Thomas Newman - Cinderella Man (2005)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Score
Label: Decca
-
The Inside Out (1:20)
-
Shim-me-sha-wobble (1:04)
-
Mae (1:17)
-
Chance of Fortune (1:16)
-
Weehawken Ferry (2:43)
-
Cold Meat Party (0:41)
-
All Prayed Out (2:39)
-
Tillies Downtown Now (2:19)
-
Three Bucks Twenty (1:02)
-
Corn Griffen (1:13)
-
Shoe Polish (0:49)
-
Londonderry Air (0:28)
-
The Hope of the Irish (0:52)
-
Hooverville Funeral (2:52)
-
Fight Day (3:39)
-
Good as Murder (0:52)
-
We've Got to Put That Sun (1:26)
-
No Contest (1:08)
-
Pucilism (1:07)
-
Bulldog of Bercen (1:43)
-
Big Right (2:52)
-
9, 4, 2, Even (1:27)
-
Cinderella Man (4:48)
-
Turtle Man (3:19)
-
Cheer Up, Smile, Nertz (4:02)
0
geplaatst: 30 april 2005, 11:26 uur
Hopelijk de score niet doet denken aan het niveau Million Dollar Baby. 
Regisseur Ron Howard werkt normaalgezien altijd samen met James Horner. Uitzondering was Thomas Newman die voor deze film over een of andere bokslegende de muziek mocht componeren. Ron Howard koos opnieuw voor Horner bij zijn volgende project, The Da Vinci Code.
Regisseur Ron Howard werkt normaalgezien altijd samen met James Horner. Uitzondering was Thomas Newman die voor deze film over een of andere bokslegende de muziek mocht componeren. Ron Howard koos opnieuw voor Horner bij zijn volgende project, The Da Vinci Code.
0
geplaatst: 30 april 2005, 13:28 uur
Bregt schreef:
Hopelijk de score niet doet denken aan het niveau Million Dollar Baby.
Hopelijk de score niet doet denken aan het niveau Million Dollar Baby.
Een duidelijk verband...
Regisseur Ron Howard werkt normaalgezien altijd samen met James Horner.
Genoeg andere natuurlijk
Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat het ongelooflijk is dat Horner en Howard nog samen aan films werktte naar de manier waarop de regisseur de score behandelde bij Willow (en dat was zonder genade).
0
geplaatst: 29 mei 2005, 11:21 uur
Ja, hij is mooi. En ja, hij zit vol met meeslepende strijkers en een rustgevend sfeertje. Maar ja, hij is dus ook zo typisch Thomas.
Slechts in enkele tracks doet hij iets nieuws, wat eigenlijk niet binnen zijn stijl lijkt te klinken (zoals de Ierse muziek, trommels enzo) waardoor het eigenlijk ook weer wel als zijn stijl klinkt (experimenteel, nieuw). Helaas zijn deze momenten te schaars, en is deze score wel mooi om een keer te luisteren, en eraan herinnerd te worden dat Thomas Newman het 'nog steeds in zich heeft', maar lijkt uiteindelijk toch teveel op eerdere werken van hem om echt memorabel of meeslepend te zijn.
Jammer, maar dat had ik eerlijk gezegd ook wel verwacht.
Slechts in enkele tracks doet hij iets nieuws, wat eigenlijk niet binnen zijn stijl lijkt te klinken (zoals de Ierse muziek, trommels enzo) waardoor het eigenlijk ook weer wel als zijn stijl klinkt (experimenteel, nieuw). Helaas zijn deze momenten te schaars, en is deze score wel mooi om een keer te luisteren, en eraan herinnerd te worden dat Thomas Newman het 'nog steeds in zich heeft', maar lijkt uiteindelijk toch teveel op eerdere werken van hem om echt memorabel of meeslepend te zijn.
Jammer, maar dat had ik eerlijk gezegd ook wel verwacht.
0
geplaatst: 29 mei 2005, 11:56 uur
Op grond van de Ierse invloeden veel gemeen met Road to Perdition?
0
geplaatst: 29 mei 2005, 12:50 uur
Nee, de Ierse stijl is hier op een heel andere manier toegepast. Niet verweven door de score, ook niet sfeervol, maar slechts twee upbeat tracks met Ierse "feestmuziek".
0
geplaatst: 26 juni 2005, 18:26 uur
Verwacht eigenlijk meer van zijn derde collaboratie met Sam Mendes voor Jarhead. Mendes + Newman, dat kan nooit mislopen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.