Hammerfall - Legacy of Kings (1998)

Erg grote afknapper na het erg sterke debuut, kennelijk hadden ze geld geroken en wilden ze een meer publeiks vriendelijk geluid.
Het tempo licht een stuk lager dan op het debuut, er staan wel erg sterke numemrs op zoals Dream Land en Heeding the call maar ook er matige zoals At the end of the rainbow, en het tragische diepte punt Remember Yesterday. Echtet de 2.5* die ik eerst gaf is wel erg laag, want met de eerder genoemde nummers en Back to back en Stronger than All staan er wel hele sterke nummer op. Al met al veelminder al GTTb. Toch verhoog ik naar 3*

Het album is opzich een stuk minder dan de volgende. Er staan erg goede nummers op zoals Heeding the call, Legacy of kings en at the end of the rainbow. Daarnaast staan er nog wat mindere nummers op. ik geef 3,5

Ik vond dit album totaal geen afknapper. Het mist dan wel een klein beetje de spontaniteit en charme van 't debuut, maar kan mij nog altijd wel bekoren. Persoonlijk vind ik dan ook niet dat de plaat zo drastisch veel verschilt van de eersteling, en bevat wel degelijk prima nummers. Met name Heeding The Call, Legacy Of Kings en At The End Of The Rainbow (ook voor mij dus) zijn uitstekend.

De enige nummers die mij eigenlijk niet zo direct zijn bijgebleven zijn Dreamland en Warriors Of Faith. Ik vind het alleszins een leuk vervolg op het debuut.

Dreamland is mi juist het beste nummer van de plaat. De plaat mist voor mij meer dan alleen de charme van het debuut het mist vooral de snelheid, veel nummers zijn midtempo en dat vind ik jammer.

Remeber Yesterday is een mooi nummer.

Dit is een goede cd, met heeding the call, Legacy of Kings, Let the Hammer Fall en At the End of the Rainbow met de beste nr's van deze cd.
De rest is wat minder maar ook zeker niet slecht!
Ik geef 4.

Hammerfall zag ik een keer op Waldrock en ik heb daarna een paar albums van ze aangeschaft. Destijds kon ik er met plezier naar luisteren, maar nu echt niet meer. De eentonigheid en verveling slaan al snel toe op deze CD. Alles speelt zich af in hetzelfde tempo....... saaie plaat.

Leuk om eens te luisteren. Het feit dat het aardigste nummer van de plaat een half gelukte Pretty Maids cover is, zegt mij genoeg over de saaiheid van Hammerfall.

Toch wel een misser na het geweldige debuut. De eerste nummers doen het op hun beurt weliswaar goed, maar de laatste nummers als Back to Back of Warriors of Faith spreken me echt totaal niet aan. The Fallen One vind ik wel weer een mooie aflsuiter.

Plaat onlangs sinds lange tijd weer geluisterd en het viel mij geenssinds tegen. Aanvankelijk vond ik het maar een matig vervolg op het debuut, wat mij nu echter opvalt is dat de nummer volwassener klinken dan op het debuut, het tempo licht wat lager maar ook niet zo laag als ik dacht. 'Remember Yesterday' en de draak 'At the End of The rainbow' drukten voor mij een te grote stempel op de plaat. Los van de twee genoemde nummers staan er best lekker songs op, het tempo licht wat lager maal al met al is het noch best eenlekkere metal plaat, ik doe er een toch halfje bij.

Nee, deze slaat vaak de plank mis. Het debuut is nog steeds de beste van Hammerfall, maar deze is echt een stuk minder. Er staan een aantal goede nummers op zoals Heeding the Call, Stronger than All en The Fallen One. Maar nummers als Back to Back, At the End of the Rainbow (deed Hammerfall me aan het Eurovisie Songfestival?), Warriors of Faith en Let the Hammer Fall slaan voor mij de plank mis.

Ik heb Hammerfall altijd zo een net niet band gevonden. Het klinkt eigenlijk allemaal hetzelfde, zo ook deze plaat.

Ik wil echter niet zeggen dat het slecht is, daarom geef ik een 3,5

Dit album ontloopt het eerste niet. Niet meer niet minder.

Sterke opvolger. Vroeger vond ik deze beter dan het debuut maar nu na al die jaren zet ik 'm op gelijke hoogte. De nummers zitten wat beter en doordachter in elkaar. Het tempo ligt wat lager maar dat stoort me totaal niet. Nog een keer hetzelfde album met een andere hoes uit brengen doen al genoeg bands dus ik ben wel blij met een lichte koers wijziging