Joost Nuissl - In de Restauratie (1979)

De laatste plaat van Joost Nuissl als solo artiest. Hierna vormt hij een duo met Joost Belinfante, namelijk Jjoooosstt (dubbel Joost). Nu speelt Joost Belinfante ook op dit album een belangrijke rol. Wat verder opvalt, dit album is niet meer uitgegeven door Harlekijn , maar door CNR.
We zien Joost zonder karakteristieke bril, maar waarschijnlijk met lenzen. Alles is of lijkt anders. Dat valt het meeste op door het nummer 'de zwaan en de stervende danseres' dat ook op 'het huis van zachte steenen' staat. Was het daar een wat vreemd psychedelisch nummer, nu is het een quasi vrolijk popnummer geworden. Geef mij maar het origineel.
Van de folkachtige en psychedelische manier is niet zo veel meer overgebleven, het is meer pop gericht geworden. Het is ook eind jaren 70, dus de folk muziek was redelijk over zijn hoogtepunt heen.
De liedjes zijn op zich wel verhalen met kop en staart, 'in de restauratie' is een confronterend verhaal van een verloren meisje , opgepikt door een Jesus freak die na flink te hebben geprofiteerd van het meisje haar weer op straat zet. De wat mystieke kant van Joost Nuissl is niet meer aanwezig, het hippie gehalte niet meer herkenbaar. Het blijft natuurlijk Joost Nuissl , het wordt geen rijmelarij, maar het spitsig taalgebruik van vorige platen is niet meer aanwezig. Hetzelfde gebeurde met Dimitri van Toren en Rikkert Zuiderveld die met hun poëtisch en soms niet te volgen taalgebruik in de begin jaren 70 platen in ieder geval verrassend waren. De taal van dit album is concreet, weinig figuurlijk.
Nu is lang niet alles zo slecht, enkel mis ik de hele sfeer van de oude albums, zo nu en dan neigt het er wat naar, maar de afstand blijft.
Hierna dus nog wat albums met Joost Belinfante (Jioooosstt) en daarna stopte de muzikale carriere van Joost Nuissl en werd hij ten slotte directeur van een theaterzaal.
Ik ben benieuwd hoe hij zlf terug kijkt op deze tijd en wat hij zelf van zijn muziek vindt.