Silver Apples - Contact (1969)

Wat een vooruistrevende muziek is dit zeg, ik ga er vanuit dat bij het maken veel gebruik van drugs is gemaakt.

Wat mij betreft is deze een stuk toegankelijker dan het debuut. Elk nummer is ontiegelijk monotoon, maar toch gebeurd er tegelijkertijd genoeg om het nummer boeiend te houden. Zoals ik bij het debuut al schreef werkt deze muziek bijna hypnotiserend.

Toch is hun debuut net wat interessanter.

Slotnummer vind ik ontzettend vet, verder vind ik het debuut ook iets beter ja

Aanvankelijk vond ik dit wel een interessant album, maar té monotoon. Het groeide echter, en in mijn luisterbeleving week de monotonie en ontwaarde ik prachtige songs en een schitterend geluidsbeeld. Briljant album, en daarom verhoogd naar 4,5. Nu de andere 2 albums beluisteren natuurlijk.

De zang doet mij aan Robert Wyatt denken.

Prima album. Ik hoorde hun debuut toen ik nog op de lagere school zat bij een oudere broer van een vriend. Toen ik Contact een paar jaar later voor 3 gulden op een rommelmarkt zag liggen besloot ik hem meteen te kopen. En ik koester het album nog steeds. Toevallig zag ik net dat mijn exemplaar - Kapp KS-3584 - tussen de 50 en 100 dollar waard is.