Byetone - Symeta (2011)

Na het luisteren van de eerste 2 nummers ben ik al verkocht. Kangding Ray heeft er een mega dikke concurrent bij. Misschien niet helemaal vergelijkbaar want deze plaat heeft veel meer groove, maar dit is bijzonder geniaal.

Voor mijn gevoel zit er iets minder afwisseling in dan in Death of a Typographer, maar ik zou eigenlijk zijn vorige opnieuw moeten opzetten om daar zeker van te zijn. Er staat naar mijn mening niet zo'n knaller als plastic star op, maar wellicht dat sommige nummers nog op me gaan groeien. Wel gewoon een degelijke plaat. Ik begin met een 3.5

net iets minder dan death...

black peace is het absolute prijsnummer. een niets ontziende brok electronisch lawaai die veel hippe broekjes en noisy snoepjes van de week het nakijken geeft.

raster-noton blijft hiermee synoniem voor kwaliteit

Black Peace is geniaal.

Elk nummer opent zeer belovend maar waar gaat het heen? Zero evolutie, 100% voortkabbelen. In vergelijking is Klangding Ray pakken diepgaander.

Mee eens.

Want elke track in de wereld moet op 3/4 uitbarsten in een bombastisch hoogtepunt ofzo...Ik vind het een beetje vreemd om muziek te bekritiseren op iets wat het helemaal niet zijn wil.

Als je dit voortkabbelen noemt (mag hoor) dan denk ik dat dit je stijl gewoon niet is. Hier moet de sfeer het doen in plaats van opbouw of climaxen.

Ik vind het heerlijke electro, Topas en Opal vooralsnog favoriet maar eigenlijk geen zwak nummer te bekennen hier.