Windy & Carl - Consciousness (2001)

The Sun is een pareltje in de categorie ambient gitaarwerk. Het is even vlammig, opladend en helder als de gele ster waar de planeet van Windy & Carl omheen draait. Zonder zonnebril in de zon kijken is best schadelijk, maar naar The Sun luisteren kan ik iedereen aanbevelen. Een grandioze ervaring namelijk.

Totaal anders is Balance (Trembling). Bijna negen minuten hoor je een verdoft propeller-geluid zoals we dat bijvoorbeeld kennen van het luisteren (met oordopjes in) naar een helicopter. Als je dit leest zal je je afvragen wie hier nou acht minuten naar luistert, maar een troost is dat het best fascinerend weg luistert, vooral omdat Windy & Carl er heel subtiel andere dingen doorheen geprogrammeerd hebben. Maar toch niet mijn favoriete track van het album, daar is het ten opzichte van de andere tracks wat te donker voor.

We verplaatsen ons van de doffe helicopter-dimensie naar een realiteit met sprankelende diepe kleuren: Elevation. Net als de regenboog ons 1 laag met ontelbare kleuren op ons netvlies neerlegt, zo presenteren Windy & Carl ons hier 1 geluidslaag bestaande uit het hele klankenspectrum. Aangrijpend!

Vanaf The Llama’s Dream wordt het een tikkeltje minder abstract. Want zowaar ontpopt zich een geluid wat een klein beetje begint te lijken op ritme, akkoorden en melodie. Ook begint Windy best opwindy te zingen.

Dan de titeltrack, Consciousness. Het spektakelstuk van het album? Het is in ieder geval echt dreampop geworden. Dan nog steeds wel zonder drums, maar alle andere ingrediënten zijn aanwezig. Ook deze song is weer een erg gelaagde geluidswal waar je met je ogen dicht bijna serieus van in een trance zou belanden.

Een wijds album met zeer divers beladen klanken, ik denk dat het hier goed uitgevoerd en uitgewerkt is. Ik ervaar het ook als mooi en prettig, en als bewustzijnsprikkelend en luister het daarom regelmatig: 4,0*

mooi album dit, moet hem nog steeds kopen...

Vind Consciousness tot nu toe het beste nummer van Windy & Carl. Ik begrijp niet hoe een mens zonder drugs of sterke medicatie zulke mooie dagdroomnummers bedenkt.

Eventuele kinderen van dit geniale echtpaar zijn volgens mij volledig spaced-out.

Geweldig nummer inderdaad, vooral dat tweede gedeelte..

Archie Shepp - The Way Ahead

Aardig gelijkend hoesje.

The sun, daar had meer in gezeten. Enerzijds klinkt het heel mooi, anderzijds is het uiteindelijk weinig meer dan een loop zonder opbouw, die de volledige speelduur (ver in de drie minuten) zo'n beetje hetzelfde door gaat.

Hier is wat potentie vergooid.