Een hit hebben The Cimarons nooit gescoord, maar op dit live album laat de Britse reggae sessie groep wel degelijk horen dat ze goed kunnen spelen. Een prachtig live album met mooie geluidskwaliteit en oerdegelijk spel van de mannen. Het lijkt wel of ze naast een bekend repertoir ook zo maar wat jammen en plezier hebben. Zo komen er bij "Reggae Rhapsody" ineens odes aan The Wailers en Culture voorbij.
Verder valt het fijne basswerk van Franklyn Dunn op. Hij speelt erg strak en weet op de juiste momenten het accent op de bass te leggen. Dat heb ik altijd al erg fijn gevonden bij reggae.
Een beetje een typisch album is het wel gezien de korte tracklist maar het klinkt zeker wel fijn.