D.C. Lacroix - Crack of Doom (1986)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Black Dragon
-
Rip It Up (3:49)
-
Burn the Bridge (2:31)
-
Black Leather Monster (2:57)
-
Day of Two Suns (3:47)
-
Prelude (1:15)
-
Black Sunday (3:05)
-
Devil's Son (3:45)
-
Tomorrow Never Came (4:00)
-
Shooting from the Hip (3:10)
-
We Are the Force (3:28)
-
Crack of Doom (3:17)
Links
Last.fm
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 1 december 2013, 19:00 uur
Een eerste blik op dit album leverde mij spontaan volgende twee gedachten op, 1986 is een geweldig jaar in Metal en Black Dragon is een kwaliteitslabel. Dit kan niet misgaan, toch? Iedere regel heeft zijn uitzonderingen.
Mevrouw Sylvie Lacroix heeft misschien haar looks mee welke ook gretig worden uitgespeeld op de opvolger Livin' by the Sword uit 1988, als zangeres gooit ze geen hoge ogen want niet al te toonvast, niet al te veel adem, niet al te veel speciaals. Muzikaal is dit middelmatige Rock tot Hard Rock, enkel de gitaarsolo's van Dan "D.C." Christopherson hebben iets meer pit om aan Metal te doen denken. Afsluiter Crack of Doom is het tofste nummer dat het dichtst Metal benadert.
Nu weet u ook vanwaar de groepsnaam komt. Of zij samen iets hadden, is voer voor de "boekjes", mij kan het geen bal schelen. Prelude is een kort tof instrumentaaltje van de gitarist en dan mag "zij" weer haar scheur openzetten. Het blijft mij een raadsel waarom zij ooit op het label Black Dragon zijn verschenen, een label met een aantal fantastische platen van Savage Grace en Heir Apparent op hun conto. Over het geluid kan ik niet veel zeggen want ik heb een niet al te goed klinkende "virtuele" versie in mijn "bezit".
Mevrouw Sylvie Lacroix heeft misschien haar looks mee welke ook gretig worden uitgespeeld op de opvolger Livin' by the Sword uit 1988, als zangeres gooit ze geen hoge ogen want niet al te toonvast, niet al te veel adem, niet al te veel speciaals. Muzikaal is dit middelmatige Rock tot Hard Rock, enkel de gitaarsolo's van Dan "D.C." Christopherson hebben iets meer pit om aan Metal te doen denken. Afsluiter Crack of Doom is het tofste nummer dat het dichtst Metal benadert.
Nu weet u ook vanwaar de groepsnaam komt. Of zij samen iets hadden, is voer voor de "boekjes", mij kan het geen bal schelen. Prelude is een kort tof instrumentaaltje van de gitarist en dan mag "zij" weer haar scheur openzetten. Het blijft mij een raadsel waarom zij ooit op het label Black Dragon zijn verschenen, een label met een aantal fantastische platen van Savage Grace en Heir Apparent op hun conto. Over het geluid kan ik niet veel zeggen want ik heb een niet al te goed klinkende "virtuele" versie in mijn "bezit".
* denotes required fields.
* denotes required fields.