Leonard Cohen - Cohen Live (1994)

Opvallend dat hier nog geen bericht bij geplaatst is.

Bij deze.

4*

De muziek die deze man maakt. Fantastisch! Ik heb hem kortgeleden live gezien. 75 jaar en dan zo krachtig een formidabele show afleveren.

Maar goed das nog niks over het album in kwestie natuurlijk.

Ik vind het moeilijk. Ik vind dat Cohen in mijn top 10 thuis hoort, alleen ik kan niet kiezen met welk album. Omdat ie zo heeft weten te ontroeren tijdens het optreden wat ik gezien heb, heb ik besloten dat het een live album moet zijn. Daarom de keuze voor deze plaat.

Ik geef een 4,5. Deze 4,5 representeert misschien niet helemaal dit album op zichzelf maar is wel de waardering die uit gaat naar het hele ouvre van deze zanger / songwriter / dichter / schrijver.

Al meerdere malen zeer positief verrast door de albums van Leonard Cohen. Waarbij bij elk album mijn bewondering met sterretjes steeg. Cohen is een van de weinige artiesten waarbij ik met plezier er voor ga zitten en de teksten helemaal op mij in laat werken. Zowiezo trekt zijn muziek mij ook automatisch naar zijn teksten. Het is een zingende dichter in optima forma.

Het moge duidelijk zijn dat zijn monumenten van liedjes -want daar mag je op dit live album toch wel van spreken m.i- ruimhartig overeind blijven.

Dance to the end of love, is in al zijn -schijnbare- eenvoud een pakkend nummer, dat nu ook in het fries vertaald is op een album vol met liedjes van Cohen.
Bird on a Wire, is een liefdes spijtbetuiging zoals alleen Cohen die kan declameren, slepend en recht in het hart.
Everybody Knows, is een welhaast hypnotiserend relaas over het leven zelf.

Joan of Arc, bevat de mooiste lalala's die ik ooit gehoord heb en roept de sentimentele dwaas in mij naar boven.
There's a war, is wederom een ineensmelting van een verhaal over geliefdes genesteld in het leven zelf.
Sisters of Mercy, een prachtig nummer dat ik nog niet van hem kende, zoals er hier wel een paar meer uit zijn vroegere periode op staan. Daar zijn ze weer de pakkende lalala's vergezeld met een zeer laidback sfeer. Wonderschoon.
Hallelujah, een van zijn bekendere nummers, vaak gecovered door andere artiesten. Live vind ik deze uitvoering nog mooier als het origineel.
I'm your man, komt van misschien wel een van zijn meest synthie album en ook het lastigste te kraken. Live komt dit nummer met verve naar voren en ontstijgt de statische klanken van het album. Het krijgt een heerlijke jazzy geheel over zich.

Who by fire?, heeft dezelfde kracht in zich als Everybody knows, door een bepaalde melodie tot in de finesse te brengen, gekoppeld aan een tekst die zich naar je toe trekt. Muziek die zo gebracht wordt, dat de tekst je in contemplatie laat gaan. Dat krijgt Dylan bij mij niet eens voor elkaar. Maar dat komt ws. ook omdat ik hem bijna nooit versta.

One of us cannot be wrong, laat maar weer een duidelijk blijken dat ik man's vroegere werk, zeker kan waarderen. Dus daar moet ik dan ook maar eens achter aan gaan.
If it be your will, daar kun je niet omheen. Zoals Van Dik Hout al zong...zoooooo stil in mij!! Hemelsmooi.
Heart with no companion, even een melodieuze, country gospel achtige uitstap, met het effect van een fris glas bronwater.
Aflsuiter Suzanne, is een klassieker pur sang. Mooi gedaan door Herman van Veen en ja zelfs Frank Boeijen. Ws. ook door de sterke vertaling van het origineel. Misschien wel het mooiste naamnummer ooit.

Zou ik het durven zeggen, ja ik durf het....ik acht Cohen zelfs nog een stap hoger als Dylan...laat de Dylan puristen maar komen.
Ik begrijp wat prammen bedoeld met ontroeren. Ik ben er live niet bij geweest, maar hij prikkeld mijn emoties met meerdere nummers (/Bird on a Wire/Joan of Arc/Hallelujah o.a).
Een man mag van Jaques Herb niet huilen, pech voor hem dan.

Dikke 5* en een plek gaan regelen in mijn top10

Ook ik acht Cohen hoger dan Dylan. Veel hoger zelfs.

mm ik acht dylan met zijn brilliante teksten toch net wat hoger

Naar mijn mening kun je Dylan en Cohen niet vergelijken, zeker de teksten niet. Ze zijn allebei geniaal.

Een romantische ziel als ik prefereert Leonard.

Nèt als Randy Newman, Paul Simon, Nick Cave, Joni Mitchell, Ryan Adams en ik vergeet er nog wel enkele, maar dit zijn allemaal kanjers van songwriters, toch?

m.u.v. R. Adams ben ik het met je eens (sorry, maar hem vind ik nu net vreselijk...)

Idem hier. Ben op dit album soms tot tranen geroerd bij bepaalde nummers. Dat heb ik bij Dylan nog niet mee mogen maken. Maar goed, dat zegt verder ook niets over Dylan zelf natuurlijk, maar heeft te maken met voorkeur.

Zo heb ik weer een gigantische voorkeur voor Neil Young.

Maargoed, even over dit album: aan het gemiddelde te zien is dit interessant, maar hoe is de geluidskwaliteit?

neil young
geniaal gitaarspeler.

Geluidskwaliteit is super, en vele malen beter dan op "Live Songs" uit '73.

Op deze CD staat trouwens mijn favoriete versie van 'Suzanne'.

Dankjewel, ik zal over een tijdje op zoek gaan naar deze.

Graag gedaan. "Field Commander Cohen: Tour Of '79" is ook een aanrader. Dat is (zoals de titel al aangeeft) een verzameling livenummers uit 1979, in uitstekende kwaliteit.

Maar verhoogd naar een 4.0*. Een stukje vakmanschap van deze absolute meester!

Hoewel ik gewoonlijk allergisch ben voor jaren '80 arrangementen krijgt deze plaat een dikke 5. Puik werk Leonard

Wat een geweldige versie van One of Us Cannot Be Wrong.

Het is jammer dat het niet een heel concert is .Door verschillende locaties te gebruiken doet het een beetje rommelig aan.Over de uitvoeringen en de kwaliteit van de nummers niks dan lof.Als geheel werkt Live In London beter voor mij ,maar daarentegen staan hier machtig mooie uitvoeringen op ,die op dat album nu juist weer ontbreken.Met zo'n imposant oeuvre heeft er altijd wel iemand iets te zeuren natuurlijk.Een ongekend luxe probleem zullen we maar zeggen. 4 sterren voor nu

.hier kan ik me alleen maar bij aansluiten.