alle open registers en soberte. Niks nieuws onder de zon dus. Fijn!

Randy Newman is een fantastische verteller van zijn muziek. Hij weet op onnavolgbare wijze een sfeer en intimiteit te creëren waarbij het orkest naadloos aanvult. Ik ben ook enorm onder de indruk van de klank van deze plaat. Opgenomen in een kerk met een prachtige natuurlijke galm en een warmte en nabijheid die ik zelden op live-albums gehoord heb.

na zijn eerste live album uit 1971 met een speelduur van nog geen half uur, verscheen 40 jaar later dit tweede live album, waarop we verwend worden met een speelduur van ruim een uur. waar "Randy Newman Live" met de man alleen op zang en piano slechts nummers bevatte van zijn tot dan toe verschenen 2 eerste albums, bevat "Live in London" een dwarsdoorsnede van zijn oeuvre en wordt hij op een groot aantal nummers begeleid door de BBC Concert Orchestra.

voor wie het weten wil de 22 nummers verschenen eerder op de volgende studio albums:

2 Love Story, I Think It's Going to Rain Today van "Randy Newman" (1968)
1 Mama Told Me Not to Come van "12 Songs" (1970)
5 Sail Away, Simon Smith etc, Political Science, You Can Leave Your Hat on, God's song van Sail Away (1972)
3 Marie, Louisiana 1927, Rollin' van "Good Old Boys" (1974)
1 Short People van "Little Criminals" (1977)
1 It's Money That I Love van "Born Again" (1979)
1 Real Emotional Girl van "Trouble in Paradise" (1983)
4 Great Nations of Europe, The World Isn't Fair, I'm Dead, I Miss You van "Bad Love" (1999)
4 Losing You, Laugh and Be Happy, A Few Words etc, Feels Like Home van "Harps and Angels" (2008)

geen idee hoeveel repetities hieraan vooraf zijn gegaan, maar de nummers worden stuk voor stuk prachtig uitgevoerd. de uitvoeringen met orkest van o.a. "Louisiana 1927", "Rollin", "I Miss You" en "Sail Away" zijn wonderschoon en klinken nergens "over the top".

de ingetogen versies van "It's Money That I Love" en "Mama Told Me Not to Come" komen beter tot hun recht dan de meer rockende studio versies. grappige details zijn ook dat het publiek meezingt op "I'm Dead (But I Don't Know It) en dat een nummer als "God's Song" (That's Why I Love Mankind) dat hij aankondigt als "this is a song by which God will speak through me" in een kerk ten gehore wordt gebracht.

het is op dit album van begin tot eind genieten, waarbij de 3 intro's eenvoudig te skippen zijn en de applausjes kort worden gehouden. een "must hear" voor de liefhebber van zijn werk. het laat zich raden dat de dvd veel van hetzelfde is, met prachtige beelden van de kerk, het orkest en de man zelf.

A BBC/Nonesuch Records coproduction
Recorded live at LSO St. Luke's London, June 22, 2008

"The first, and perhaps the best, of modern pop's great storytellers. He may well be the greatest contemporary American songwriter" (The Observer (UK)

"An invigorating celebration of the joys of great songwriting" (The Daily Telegraph)