Ewert and the Two Dragons - Good Man Down (2011)

Erg fijne plaat dit. Hoewel ik niet echt van die betiteling houd, zou je dit kunnen zien als de Estse tegenhanger van Mumford & Sons. Persoonlijk vind ik dit beter. Goed uitgevoerde, uptempo folkpop met een internationale allure. In Scandinavië en de Baltische Staten zijn al ontzettend populair, hopelijk breken ze in Nederland ook door. 2 weken geleden speelden ze voor het eerst in Nederland, op Meet Me Cassius in de Tivoli, en ook dat was erg goed. Zeker de moeite waard om te gaan uitchecken!

Inderdaad, Tiltmeister zeer de moeite waard! De zanger beschikt over een wel heel prettig stemgeluid.

Hij is hier nu toch eindelijk officieel uitgebracht, en staat nu ook (tijdelijk) op de 3voor12 luisterpaal. Voor wie dat nog een drempel mag vinden, kan maar beter snel luisteren naar het aanstekelijke titelnummer. Dat is wellicht ook het enige minpuntje te noemen; dat nummer is wel zo sterke en toegankelijke feel-good-folkpop, dat de rest wat in de schaduw blijft staan.

Mooi! Hopelijk gaat die doorbraak nu eindelijk komen!

De eerste drie nummers zijn zeer aanstekelijk, daarna zakt het wel in maar het kan me nog steeds voldoende boeien voor een ruim voldoende als eindoordeel: 3,5

Nee, dat vind ik nu totaal niet opgaan.
Mumford & Sons is toch van een hele andere orde. Veel dynamischer en meer 'op de emotie gericht'.
Dit is veel rustiger. Ik vind hun teksten tamelijk nietszeggend en geforceerd overkomen, een beetje van 'als we over uitstervende diersoorten zingen denken ze dat we over de dingen nadenken'.

Echt 'feel good' zou ik dit ook niet noemen: het is over het algemeen allemaal een beetje triestig.
'Folk' vind ik ook niet gepast. Meer typische indie/pop.

Juist de tweede helft van deze plaat (vanaf Sailor Man) vind ik de betere.
Titelplaat Good Man Down is wel een goed nummer en Sailor Man vind ik ook wel fijn. The Rabbit is ook een van de betere nummers op dit album maar die had makkelijk anderhalve minuut korter gekund.
Road To The Hill vind ik dan weer een heel toegankelijk, vrolijk, leuk, up-tempo nummertje.

Sailer Man beschikt in het middenstuk over een interessant instrumentarium en over de gehele linie kan ik al die belletjes en dergelijke in de nummers wel waarderen.
De eerste helft (afgezien van de titelplaat) kan me niet bekoren. De tweede is meer mijn cup of tea.
Falling is helaas weer waardeloos. Het raakt niet en het boeit geen enkele seconde.
You Had Me At Hello is wel weer raak met een instrumentatie die ontleend lijkt uit de progrock en me doet denken aan Hammock met een vleugje Sigur Rós. Een waardige afsluiter die zelfs zeven minuten lang niet verveelt.

Vanwege de mindere eerste helft en de mindere nummers op de tweede helft ga ik voor 3 sterren: het album is weinig coherent met een sound die van het ene op het andere nummer totaal kan verschillen. Ik heb dan zoiets van: make up your mind!

Fijne plaat.

Ik begin op 4,5

Behalve dat je veel woorden gebruikt om weinig te zeggen, snap ik niet waarom je mij quote om vervolgens te zeggen dat het niet 'feel good' is. Volgens mij beweer dat nergens. Eveneens noem ik dit nergens folk, maar folkpop. De liedjes zijn duidelijk met een popinstelling gemaakt, maar het instrumentarium is weldegelijk (gedeeltelijk) ontleend aan de folk. Vandaar folkpop dus...

Sorry hoor
Ik probeerde eens een nieuwe manier uit van een recensie schrijven.

Ik gebruikte jouw quote om mijn eerste alinea (over waarom ik het niet met M&S zou vergelijken) in te lijden. In de tweede alinea (feelgood folkpop) gaf ik mijn mening op wat inquestos zei.
Daarna gaf ik mijn eigen recensie van dit album.

Over het genre kan men eindeloos discussiëren, maar dat lijkt me een zinloze bedoeling: de bestaande genres zijn allang niet meer voldoende de lading dekkend voor wat er allemaal aan muziek wordt gecreëerd. Dat ik het geen folkpop zou noemen maar indiepop doet niets af aan mijn beoordeling van het album. Het was meer bedoeld voor mensen die eerst op musicmeter wat reacties lezen op een bepaald album alvorens ze besluiten het zelf de moeite waard te vinden ernaar te luisteren.

Sorry voor de onduidelijk. In het vervolg zal ik óf de wat conventionelere methodes gebruiken om recensies te schrijven, of het anders neerzetten (ik zie nu dat de eerste twee alineas - inclusief jouw quote - misschien beter vlak voor de conclusie hadden gekund).

Goede popmuziek uit Estland? Ik had er een hard hoofd in, maar Ewert & The Two Dragons overtuigen volledig met lekker eigenwijze folkpop. Grote verrassing.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Ewert And The Two Dragons - Good Man Down - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

(In the End) There's Only Love wordt nu gebruikt in een internationale McDonalds-reclame. Dat moet haast wel de doorbraak gaan betekenen

Komt gelijk al binnen met 2 catchy nummers, Good Man Down is daarvan wel de lekkerste. Bij vaker draaien blijken er nog wat meer pareltjes bij te zitten, in veel nummertjes zit wel wat origineels, lekker drummetje (Sailor Man/Rabbit/Road to the Hill), baslijntje (Good Man Down), of gitaar (Rabbit).
Ook de rustigere nummers (Panda, Burning Bush) laten pas na meer draaibeurten hun kracht zien en hoe goed die zanger eigenlijk is.
Sailor Man hadden ze wel op mogen nemen zoals ze op Lowlands speelden: met alle muzikanten op een eigen trommel, allemaal synchroon rossen, lekker hoor, iets meer pit dan op het album nog.

Alleen Falling is een niemendalletje. Bovengemiddeld album dus, dikke 4*

De uitvoering van Sailor Man vond ik ook een van de absolute hoogtepunten van het optreden

Live in Utrecht

Sailor Man

Good Man Down