King Swamp - King Swamp (1989)

Ergens tussen Kick en X bracht INXS dit album uit...

Nee dat is natuurlijk gekheid maar dat deze plaat als 2 druppels water op de sound van INXS rond die periode lijkt staat als een Australische paaltje boven water. Het lijkt soms zelfs een coverband enkel dan met eigen materiaal.

Dat klinkt als goedkoop plagiaat maar als dat zo is dan is het wel zeer goed gedaan. Het is namelijk wel gewoon een zeer goede energieke plaat. De mix is ook nog eens gedaan door de zeer bekende Bob Clearmountain (Bryan Adams, Stones, Toto, Springsteen e.v.a.) maar een succes werd het niet.

Ergens niet te begrijpen en ergens ook weer logisch.

Ik denk appeltje eitje werk voor mensen als luigifort en Casartelli

Ik ken m niet
Kga m luisteren

Ik kende hem ook niet, blinde gok bij de kringloop. Tenminste blind, qua hoes, release jaar en producer wist ik wel enigszins wat ik kon verwachten. Dan kan het natuurlijk nog enorm tegenvallen maar dat deed het dus niet.

Ik vraag me wel af of dit op Spotify staat

Hij staat erop

1 euro?

Mooi dat soort obscure vondsten..slim dat je naar producers etc kijkt

Niet altijd hoor, maar de bandnaam zei me niets en verder waren de randvoorwaarden goed dus ik keek ff verder

Zeker aardige muziek vigil, met leden van Gang Of Four, Shrieckback en eentje die veel met Sting speelt.
De associatie met INXS kan ik wel vatten, soms klinkt de zanger ook zo.
Goede muzikanten, maar het is me wat te spierballerig soms, helemaal met die stem a la Bon Jovi/Andrew Wood, die zelf opvallendere stemmen hebben .
Maar nogmaals niet verkeerd.

3.5 *

Kant B vind ik beter dan Kant A, diverser.

Beste nummers: Man Behind The Gun, The Mirror, The Sacrament

Prima plaat die, gezien het geringe aantal reacties hier, niet de bekendheid geniet die deze verdient. Verder kan ik me niet vinden in de vergelijking met INXS. Mijns inziens overschat je daarmee INXS, en doe je King Swamp ernstig tekort. Op zich is er niets mis met INXS, maar Hutchence en consorten zouden hebben gewild deze mate van vurig talent tijdens hun debuut aan de dag te kunnen leggen. Met name in nummers als 'Year Zero', 'Original Man', 'Blown Away' en 'Louisiana Bride' rockt en swingt King Swamp dat het 'n aard heeft. Minpunten zijn er ook: 'Is This Love?' en 'The Sacrament' klinken té gepolijst, glad en commercieel, en zijn overduidelijk bedoeld als crowd pleasers. Maar afgezien van deze (nog steeds very passable) mindere goden blijft er nog steeds een afwisselende en intense plaat over die staat als een huis. Dat zal zeker te maken hebben gehad met het feit dat de bandleden, voordat ze in 1988 in Londen de studio indoken om dit pareltje op te nemen, een tijd lang in New Orleans verbleven. Deze stad kan immers bogen op muzikale wortels die diep reiken in diverse genres als blues, jazz, country, cajun, zydeco en rhythm & blues. Tevens zagen in de befaamde Kingsway Recording Studio in New Orleans ook prachtplaten zoals Daniel Lanois' Acadie en Emmylou Harris' Wrecking Ball het levenslicht. Het geluid van King Swamp's eersteling uit 1989 is dan ook meer doortrokken van het zompige, broeierige klimaat van Louisiana dan van het bleekneuzerige, kille regenklimaat dat we doorgaans met Engeland associëren (en dat 'slechts' bandjes als The Beatles en The Rolling Stones opleverde. En, vooruit, één icoon: David Bowie).

Gezien hun talent en zeer solide sound is het op z'n minst vreemd te noemen dat King Swamp nooit door is gebroken naar een groter publiek, al heeft gitarist Dominic Miller na het uiteengaan van de band in 1990 nog wel de nodige faam verworven aan de zijde van Sting (gitarist op o.a. The Soul Cages (1990)). De rest van de band is ieder zijns weegs gegaan en helaas grotendeels in obscuriteit verdwenen (voor zover ik weet, tenminste). Hun tweede en laatste album Wiseblood (1990) ken ik niet, maar het titelloze debuutalbum van King Swamp is in ieder geval een dijk van een plaat. Zo één waarvan het pijn doet om te lezen dat mensen die nu per toeval bij de kringloopwinkel scoren (gezien KS' aanzienlijke talent, bedoel ik dan).

Zo zie je maar dat talent en gedegen muzikaal vakmanschap niet altijd vaste voorwaarden zijn voor succes. Management, productie, marketing en het hebben van een eigen smoel spelen ook een rol.
En misschien was King Swamp's noodlot wel dat ze, ondanks hun talent, muzikaal niet onderscheidend genoeg waren. Maar gezien het aantal bands dat eind jaren 80 / begin jaren 90 succesvol werd zonder maar een fractie van KS' talent en muzikale kwaliteit te bezitten, mag het uitblijven van een doorbraak voor KS op z'n minst een paar opgetrokken wenkbrauwen opleveren. Ach ja, daar raakt desondanks geen enkele planeet van uit zijn baan.

Tot slot: afsluiter 'Glow' is niet alleen erg goed, het is ook nog eens helemaal een product van zijn tijd: het geladen nummer handelt over de angst voor een nucleaire holocaust, zoals die eind jaren 80 nog zeer reëel leek. Inmiddels heeft de geschiedenis King Swamp ingehaald, maar staan we nu weer aan hele andere gevaren bloot. Waarvan de overvloed aan ondermaatse muziek nog wel het minste is - maar ergerlijk blijft het. Ik op mijn beurt zet deze kwaliteitsplaat van King Swamp maar weer eens op, en geef me over aan nostalgische mijmeringen.