Freddie Gibbs - Cold Day in Hell (2011)

Ik kijk erg uit naar track 2, 5 en 12.

Rob Me a Nigga is er al een hele tijd. Maar Freddie Gibbs hoef ik verder niet zo erg te horen op een trap-beat. Vandaar dat ik ook niet blij ben met het feit dat hij bij Jeezy's label getekend heeft. Hopelijk krijgt 'ie nog wel een beetje creatieve vrijheid de komende tijd. Ben dan ook een beetje huiverig voor die Juicy J-collabo. Hoe hard beide emcees ook zijn.

Een over het algemeen geslaagde tape. Zo nu en dan een refreintje dat flink de mist ingaat, maar dat zijn uitzonderingen. Freddie Gibbs rapt zoals we van hem gewend zijn erg fijn, de gastartiesten passen goed bij hem en zorgen voor wat vocale variatie. Qua producties had het wel wat memorabeler mogen zijn, aan het einde is er niet echt een track die lang bijblijft (alleen Rob Me a Nigga).

187 Proof bewijst trouwens wel even keihard dat ik fout zat in mijn vorige post. Gibbs vermoordt die beat. Verder toch wel een mix van alles wat, wat ik eigenlijk ook wel verwachtte. Trap-beats, conventionele hiphopbeats, wat dromerige beats die we kennen van o.a. Curren$y en pre-2011-Wiz Khalifa. Zeer geslaagde tape.

Karige tape vind ik het. Rob me a nigga vond ik wel dope, maar verder te veel die dirty south beats, vond de producties op Str8 Killa veel beter bij Freddie passen. Blijft wel een gruwelijke rapper.

Hier staat niet zoveel "dirty south" op, hoor. Sowieso, de term "dirty south" lijkt meer en meer op de achtergrond te raken. Je hebt nog altijd wel de zuidelijke sound die al een paar jaar de ronde doet, maar die wordt steeds minder gehanteerd. Dan heb ik het niet over crunk, maar over de sound die je vindt op Underground Kingz, King van T.I. of de oudere platen van Jeezy. Veel synthesizers en soulsamples.

Een andere grote zuidelijke stroming is de trap music (waar producer Lex Luger zo'n beetje geheel verantwoordelijk voor is): héél erg rauwe beats die resoneren om het leven. Soms lijkt het net alsof je speakers kapot spatten wanneer je een dergelijke beat opzet. Die is hier wel vertegenwoordigd, maar de helft van de tracks bestaat nog niet eens uit dit soort beats. 187 Proof is hier een goed voorbeeld van.

Verder heb je nog wat meer conventionele hiphopbeats, waar er ook een aantal van stonden op Str8 Killa. De openingstrack is daar een prima voorbeeld van, alsmede Anything to Survive. Daarnaast een aantal Cardo-beats - afkomstig van Khalifa's Taylor Gang - en dat hoor je ook: veel klikjes en bliepjes. Cardo mag dan vaak dezelfde samples en sound effects gebruiken, meestal klinkt het wel tof. Tracks 8, 9, 13 en 16, allen Cardo. Dirty south? Nee, zo zou ik het niet noemen. Het zijn van die beats waar je vaak "wietrappers" op hoort rappen: Curren$y, Wiz Khalifa, Smoke DZA, etc.

In mijn eerste post hier gaf ik nog aan dat ik Gibbs niet hoefde te horen op trap-beats, maar hier bewijst 'ie toch wel dat 'ie ook voortreffelijk uit de verf komt op dergelijke instrumentaties. Gibbs' diepe stem onderstreept de grimmigheid van de beats ook nog eens fantastisch. Str8 Slammin' is ook zo'n banger, al had ik dat wel pas door nadat ik dit album meerdere keren had beluisterd. Verreweg mijn meest geanticipeerde track van dit album (JUICY!), maar toen ik 'm voor het eerst beluisterde, viel 'ie toch wat tegen. Nu staat 'ie toch wel vaak op repeat. Vooral die verse van Juicy J is fantastisch: soms rapt 'ie haast off-beat, maar God, wat klinkt het fantastisch. MMHMM.

Kortom: voor deze tape hoorde ik Gibbs ook het liefst op wat meer conventionele beats. Vooral dit is een klassieker (Pill. ), maar hier bewijst Gibbs dat 'ie elk type beat kan hanteren.