Cowboy Junkies - Sing in My Meadow (2011)

De Cowboy Junkies komen dit jaar (1,5j) met 4 cd`s uit. The Nomad series. Deel 1 en 2 bevallen uitstekend, maar deze is toch wel andere koek.
Hier tappen de Cowboy Junkies uit een ander vaatje. Hoewel dat op Renmin Park ook al af en toe gebeurt. En dit smaakt mij prima.
Gruizige gitaarrock met heerlijke riffs en de stem van een engel aangevuld met een harmonica en electrische mandoline.
De zangeres Margo Timmins heeft een heel bijzondere stem waar ik enorm van houd.
Dat maakt deze cd af en toe betoverend mooi.

Dit behoord voor mij tot het beste dat ik ooit van de junkies gehoord heb.
Deze 3e in de rij is harder en chaotischer, beetje psychedelisch ook. Vooral naar het einde toe begint het aardige noise rock te worden. Heerlijke cd, 40 minuten lang boeiend. Ik hoop dat nomads 4 in dezelfde lijn verder gaat.

Dit is inderdaad even andere koek, Platedraaier heeft het al goed beschreven; heerlijk gruizig gitaargeweld waarbij mijn gedachten toch automatisch een beetje naar The Black Keys, Dinosaur Jr. en Neil Young gaan. Persoonlijk vind ik dit nóg beter dan de eerste 2 uit "The Nomad" Series.

Persoonlijk favoriet: "Late Night Radio"

Ik geef 4 sterren, hopelijk volgen er nog meer, want in tegenstelling tot de vorige albums wordt hier maar verdomd weinig op gestemd. Misschien bang voor gitaargeweld?

Sinds dit weekend begonnen aan de Nomad series en wat een verassing tot nu toe. Op dit moment staat dit album op en klinkt veel ruiger, vuiler en rauwer dan dat ik van de Cowboy Junkies gewend ben.
Erg lekker en het is net of ze alle remmen losgooien. Geweldige songs zoals bijvoorbeeld A Bride's Price. Nooit verwacht dat ik nog eens naar deze groep zou grijpen, want na Pale Sun, Crescent Moon ben ik ze uit het oog verloren door vrij matige albums.