Pepe Deluxé - Queen of the Wave (2012)

Hier heb ik wel zin in. Laatste album té lang geleden!

holy shit.

Onder weinigen wordt deze band zeer gewaardeerd zie ik en ook op Rate Your Music heeft dit een hoog gemiddelde. Uitproberen maar.

Pepe deluxe is duo die bestaat uit de Fin James Spectrum en de Paul Malmström, die hulp krijgen van reeks wisselde artiesten.
Ze maken retro muziek(als je het zo kan noemen) door een mix van Electro, prog en folk oftewel moeilijk in een hokje te drukken.
Pepe deluxe maken hun muziek door de betere knip en plak werk, eigenlijk zijn het verijdelde dj, s/producers die veel gebruiken van samples, deuntjes, orgels en synthesizer.
Als ik dan toch over hokjes ben begonnen je kunt een beetje vergelijken met dj shadow en spinvis maar die vergelijking gaat alleen op als die 2 samen een album zouden maken, waar ze heel vrolijk zijn en voor de verandering leuke muziek willen maken.


Pepe deluxe zijn niet vies van een muzikale experimenten wat altijd voor een verrassing zorgt als er een nieuwe album uit komt.
Nou ja album, bij Pepe deluxe moet altijd zien als een verzameling van goede ideeën.
Waardoor elke nummer een speciaal nummer wordt, het album wordt dan goed door de hoeveelheid goede ideeën die er op staan en meestal is de samenhangende factor van het album: dat gemaakt is door Pepe deluxe.
Het laatste album van Pepe deluxe was Spare Time Machine uit 2007 een hutspot van stijlen waar de muziekhistorie in 45 minuten samengevat werd.
Wat mij weer erg beviel maar nu is er weer een nieuw album na 4 jaa
Hopelijk staan er weer goede ideeën op

Queen of Wave is 1 groot goed idee, Pepe deluxe maakt eindelijk een echt album waar alle nummer bij elkaar passen(zeg maar een album).
Het klinkt als een album uit de jaren 60, 70 die toekomst muziek maken met veel orgeltjes, Quentin Tarantino gitaren, koortjes, beats en bijna alle instrumenten in de wereld.
Als het dan een album is kan je dan eindelijk in 1 van de geliefde hokjes drukken.
Nou niet echt.
Pepe deluxe blijft houden van de afwisseling.
Als je dan toch zo erg van hokjes houd, heb je een hokje voor prog rock, folk, soul, surf, psychedelische muziek, trip hop en breakbeats.

Op het album staan:
Nummers met een mooi opzwepende opbouwende met gitaar en orgels, fijne zang.
echt een nummers van building it up to break it down zoals A Night and a Day en
Go Supersonic
Ze combineren dan ook weer de rustige retro instrumenten met een jazzy geluid met orgels en trompetten zoals in in the cave en My Flaming Thirst
Dan is er ook nog nummers met een rustige jazz achtige begin waar ze met opzwepende orgels en gitaren eindinge zoals in Riders of the First Ark

Het is een goed album geworden. Moet ik er wel bij vertelen dat hele album gebaseerd is op Frederick S. Olivers Atlantis-epos ‘A Dweller Of Two Planets’ maar zonder dat je dat weet blijft het goed album. Als je dan wel weet geeft een extra dimensie.
Dan moet er ook verteld worden dat alle winsten van dit album gaat naar John Nurminen die zich in zet voor redden van de Oostzee.

Met die laatste informatie in het achter hoofd en dat gewoon een fijn album is kan ik het niet anders geven dan 4 sterren(mischien 4,5 als het een album word wat ik blijf luisteren)maar ieder de eerste kandidaad voor album van het jaar.

Haha dislexie, je doet je naam eer aan.

Maar over dit album: redelijk vervelende muziek. Songs stellen bar weinig voor, en Pepe Deluxé probeert dat te verbloemen met muzikale gekkigheidjes, zoals het James Bond-gedoe in The Storm. Typisch Scandinaviërs. Nee, niet mijn ding, dat kun je wel stellen. De kerkorgel die lekker vrij zijn gang kan gaan in Iron Giant is voor mij het hoogtepunt van de plaat.

Het is in ieder geval prachtig geproduceerd.
Barokke hippiemuziek met retro-science fiction inslag.
Iets te kolderiek vaak, echter soms prachtig, zoals in "Temple of Unfed Fire".

Does humor belong in music?

Ach, belong, belong... Als je ermee overweg kunt en je kunt het integreren heeft het voor mij vaak wel meerwaarde. Dat kan tekstueel (t makkelijkst) of in muzikale vondsten - al dan niet in arrangementen of productionele trucs - en ik heb wel een voorliefde hiervoor.

Asthmatic Kitty is zo'n label dat hier veel mee werkt en ik eager check.

Pepe Deluxe, de naam is al belachelijk, is zo'n gezelschap dat in deze geest muziek maakt. Ik heb de voorganger Spare Time Machine destijds op de kop kunnen tikken en heb daar bijzonder van genoten. Dat doe ik al een tijd van Queen of the Wave ook en het werd tijd dat ik dat wereldkundig maak